Szkoły Lubin – jak wybrać odpowiednią szkołę średnią?

Nasze nastolatki będą pisać niedługo swój egzamin ósmoklasisty. Jego wyniki oraz oceny z wybranych przedmiotów na świadectwie będą mieć wpływ na to, do jakiej szkoły średniej dostaną się dzieci z Lubina. Podania mogą składać do takich szkół jak: liceum ogólnokształcące Lubin, technikum Lubin czy szkoły branżowe Lubin (dawniej nazywane zawodowymi).

Czasy kiedy dziewczynki szły do liceum a chłopcy do technikum bezpowrotnie minęły. Dziś liczą się umiejętności, zainteresowania i predyspozycje. Nikogo nie dziwi, że dziewczynka chce skończyć technikum ekonomiczne lub dostać się do „mundurówki”. Podobnie chłopcy kończą licea o profilu humanistycznym czy szkoły artystyczne. Przeglądając szkoły warto przeglądnąć przede wszystkim kierunki nauki oraz przedmioty rozszerzone, dzięki którym dzieci będą rozwijać wybrane umiejętności, przygotowujące je do studiów lub pracy w konkretnym zawodzie.

Egzaminy na koniec podstawówki tuż tuż, więc za chwilę każdy rodzic ósmoklasisty w Lubinie i okolicach będzie analizował oferty edukacyjne. Zobacz, jak wybrać szkołę i na co zwrócić uwagę w rekrutacji na rok szkolny 2026/2027.

Zobacz też: Prezent na komunię – TOP 20 trafionych propozycji – dowiedz się co jest teraz na czasie!

Harmonogram egzaminu ósmoklasisty 2026 – ważne daty

Zgodnie z oficjalnym komunikatem dyrektora CKE z 20 sierpnia 2025 r., harmonogram egzaminów, które zadecydują o rekrutacji, wygląda następująco:

Termin główny (maj 2026):

• Język polski: 11 maja 2026 r. (poniedziałek) – godz. 9:00
• Matematyka: 12 maja 2026 r. (wtorek) – godz. 9:00
• Język obcy nowożytny: 13 maja 2026 r. (środa) – godz. 9:00

Wyniki rekrutacyjne:

• Ogłoszenie wyników egzaminu ósmoklasisty: 3 lipca 2026 r.
• Wydanie zaświadczeń o wynikach: 3 lipca 2026 r.

To właśnie te daty wyznaczają rytm rekrutacji, zaświadczenia odebrane 3 lipca trzeba będzie niezwłocznie dostarczyć do szkoły pierwszego wyboru.

Sytuacja demograficzna w 2026 roku – koniec „kumulacji”

Dobra wiadomość dla obecnych ósmoklasistów jest taka, że rekrutacja na rok szkolny 2026/2027 powinna być znacznie spokojniejsza niż w latach ubiegłych. „Tsunami” rekrutacyjne, spowodowane reformami i kumulacją roczników, mamy już za sobą.

O miejsca w szkołach średnich ubiegać się będzie rocznik 2011, jest to rocznik standardowy (pojedynczy), a statystycznie nawet nieco mniej liczny niż jego poprzednicy (spadek liczby urodzeń z ok. 417 tys. w 2009 r. do ok. 388 tys. w 2011 r.). Oznacza to, że w lubińskich szkołach będzie nieco luźniej, a walka o miejsca nie powinna być tak dramatyczna jak w latach 2023–2024.

Mimo to, w najbardziej obleganych klasach (np. profil matematyczno-informatyczny w I LO czy technik programista w Technikum nr 2.) konkurencja wciąż pozostanie wysoka, wynikająca z renomy szkoły, a nie tylko z demografii.

Sytuacja w rekrutacji – statystyki i konkurencja

W przeciwieństwie do lat ubiegłych, kiedy mierzyliśmy się z tzw. „półtora rocznika”, sytuacja w 2026 roku jest bardziej ustabilizowana.

Patrząc na statystyki z ostatniej rekrutacji (na rok 2025/2026), w Lubinie przygotowano łącznie ok. 1326 miejsc w szkołach średnich i branżowych. Miejsc wystarczyło dla wszystkich absolwentów, jednak walka o najlepsze klasy wciąż jest zacięta.

• Największym obleganiem cieszyło się I Liceum Ogólnokształcące oraz II Liceum Ogólnokształcące.
• Wśród techników liderem popularności było Technikum nr 2 (szczególnie klasa logistyczna).
• Średnio o jedno miejsce w najpopularniejszych klasach walczy od 1,2 do 1,5 kandydata.

Wykaz szkół średnich i branżowych Lubin

Szkoła branżowa, liceum czy technikum?

Jak zwykle krążą stereotypy – jakie? Chłopcy do technikum, dziewczyny do liceum. Słabsi do szkół branżowych, lepsi do średnich. Wybitni do klas matematycznych, przeciętni do pozostałych. Co z tego jest prawdą? Zupełnie nic. Jak więc wybrać odpowiednią szkołę?

Nie jest to prosty wybór, zwłaszcza, że może on zadecydować o przyszłości dziecka. Niestety nikt nie jest w stanie przewidzieć przyszłości i stwierdzić, że dana szkoła będzie lepsza. Każdy musi podjąć decyzję sam lub z pomocą najbliższych. Warto jednak przeanalizować fakty za i przeciw, żeby mieć pewność co do słuszności podjętej decyzji.

Faktem jest to, że bez odpowiedniego wykształcenia, czyli tylko z ukończoną szkołą podstawową ,człowiek ma nikłe szanse zaistnienia na rynku pracy. Warto więc przemyśleć swój wybór i zweryfikować słuszność swojej decyzji.

Czym różnią się szkoły ponadpodstawowe?

Większość młodzieży z pewnością zadaje sobie takie pytania: co będę miał po szkole branżowej I stopnia? A co daje mi technikum? Czy po technikum zdam maturę i znajdę pracę? A może iść do liceum? Która szkoła będzie najlepsza jeśli zamierzam studiować? Przede wszystkim warto najpierw ocenić swoje predyspozycje do nauki i chęć podjęcia pracy po szkole ponadpodstawowej.

Szkoły branżowe w Lubinie – 3-letnia edukacja

Trzyletnie szkoły branżowe w Lubinie – kiedyś zwane zawodowymi – jak sama nazwa wskazywała – uczyły konkretnego zawodu. Poza przedmiotami ogólnymi takimi jak język polski czy matematyka – młodzież uczy się także przedmiotów zawodowych. Po takiej szkole młody człowiek jest gotowy do podjęcia pracy w swoim zawodzie a jego wykształcenie określa się na poziomie „zawodowym”.

Niemniej jednak jeśli w przyszłości będzie chciał kontynuować naukę będzie musiał podjąć naukę w szkole dla dorosłych, tak aby otrzymać wykształcenie średnie, którego szkoła branżowa nie zapewnia lub jeśli będzie chciał podejść do matury. Matura uprawnia przede wszystkim podjęcie dalszej edukacji na studiach wyższych.

Licea w Lubinie – 4-letnia edukacja

Liceum ogólnokształcące Lubin jest dobre dla osób, które zamierzają podjąć dalszą edukację na poziomie wyższym. Jako jedyna szkoła ponadpodstawowa – nie uczą konkretnego zawodu. (wyjątkiem są licea profilowane czy handlowe). Jeśli więc zamierzasz podjąć pracę po ukończeniu szkoły średniej wybierz technikum lub szkołę branżową.

Licea ogólnokształcące w Lubinie oferują jednak klasy profilowe, z rozszerzonymi przedmiotami takimi jak matematyka, języki obce, biologia, chemia, fizyka – dzięki czemu już na etapie wyboru klasy – zdecydujesz w jakim kierunku chcesz rozwijać swoją wiedzę.

Technika w Lubinie – 4-letnia edukacja

Technikum w Lubinie, podobnie jak szkoły branżowe Lubin, także oferuje naukę zawodu. Niemniej jednak czas edukacji trwa aż 5 lat i uczeń kończy szkołę zarówno maturą jak i egzaminem zawodowym. To dobra ścieżka dla osób chcących kształcić się w zawodach technicznych, gdzie matematyka i fizyka pełnią dużo większą rolę.

Zdecydowanie lepiej przygotują też do studiów inżynierskich na Politechnice np. na kierunkach mechatronika, elektryka, robotyka czy programowanie, Poza tym ukończenie technikum np. ekonomicznego daje konkretną wiedzę w obszarze ekonomicznym, dzięki czemu absolwent ma większe szanse na podjęcie pracy i kontynuację edukacji na studiach zaocznych.

Licea ogólnokształcące Lubin – Rekrutacja 2026

Licea w Lubinie wciąż trzymają wysoki poziom. W rekrutacji na rok 2026 oferta profili jest szeroka – od klasycznych humanistycznych po innowacyjne klasy mundurowe czy artystyczne.

Zwykło się mówić, że jak nie wiesz gdzie chcesz studiować lub jaki zawód podjąć – idź do liceum – przedłużysz sobie czas wyboru. W sumie trochę tak, trochę nie. Liceum ogólnokształcące, jak sama nazwa wskazuje kształci szeroko i daje ogólną wiedzę. Niemniej jednak, dzisiejsze licea, także te w Lubinie oferują różnorodne możliwości i rozszerzenia wiedzy w wybranych przedmiotach.

Licea ogólnokształcące w Lubinie prowadzą nabór do wielu klas o różnych profilach i wymaganiach a także rożnych przedmiotach z rozszerzonym zakresem w trakcie nauki. Zobacz jakiego rodzaju profile kształcenia oferują poszczególne szkoły. Kolejność jest identyczna jak w powyższej tabeli i nie ma nic wspólnego z jakimkolwiek rankingiem szkół średnich w Lubinie.

I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Lubinie

I Liceum ogólnokształcące w Lubinie zlokalizowane jest przy ul. Kopernika 7 w Lubinie. Szkoła posiada piękny budynek, położony blisko parku w centrum miasta. Przystanek autobusowy: uczniowie mają blisko przystanek autobusowy z liniami 7 i 100. Parking: przed szkołą nie ma możliwości zaparkowania auta, jednak w pobliżu znajduje się kilka miejsc parkingowych. Niestety w godzinach pracy szkoły ciężko znaleźć miejsce do zaparkowania. Boisko szkolne i sale gimnastyczne: szkoła posiada sale gimnastyczne i boisko do koszykówki/siatkówki, zlokalizowane za budynkiem szkoły, niemniej zajęcia sportowe nie są tu „na pierwszym miejscu”.

Strona internetowa szkoły – https://1lo.lubin.pl/

I Liceum ogólnokształcące w Lubinie w roku 2026/27 prowadzi rekrutację do następujących klas (Klasy o profilach mat-fiz są równorzędne):

I liceum ogólnokształcące w Lubinie – dlaczego warto wybrać tę szkołę?

Liceum im. Kopernika w Lubinie zachęca nowych uczniów różnorodnymi i atrakcyjnymi zajęciami dodatkowymi. Nie przegap też dni otwartych w szkole, które zwykle odbywały się 26 maja. Zobacz jakie możliwości oferuje szkoła:

• szkoła organizuje wyjazd integracyjny 29-30 sierpnia 2026 do Przesieki,
• liceum szczyci się wysokimi wynikami i wysoką zdawalnością matur w powiecie,
• uczniowie mają możliwość uczestniczyć w wykładach, warsztatach z matematyki, fizyki i ekonomii na Uniwersytecie Wrocławskim, Politechnice Wrocławskiej, Politechnice Warszawskiej, SGH oraz w warsztatach programistycznych, prowadzonych przez studentów Informatyki UWR; prowadzone są też warsztaty naukowo-językowe: w Danii, Niemczech i Holandii,
• szkoła organizuje obóz językowy Euroweek – warsztaty i zajęcia integracyjne dla kl. 1 w języku angielskim z wolontariuszami z różnych stron świata,
• Zwolnieni z Teorii – uczniowie mają możliwość uzyskania międzynarodowych certyfikatów jako uczeń liceum – I LO zdobyło kolejny raz wysokie miejsce w Polsce w rankingu Szkół Kompetencji Przyszłości,
• zajęcia dodatkowe z matematyki i fizyki, próbna matura, warsztaty przedmaturalne z matematyki, konkursy matematyczne: Olimpiada Matematyczna, Kangur, Koma, Olimpiada Lingwistyki Matematycznej, Dolnośląskie Mecze Matematyczne (Kopernik był kilkukrotnie w FINALE Dolnośląskich Meczów Matematycznych, konkursy z fizyki: Olimpiada Fizyczna, Lwiątko, ponadto Olimpiada Przedsiębiorczości, Olimpiada Ekonomii,
• konkursy językowe – „Pokaż Nam Język”, Olimpiady Językowe, Olimpiada Lingwistyki Matematycznej, szkolny konkurs Anglofama,
• Grupa Kopernika – rozwijanie umiejętności artystycznych oraz udział w konkursach wokalnych, recytatorskich, tanecznych – w zależności od zainteresowań,
• I Liceum ogólnokształcące w Lubinie otrzymało też tytuł „Srebrnej Szkoły” w rankingu Perspektyw 2025 na Dolnym Śląsku.

II Liceum Ogólnokształcące w Lubinie

II Liceum Ogólnokształcące w Lubinie zlokalizowane jest w centrum miasta przy Al. Niepodległości 31. Lekcje odbywają się w nowoczesnych, dobrze wyposażonych klasach. Wiele zajęć prowadzonych jest w systemie mniejszych grup, co pozwala na lepszy kontakt z nauczycielem i pełniejsze opanowanie wiadomości.

Szkoła dysponuje 30 salami lekcyjnymi, dużą aulą, salą audiowizualną oraz dwiema pracowniami komputerowymi. Zajęcia sportowe odbywają się w przestronnej, nowoczesnej hali sportowej.Uczniowie mogą korzystać z siłowni, a osoby zainteresowane tańcem mają do dyspozycji salę taneczną z lustrami i sprzętem audiowizualnym. Szkoła posiada też nowe boisko.

II Liceum Ogólnokształcące w Lubinie w roku szkolnym 2026/27 nie ma jeszcze na stronie podanych informacji jakie będą klasy. W ubiegłym roku przyjmowali do rekrutacji do następujących klas o profilach:

II liceum ogólnokształcące Lubin – czy warto wybrać tę szkołę?

Szkoła II LO w Lubinie zachęca młodych uczniów dodatkowymi zajęciami, takimi jak:

• fakultety z przedmiotów maturalnych, prowadzonych przez doświadczoną kadrę nauczycieli,
• matury próbne w klasach maturalnych,
• laboratoria fizyczne, 18-godzinny kurs przedmaturalny z chemii, prowadzony przez Centrum Chemiczne w Małej Skali z Torunia, współpraca z Uniwersytetem Wrocławskim i wyjazdy na uczelnię,
• wyjścia do Sądu Rejonowego w Lubinie i spotkania z prawnikami,
• przedmaturalne, stacjonarne oraz wyjazdowe warsztaty,
• uczestniczenie w olimpiadach i konkursach międzyszkolnych,
• targi zdrowej żywności,
• 100% zdawalność matury z matematyki,
• wyjazdy do muzeów, miejsc pamięci narodowej, teatru, opery i filharmonii, możliwość uczestniczenia w przedstawieniach teatralnych,

II Liceum ogólnokształcące w Lubinie zostało wyróżnione tytułem „Srebrnej Szkoły” w rankingu Perspektyw 2025 na Dolnym Śląsku.

III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Lubinie

III Liceum Ogólnokształcące w Lubinie jeszcze nie przygotowuje się do rekrutacji 2026. Na stronie podane są jedynie informacje z 2025 z następującą propozycją klas:

Ważne! Warunkiem zakwalifikowania się do klasy wojskowej jest także uzyskanie pozytywnego wyniku z testu sprawności fizycznej! Termin testu prób sprawności fizycznej: to zwykle czerwiec. Jak tylko będzie dostępna aktualna informacja – zaktualizujemy ją.

III Liceum Ogólnokształcące w Lubinie – dlaczego jest atrakcyjne?

Muszę przyznać, że strona internetowa i pozostałych szkół w ramach Zespołu Szkół nr 2 w Lubinie jest przygotowana najlepiej ze wszystkich. Nie nie dziwi mnie to, z uwagi na fakt posiadania w szkole technikum z profilami grafika komputerowego i programisty!

III Liceum Ogólnokształcące w Lubinie ciekawie zachęca do składania podań do trzech klas licealnych, Ciekawie przedstawia się klasa mundurowa.

Klasa mundurowa w III LO Lubin

W III LO w Lubinie funkcjonuje Oddział Przygotowania Wojskowego (OPW), dla którego Jednostką Patronacką jest 10 Brygada Kawalerii Pancernej im. gen. broni Stanisława Maczka w Świętoszowie. Uczniowie oddziału, na terenie szkoły oraz Jednostki Patronackiej, realizują program szkolenia wojskowego -,,Szkolenie OPW”- zgodny z Rozporządzeniem MON. Dodatkowo w klasach I i IV mają możliwość uczestnictwa w pięciodniowym obozie szkoleniowym w Świętoszowie.

Oprócz zajęć teoretycznych młodzież uczestniczy w wielu zajęciach praktycznych, które często odbywają się w warunkach poligonowych. Program klasy wojskowej obejmuje cztery podstawowe bloki tematyczne:

1. Szkolenie bojowe (taktyka, szkolenie strzeleckie, rozpoznanie, obrona przed bronią masowego rażenia, łączność, terenoznawstwo, szkolenie medyczne, inżynieryjno-saperskie oraz sprawnościowe),
2. Szkolenie logistyczne (budowa i eksploatacja sprzętu, ochrona środowiska, profilaktyka pożarowa),
3. Szkolenie z wybranych przepisów prawa (np. zagadnienia z ochrony informacji niejawnych);
4. Podstawy wychowania wojskowego (musztra, regulaminy wojskowe, wiedza o Siłach Zbrojnych RP).

Klasa mundurowa – dodatkowe korzyści

Nauka w „mundurówce”, jak mają w zwyczaju nazywać ją uczniowie, pozwala na uzyskanie przez absolwentów konkretnych korzyści takich jak:

• możliwość odbycia skróconej służby przygotowawczej, a w konsekwencji pozostanie żołnierzem rezerw osobowych SZ RP lub wstąpienie do czynnej służby wojskowej,
• aplikowanie na wyższe uczelnie wojskowe (dodatkowe punkty w procesie rekrutacji).

Dodatkowo uczniowie tej klasy biorą udział także w szkoleniu policyjnym i pożarowym w ramach podpisanych przez szkołę porozumień o współpracy z Komendą Powiatową Policji w Lubinie oraz Komendą Powiatową Państwowej Straży Pożarnej w Lubinie.

Więcej o klasie mundurowej – na stronie https://zs2lubin.pl/klasa-wojskowa/.

Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące
im. św. Jana Bosko w Lubinie

Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące w Lubinie to także jedyna katolicka szkoła, a więc wymagana jest także deklaracja wiary i opinia katechety.

Salezjańskie Liceum to mniejsza szkoła, w porównaniu do pozostałych lubińskich liceów. Na tle innych szkół Lubin to z pewnością atut. Przystanek autobusowy: uczniowie mają przed szkołą przystanek autobusowy z liniami 7 i 100. Parking: przed szkołą nie ma możliwości zaparkowania auta, jednak w pobliżu znajduje się kilka miejsc parkingowych. Niestety w godzinach pracy szkoły ciężko znaleźć miejsce do zaparkowania.

Szkoła nie dysponuje salą gimnastyczną a jedynie niewielkim boiskiem do koszykówki czy siatkówki. W zakresie realizacji lekcji w-f szkoła korzysta z innych sal lub form aktywności fizycznej.

Rekrutacja 2026/2027 do „Salezjana” jak zwykle mówią na tę szkołę mieszkańcy Lubina, jeszcze się nie rozpoczęła. W ubiegłym roku przyjmowali do trzech pierwszych klas:

Klasa 1a

Profil humanistyczno-prawny:

• jeśli interesujesz się historią, literaturą, prawem i światem społecznym
• dodatkowe zajęcia: podstawy prawa

Profil językowy z językiem hiszpańskim:

• dla pasjonatów języków obcych i kultury międzynarodowej
• dodatkowe zajęcia: kultura języka

Klasa 1b

Profil biologiczno-chemiczny:

• idealny dla przyszłych lekarzy, farmaceutów i biologów
• dodatkowe zajęcia: zajęcia laboratoryjne

Profil matematyczno-geograficzny:

• dla osób zainteresowanych analizą danych, ekonomią, turystyką czy planowaniem przestrzennym
• dodatkowe zajęcia: geografia turystyczna

Klasa 1c

Profil psychologiczny:

• dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć siebie i innych, planują studia z zakresu psychologii, pedagogiki czy socjologii
• dodatkowe zajęcia: warsztaty psychologiczne

Liceum Salezjańskie w Lubinie Punkty są naliczane na podstawie ocen końcowych z:

• języka polskiego
• matematyki
• języka obcego
• jednego przedmiotu rozszerzającego, w zależności od profilu:

Dlaczego warto uczyć się w Liceum Salezjańskim w Lubinie?

Salezjańskie Liceum Ogólnokształcące w Lubinie to bezpłatna, mała szkoła, gdzie większość uczniów dobrze się zna. To zdecydowana zaleta w porównaniu do dużych liceów i zespołów szkół, łączących liceum, technikum i zawodówkę. Poza tym jeśli zależy Ci na wartościach chrześcijańskich, to zdecydowanie warto wybrać tę szkołę, co nie oznacza, że inne szkoły nie prezentują takich wartości.

Szkoły techniczne w Lubinie – Rekrutacja 2026

Edukacja w technikum trwa o rok dłużej niż w liceum a absolwent oprócz matury zdaje też egzamin zawodowy, po ukończeniu którego otrzymuje wybrane kwalifikacje zawodowe. Dlaczego warto podjąć o rok dłuższą edukację? Zarówno pracodawcy jak i szkoły wyższe cenią sobie takich uczniów. Mają oni już gruntowne podstawy w obszarach zawodowych, których brakuje licealistom.

Technikum Lubin – jakie mamy możliwości w naszym mieście? W Lubinie mamy trzy technika z różnorodnymi klasami zawodowymi, niemniej jednak przeważają zawody typowo męskie. Sprawdź jakie masz możliwości wyboru:

Technikum nr 1 im. prof. Bolesława Krupińskiego w Lubinie

Technikum nr 1 w Lubinie zlokalizowane jest przy ul. Kościuszki 9 i należy do Zespołu Szkół Nr 1 im. prof. Bolesława Krupińskiego. Potocznie szkoła jest nazywana przez mieszkańców „Ceglanką” lub technikum górniczym i jest zlokalizowana w centrum miasta z dobrym dojazdem i wieloma miejscami parkingowymi. W pobliżu szkoły znajdują się przystanki autobusowe nr 2, 4, 8, 100, 102, 104.

Szkoła szczyci się współpracą z największym pracodawcą w regionie tj. KGHM Polska Miedź S.A. Pozostałe firmy, będące partnerami szkoły to:

Technikum nr 1 Lubin organizuje nabór do dziewięciu różnych klas o interesujących profilach zawodowych. Wybrane klasy objęte są patronatem KGHM Polska Miedź S.A. co oznacza, że uczniowie będą mogli odbywać praktyki zawodowe na terenie Oddziałów PM S.A. a część z nich w przyszłości być może zostanie tam zatrudniona. Nowością w tym roku jest klasa o profilu technik robotyk.

Dla poszczególnych klas szkoła bierze pod uwagę następujące przedmioty punktowane podczas rekrutacji – brak jeszcze oficjalnych informacji.

Technik podziemnej eksploatacji kopalin innych niż węgiel kamienny – technikum nr 1

Klasa o profilu Technik podziemnej eksploatacji kopalin innych niż węgiel kamienny to klasa patronacka KGHM. Szkoła organizuje dla tej klasy praktyki m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam, Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa S.A. Oprócz podstawowych kryteriów oceniania podczas rekrutacji ważną rolę w tym zawodzie odgrywa zdrowie. O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku. Po ukończeniu szkoły uczeń uzyskuje dwa certyfikaty:

GIW.04 – Eksploatacja podziemna kopalin innych niż węgiel kamienny
GIW.10 – Organizacja i prowadzenie eksploatacji podziemnej kopalin innych niż węgiel kamienny

Technik elektryk – technikum nr 1

Klasa o profilu Technik elektryk to klasa także objęta patronatem KGHM. Technikum proponuje dla tej klasy praktyki m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam, Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa S.A. Oprócz podstawowych kryteriów oceniania podczas rekrutacji bierze się pod uwagę także predyspozycje zdrowotne. O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku. Po ukończeniu szkoły uczeń uzyskuje dwa certyfikaty:

ELE.02 – Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
ELE.05 – Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych

Technik informatyk – technikum nr 1

Uczniowie tej klasy uczyć się będą m.in. takich umiejętności jak:

• montażu i eksploatacji systemów komputerowych i urządzeń peryferyjnych,
• wykonywania i eksploatacji sieci komputerowych,
• projektowania, tworzenia i administrowania bazami danych,
• programowania aplikacji desktopowych, internetowych oraz mobilnych,
• projektowania , tworzenia i administrowania stronami WWW i systemami zarządzania treścią.

Jeśli interesują Cię zawody związane z informatyką sprawdź też ofertę Technikum nr 2 gdzie znajdziesz klasę o profilu technik programista. Absolwenci technikum nr 1 w Lubinie o specjalizacji technik informatyk otrzymują wiedzę i umiejętności z zakresu dwóch kwalifikacji:

INF.02 – Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
INF.03 – Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

Technik mechatronik – technikum nr 1

Klasa ta jest objęta patronatem KGHM. Technikum nr 1 Lubin proponuje dla tej klasy praktyki m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam, Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa S.A. Oprócz podstawowych kryteriów oceniania podczas rekrutacji bierze się pod uwagę także predyspozycje zdrowotne. O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Jeśli interesuje cię zawód mechatronika sprawdź też ofertę Technikum w Chocianowie, które również posiada klasę o tym profilu zawodowym.

Uczeń kończący klasę o profilu technik mechatronik nabywa wiedzę i umiejętności z zakresu dwóch kwalifikacji:
ELM.03 – Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
ELM.06 – Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych

Technik mechanik – technikum nr 1

Klasa ta jest objęta patronatem KGHM. Technikum nr 1 Lubin proponuje dla tej klasy praktyki m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam, Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń PeBeKa S.A. Szkoła posiada własny własny park maszynowy firmy HASS wyposażony w najnowocześniejsze obrabiarki CNC. Dodatkowo uczniowie ostatniej klasy przy współpracy z Firmą Abplanalp mają możliwość ukończenia i uzyskania dodatkowego certyfikatu operatora CNC.

O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Certyfikaty po ukończeniu tej specjalności to:
MEC.05 – Użytkowanie obrabiarek skrawających
MEC.09 – Organizacja i nadzorowanie procesów produkcyjnych maszyn i urządzeń

Technik spawalnictwa – technikum nr 1

Szkoła informuje, że dzięki certyfikacji ich pracowni oraz współpracy z ośrodkiem szkoleniowym „Exwur” praktyki finalizowane są egzaminami i certyfikatami o znaczeniu międzynarodowym sygnowanym przez Sieć Badawczą Łukasiewicza – Instytut Spawalnictwa w Gliwicach.

O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Kształcenie w zawodzie technik spawalnictwa kończy otrzymanie dwóch kwalifikacji:
MEC.08 – Wykonanie i naprawa elementów maszyn, urządzeń i narzędzi
MEC.10 – Organizacja i wykonanie prac spawalniczych.

Technik robotyk – technikum nr 1

To nowa propozycja specjalizacji technikum nr 1 w Lubinie. Technik robotyk to osoba, która obsługuje i programuje roboty przemysłowe. Uczniowie będą się w niej uczyć jak uruchamiać i obsługiwać układy mechaniczne i elektroniczne robotów, nabędą też umiejętności tworzenia układów współpracy między robotami oraz projektowania linii produkcyjnej obsługiwanej przez roboty przemysłowe.

O przydatności do zawodu ostatecznie zadecyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Absolwent klasy technik robotyk otrzyma wiedzę i umiejętności z zakresu dwóch kwalifikacji:
ELM.07 – Montaż, uruchamianie i obsługa systemów robotyki
ELM.08 – Eksploatacja i programowanie systemów robotyki.

Technikum nr 2 w Lubinie im. Jana Wyżykowskiego

Technikum nr 2 w Lubinie należy do Zespołu Szkół im. Jana Wyżykowskiego, zlokalizowanego przy ul. Szpakowej 1. To duży budynek szkolny, gdzie uczęszcza wielu uczniów z trzech różnych szkół. Szkoła ma kilka sal gimnastycznych, duże boisko szkolne oraz dogodne warunki do zaparkowania samochodu. Wokół szkoły zlokalizowane są bloki mieszkaniowe na osiedlu Przylesie. W okolicy szkoły znajdują się przystanki autobusów 1,3B, 4,7.

Technikum prowadzi rekrutację do pięciu różnych klas o ciekawych profilach nauczania. Szkoła stawia głównie na przedmioty takie jak matematyka, język obcy, informatyka.

Brak jeszcze bieżących informacji – prawdopodobnie pojawią się one z początkiem lutego.

Technik programista – klasa w technikum nr 2

Uczniowie klasy o profilu „technik programista” będą dodatkowo zgłębiać tajniki nowoczesnych technologii, komputerów oraz różnorodnych aplikacji. Programiści stanowią obecnie jeden z najlepiej płatnych zawodów, dlatego kierunek ten z pewnością wybierze wielu chętnych.

Po ukończeniu szkoły absolwenci, którzy zdali egzamin zawodowy otrzymają tytuł technika programisty z następującymi kwalifikacjami:

INF.03. Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych INF.04. Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji

Technik grafiki i poligrafii cyfrowej – technikum nr 2

Na tym kierunku uczniowie poznawać będą różnego rodzaju programy graficzne przeznaczone do obróbki i projektowania grafiki wektorowej, bitmapowej, modelowania 3D oraz typowe programy do tworzenia publikacji z uwzględnieniem ebook-ów.

Kończąc szkołę absolwent otrzymuje tytuł technika grafiki i poligrafii cyfrowej, a w trakcie nauki uzyskuje dwie kwalifikacje:

PGF.04 – Przygotowanie oraz wykonywanie prac graficznych i publikacji cyfrowych,
PGF.05 – Drukowanie cyfrowe i obróbka druków.

Technik logistyk – technikum nr 2 Lubin

Uczniowie tej klasy odbywają praktyki zawodowe w takich przedsiębiorstwach jak np.: PKS – Lubin, Pol – Miedź Trans Lubin, CCC Factory Sp. z o.o. Polkowice, Jeronimo Martins Lubin, Castorama Polska Sp. z o. o. Uczniowie mają również możliwość odbycia płatnych praktyk zagranicznych w ramach programów unijnych (Erasmus+ i POWER) ze środków UE w:

• Portugalii – magazyny Intermarche,
• Bolonii – magazyny części motoryzacyjnych (salon, serwis i magazyny BMW i Iveco),
• Malcie – magazyny części motoryzacyjnych.

Absolwenci tej klasy otrzymują tytuł technika logistyka oraz dwie kwalifikacje:

SPL.01: Obsługa magazynów,
SPL.04: Organizacja transportu.

Jeśli interesuje cię zawód logistyka sprawdź też ofertę Technikum w Chocianowie, które również posiada klasę o tym profilu zawodowym.

Technik ekonomista w technikum nr 2 Lubin

Uczniowie w klasie ekonomicznej mają możliwość odbycia praktyk zawodowych, które pozwolą zapoznać się z funkcjonowaniem różnych przedsiębiorstw, banków i instytucji publicznoprawnych. Szkoła proponuje również zagraniczne praktyki zawodowe w ramach programu unijnego Erasmus+, które można odbyć we Włoszech lub w Hiszpanii.

Kończąc szkołę uczeń uzyskuje tytuł technika ekonomisty, a w trakcie nauki zdobywa dwie kwalifikacje:
EKA.04 – Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej oraz
EKA.05 – Prowadzenie spraw kadrowo-płacowych i gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych.

Będąc absolwentem szkoły w zawodzie technik ekonomista możesz dodatkowo uzyskać dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technik rachunkowości. Wystarczy zdać egzamin z kwalifikacji EKA.07 – Prowadzenie rachunkowości.

Technik hotelarstwa w technikum nr 2 Lubin

Szkoła współpracuje zarówno z lokalnymi hotelami: Europa, Skarbek oraz Astone Conference&SPA jak również z hotelami na terenie całej Polski. Absolwent klasy hotelarskiej otrzymuje tytuł: technik hotelarstwa i dwie kwalifikacje zawodowe:
HGT.03 – Obsługa gości w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie.
HGT.06 – Realizacja usług w recepcji.

Technik żywienia i usług gastronomicznych – technikum nr 2

Praktyki zawodowe pozwalają uczniom poznać funkcjonowanie różnych instytucji gastronomicznych. Szkoła proponuje też zagraniczne praktyki zawodowe w ramach programu unijnego Erasmus+, które odbywają się na Malcie, we Włoszech i w Austrii.

Kończąc szkołę uczeń otrzymuje tytuł technika żywienia i usług gastronomicznych, a w trakcie pięcioletniej nauki zdobywa dwie kwalifikacje:
HGT.02 – Przygotowanie i wydawanie dań
HGT.12 – Organizacja żywienia i usług gastronomicznych

Technikum im. Władysława Stanisława Reymonta w Lubinie – Dolnośląski Zespół Szkół w Lubinie

Dolnośląski Zespół Szkół w Lubinie jest szkołą prowadzoną przez Samorząd Województwa Dolnośląskiego. Szkoła kształci uczniów głównie w branży medycznej. Szkoła prowadzi Technikum im. Władysława Stanisława Reymonta w Lubinie, które zostało utworzone w 2012 roku.

Strona internetowa szkoły: http://dzs.lubin.dolnyslask.pl/

Szkoła w roku 2026/2027 prowadzi rekrutację do dwóch klas: technik optyk i technik ortopeda. Poniżej przedstawione są przedmioty punktowane podczas rekrutacji oraz przedmioty rozszerzone i języki obce. Klasa o profilu technik optyk jest pod patronatem firmy Fielmann.

Technikum MCKK w Lubinie

Technikum MCKK w Lubinie to szkoła publiczna prowadzona przez Spółkę Miedziowe Centrum Kształcenia Kadr. Nauka w Szkole jest nieodpłatna, podobnie jak w innych szkołach publicznych prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego. Technikum, jak każda szkoła publiczna, podlega nadzorowi pedagogicznemu ze strony Kuratorium Oświaty.

Strona internetowa szkoły: https://www.szkoly.mckk.pl/mlodziez/

Lekcje teoretyczne odbywają się w budynku przy ulicy Osiedlowej 7b w Lubinie. W pobliżu technikum, na ulicy Hutniczej, znajduje się przystanek, co ułatwia dojazd z miasta oraz okolicznych miejscowości. Dużym atutem jest baza szkolenia praktycznego tzw. Poligon Szkoleniowy MCKK, który znajduje się w rejonie Szybu „Bolesław” ZG Lubin. Na Poligonie znajdują się:

• park maszyn górniczych,
• symulacyjny przodek górniczy do nauki kotwienia i wiercenia samojezdnymi maszynami wiercąco-kotwiącymi,
• dwa symulacyjne przodki do nauki ładowania samojezdnymi ładowarkami górniczymi,
• wysyp rozładowczy urobku samojezdnymi wozami odstawczymi,
• układ dróg i skrzyżowań ukształtowanych na wzór wyrobisk podziemnych (plac manewrowy oznakowany zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie Ruchu Maszyn Górniczych,
• stanowisko pokazowego gaszenia pożaru maszyny górniczej stałą instalacją gaśniczą,
• urządzenia i punktów obsługowo-konserwacyjnych maszyn.

Szkoła w roku 2023/2024 prowadzi rekrutację do dwóch klas: technik górnik i technik elektryk. Poniżej przedstawione są przedmioty punktowane podczas rekrutacji oraz przedmioty rozszerzone. Klasy kształcące w zawodzie technik górnik objęte są patronatem KGHM Polska Miedź SA, a klasy technik elektryk objęte są patronatem zarówno KGHM Polska Miedź SA, jak i Tauron Dystrybucja Oddział Legnica.

Technik górnik – technikum MCKK w Lubinie

Technik podziemnej eksploatacji kopalin innych niż węgiel kamienny (technik górnik) to nauka planowania, nadzorowania lub prowadzenia procesów produkcyjnych oraz przygotowania dokumentacji techniczno-ruchowej w zakładach górniczych specjalizujących się w robotach udostępniających, przygotowawczych i eksploatacyjnych górnictwa rud oraz górnictwa solnego.

Absolwent klasy technik górnik otrzymuje wiedzę oraz dwie kwalifikacje:
GIW.04. – Eksploatacja podziemna kopalin innych niż węgiel kamienny, a następnie z kwalifikacji
GIW.10. – Organizacja i prowadzenie eksploatacji podziemnej kopalin innych niż węgiel kamienny.

W procesie kształcenia uwzględnione są także zajęcia z zakresu Obsługi maszyn i urządzeń górniczych, których ukończenie daje absolwentowi Technikum MCKK w Lubinie podstawę do uzyskania uprawnień Operatora samojezdnych maszyn: ładowarek łyżkowych, maszyn do robót strzałowych, maszyn do obrywki, maszyn z ruchomymi platformami w ruchu podziemnych zakładów górniczych.

Technik elektryk – technikum MCKK w Lubinie

W procesie kształcenia w technikum MCKK w Lubinie szkoła uwzględnia zajęcia przygotowujące do egzaminu na uprawnienia w zakresie eksploatacji instalacji, sieci i urządzeń energetycznych z grupy I (E1/D1).

Po zdaniu egzaminu, absolwent Technikum MCKK w Lubinie, uzyska świadectwo kwalifikacyjne wydane przez Komisję Kwalifikacyjną powołaną przy Stowarzyszeniu Elektryków Polskich (SEP). Kwalifikacje, które uczeń otrzymuje to:

ELE.02 Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych, a następnie z kwalifikacji
ELE.05 Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych.

Technikum TEB Edukacja

TEB Technikum jako prywatna szkoła reklamuje się na stronie jako świetna opcja dla chcących zdobyć solidne podstawy wiedzy i przygotować się na studia, jednak w praktyce część rodziców uważa, że wybierają ją uczniowie, którzy nie dostali się do szkół państwowych. Czytając opinie na wizytówce Google można znaleźć zarówno pozytywne jak i negatywne opinie. Niestety nie Tu rodzice muszą się liczyć z kosztem czesnego, które w zeszłym roku wynosiło 199 zł miesięcznie.

Obecnie na stronie podane są dwie klasy, na które odbędzie się rekrutacja:

Szkoły Branżowe w Lubinie – rekrutacja 2026

Branżowa Szkoła I Stopnia Nr 1 w Lubinie (Zespół Szkół Nr 1 im. prof. Bolesława Krupińskiego)

Szkoła Branżowa nr 1 w Lubinie mieści się w Zespole Szkół Nr 1 im. prof. Bolesława Krupińskiego. W szkole branżowej, na rok 2023/24 szkoła będzie prowadzić rekrutację do 7 różnych klas:

Górnik podziemnej eksploatacji kopalin innych niż węgiel kamiennych – szkoła branżowa nr 1 Lubin

Klasa patronacka KGHM Polska Miedź S.A. Technikum gwarantuje praktyki w firmach z regionu Zagłębia Miedziowego, m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam czy Przedsiębiorstwie Budowy Kopalń PeBeKa S.A.

O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Ważne: sprawdź też rekrutację do klasy o tym profilu w Szkole Branżowej MCKK w Lubinie.

Górnik podziemnej eksploatacji kopalin innych niż wegiel kamienny otrzymuje wiedzę i umiejętności z zakresu kwalifikacji:
GIW.04 – Eksploatacja podziemna kopalin innych niż węgiel kamienny.

Elektryk – szkoła branżowa nr 1 w Lubinie

Szkoła organizuje praktyki w najlepszych firmach w regionie Zagłębia Miedziowego, m.in. w KGHM Polska Miedź S.A., KGHM Zanam czy Przedsiębiorstwie Budowy Kopalń PeBeKa S.A. O przydatności do zawodu ostatecznie decyduje uprawniony lekarz. Warto więc wcześniej upewnić się, że dziecko nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia w przyszłości pracy na takim stanowisku.

Ważne: sprawdź też rekrutację do klasy o profilu elektryk w Szkole Branżowej MCKK w Lubinie.

Absolwenci klasy elektryk otrzymują wiedzę i umiejętności z zakresu kwalifikacji:
ELE.02 – Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych

Po ukończeniu nauki i uzyskaniu kwalifikacji w zawodzie elektryk , można też uzyskać kwalifikacje w zawodzie technik elektryk. W tym celu należy zdać kwalifikację: Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych.

Pozostałe klasy w Szkole branżowej nr 1 Lubin

Szkoła prowadzi też nabór do takich klas jak:

• Ślusarz,
• Operator obrabiarek skrawających,
• Klasa Wielozawodowa – motoryzacyjna,
• Klasa Wielozawodowa pod patronatem Kolei Dolnośląskich,
• Klaza Wielozawodowa.

Branżowa Szkoła I Stopnia nr 2 (Zespół Szkół im. Jana Wyżykowskiego)

Szkoła Branżowa nr 2 w Lubinie w roku 2023/24 prowadzi rekrutację do dwóch klas: Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie oraz Kucharz.

Przedmioty brane pod uwagę podczas rekrutacji:

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie – szkoła branżowa nr 2

Monter zabudowy i robót wykończeniowych w budownictwie może znaleźć zatrudnienie w firmach budowlanych oraz remontowych realizujących prace wykończeniowe lub założyć własną firmę wykonującą roboty wykończeniowe. Klasa jest pod patronatem firmy URBEX.

Kończąc szkołę uczeń uzyskuje kwalifikację:
BD.04. – Wykonywanie robót montażowych, okładzinowych i wykończeniowych.

Kucharz – szkoła branżowa nr 2

Kucharz może podjąć pracę w zakładach gastronomicznych, w restauracjach hotelowych i gastronomii sieciowej czy w firmach cateringowych. Może też pracować w gastronomii na statkach, promach i w innych środkach transportu. Kucharz może też prowadzić samodzielną działalność gospodarczą.

Kończąc szkołę absolwent zdobywa zawód KUCHARZ oraz kwalifikację:
HGT.02 – Przygotowanie wydawanie dań.

Dodatkowo szkoła organizuje kursy podnoszące kwalifikacje zawodowe, np. kelner, barman, barista, carving, po których otrzymasz certyfikat.

Absolwenci branżowej szkoły I stopnia mogą kontynuować naukę w w branżowej szkole II stopnia lub w liceum ogólnokształcącym dla dorosłych gdzie mogą uzyskać tytuł Technika żywienia i usług gastronomicznych zdając egzamin potwierdzający kwalifikację HGT.12– Organizacja żywienia i usług gastronomicznych. Ukończenie Branżowej Szkoły II Stopnia umożliwia podejście do matury

Branżowa Szkoła I Stopnia MCKK w Lubinie (Zespół Szkół MCKK)

Szkoła w roku szkolnym 2026/27 organizuje rekrutację do trzech klas o profilach: elektryk, górnik oraz przeróbkarz.

Atutem Branżowej Szkoły I Stopnia MCKK w Lubinie są dodatkowe uprawnienia i kwalifikacje, które uczniowie uzyskują podczas procesu kształcenia:

• w zawodzie górnik kurs przygotowujący do egzaminu kwalifikacyjnego spawacza wraz z książeczką spawacza,
• w zawodzie elektryk kurs przygotowujący do egzaminu na uprawnienia w zakresie eksploatacji instalacji, sieci i urządzeń energetycznych z grupy I (E1/D1) – po zdaniu egzaminu, absolwent uzyska świadectwo kwalifikacyjne SEP.

Dodatkowo klasy kształcące w zawodzie górnik oraz elektryk objęte są patronatem KGHM Polska Miedź S. A. oraz TAURON DYSTRYBUCJA.

Ważne: sprawdź też podobne profile (górnik oraz elektryk) w Szkole Branżowej nr 1 w Lubinie

Ile punktów do szkoły średniej w Lubinie – rekrutacja 2026?

W internecie i na forach lubińskich panuje panika i dezinformacja w zakresie tematu pod tytułem minimalna liczba punktów w rekrutacji 2026, które trzeba zdobyć, aby uczyć się w wymarzonej szkole. Podobnie uczniowie wzajemnie nakręcają się informacjami w stylu „ile punktów do 1lo” skutecznie „zniechęcając” swoich konkurentów.

Wszyscy bierzemy pod uwagę podwójne roczniki i informacje o punktacjach na hasło „szkoły lubin” z zeszłego roku. Nie są to jednak wiarygodne dane. Po pierwsze nie wiadomo jak dużo dzieci złoży podania do poszczególnych szkół i do konkretnych klas o danym profilu. Po drugie część uczniów wybierze szkoły spoza miasta, składając podania do liceów i techników we Wrocławiu, Legnicy czy w Chocianowie.

Ważne abyśmy wspierali nasze dzieci podczas wyboru szkoły i dawali im wsparcie także wtedy, gdy nie dostaną się do pożądanej szkoły czy konkretnej klasy. Pamiętajmy, że to nie zamyka im drogi do wymarzonej przyszłości a jedynie wywołuje niepotrzebny stres. Bądźmy odpowiedzialnymi i kochającymi rodzicami!

Jeśli uważasz, że brakuje tu jakichś informacji lub chcesz aby rozszerzyć wybrany obszar – daj znać w komentarzu. Postaram się uzupełnić treści w miarę możliwości Pamiętaj, że powyższe informacje pt. szkoły Lubin mogą mieć mój subiektywny osąd, z którym nie musisz się zgadzać.

Artykuł Szkoły Lubin Rekrutacja 2026 do szkół średnich i branżowych pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Wszystkie odcinki → Kobiecy Kapitał Własny

Czekasz na wygraną w Totka czy bierzesz sprawy w swoje ręce?

Kiedy rozmawiam z kobietami o pieniądzach, zazwyczaj słyszę o… braku. Że zawsze brakuje pieniędzy, że nie dostały podwyżki. Że szef nie docenia. Że „jakoś to będzie”.

A kiedy pytam wprost: „Ile konkretnie potrzebujesz, żeby czuć się bezpiecznie i swobodnie żyć?” – zapada cisza. Półżartem, półserio słyszę wtedy: „Chciałabym wygrać w Totolotka” albo „Muszę znaleźć bogatego sponsora, męża”. Rzadko pada konkretna kwota. Rzadko słyszę plan. O zarobkach się przecież nie rozmawia, to tajemnica.

Dlaczego inteligentne, zaradne kobiety unikają konkretów w finansach? Bo nauczono nas, że pieniądze to temat tabu. Że są „brudne”, trudne, albo że „dżentelmeni o pieniądzach nie rozmawiają” (a damy to już w ogóle!). Boimy się zajrzeć na konto, żeby nie popsuć sobie humoru. Wolimy żyć w słodkiej nieświadomości niż w gorzkiej prawdzie.

W jednym z artykułów o finansach przeczytałam kiedyś bolesne wyznania kobiet po 40-tce. Mówiły: „Byłabym dziś niezależna finansowo, gdybym kiedyś…”:

• „…zmieniła pracę na lepiej płatną, a nie bała się zmian.”
• „…podejmowała ryzyko, a nie odkładała wszystkiego na później.”
• „…założyła swoją firmę, a nie tylko pracowała na cudzy rachunek.”
• „…rozumiała, jak ważne jest posiadanie własnego konta w banku.”
• „…była bardziej asertywna.”
• „…wiedziała, że powinnam mieć własne pieniądze.”

Czy którekolwiek z tych zdań brzmi znajomo? Czy boisz się, że za 10 lat powiesz to samo? Jest wiele powodów, dla których przestajemy myśleć o niezależności. Czasem to presja otoczenia („po co ona tak goni za kasą?”; „zobacz jaka pazerna!”), ale częściej to po prostu brak działania.

Co Tobie przeszkadza najbardziej? Przygotowałam dla Ciebie quiz – 18 pytań, które działają jak finansowe lustro. Nie martw się – odpowiedzi i wynik zobaczysz tylko Ty.

I jak? Wynik Cię zaskoczył? A może potwierdził to, co czułaś pod skórą?

Jeśli masz mało punktów – nie panikuj. To, że nie masz jeszcze sprecyzowanego celu finansowego czy własnych inwestycji, to nie jest wyrok. To tylko informacja zwrotna. To punkt startowy na drodze do Twojego, bardziej niezależnego życia.

Wiesz, co różni „Kobietę Niezależną” od tej, która liczy na łut szczęścia w loterii? Nie stan konta na starcie. Różni je jedna, nowa zasada, którą chcę Ci dzisiaj zostawić:

Nadzieja to nie jest strategia finansowa.
Strategia to plan.

Przestań czekać na „lepszy moment”, na spadek albo na to, że ktoś się domyśli i da Ci premię. Twoje pieniądze to Twoja odpowiedzialność. Jeśli Ty się nimi nie zaopiekujesz, nikt tego nie zrobi.

Ten quiz to był pierwszy krok – świadomość. Drugi krok to edukacja i działanie.

Skoro już wiesz, gdzie stoisz, zapraszam Cię do wspólnej drogi. Jeśli chcesz za rok patrzeć na swoje konto z dumą, a nie z lękiem – zostań ze mną na tym blogu. Pokażę Ci, jak zamienić lęk w konkretny plan.

Gotowa?

Renata

Artykuł 2. Kobiecy Kapitał – Dlaczego nie mam tyle pieniędzy, ile potrzebuję? pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Wszystkie odcinki → Kobiecy Kapitał Własny

Odcinek 1. Kiedy kończy się „ładna”, a zaczyna „bogata”?

„Kobieta do trzydziestki musi ładnie wyglądać, do pięćdziesiątki potrzebuje ciekawej osobowości, a potem pieniędzy.”

Podobno autorką tych słów jest Sophie Tucker, „Ostatnia z Gorących Mam”, gwiazda amerykańskiej estrady. Kiedy przeczytałam to zdanie po raz pierwszy, wybuchnęłam śmiechem. Kiedy przeczytałam je w dniu moich 45. urodzin, poczułam dreszcz zrozumienia.

Cześć, jestem Renata. Mam 46 lat (i wcale nie dodam „o zgrozo”, bo to najlepszy wiek, jaki do tej pory miałam), prowadzę własną firmę i mam sporo życiowego doświadczenia. Ale przede wszystkim mam cel: chcę, żebyśmy my, kobiety, przestały wstydzić się słowa „pieniądze”.

Przez lata karmiono nas bajką o Kopciuszku. Wiecie, tą, w której strategia inwestycyjna laski opiera się na byciu wystarczająco biedną i wystarczająco ładną, by uratował ją bogaty książę. Ja miałam inny plan. Nigdy nie chciałam, żeby ktoś mi coś „dawał”. Chciałam mieć SWOJE. Interesowało mnie, jak się ROBI pieniądze, jak się je MNOŻY i dlaczego – do cholery – nikt nie uczy tego małych dziewczynek?

Edukacja czy tresura?

Spójrzmy prawdzie w oczy: system, w którym dorastałyśmy, był zaprojektowany tak, by wyprodukować idealne żony, a nie skuteczne inwestorki. Wszyscy „wiedzą”, jak kobieta ma się zachowywać. Problem w tym, że komunikaty, które słyszymy od kołyski, to psychologiczne pole minowe pełne sprzeczności.

Zastanawiałyście się kiedyś nad tym absurdem?

Bądź posłuszna, ale miej własne zdanie. W szkole pisz rozprawki z tezą, żeby zasłużyć na szóstkę, ale w domu przytakuj, żeby zasłużyć na spokój. Nie dyskutuj, bądź miła.

Bądź delikatna, jak róża. Ale w pracy? W pracy masz awansować, zarządzać, walczyć łokciami. Tylko pamiętaj – jeśli będziesz zbyt twarda, nazwą cię suką. Jeśli zbyt miękka – głupią gęsią.

Bądź ostrożna. Bój się obcych, bój się ryzyka, bój się o dzieci. A potem społeczeństwo pyta z wyrzutem: „Dlaczego nic wielkiego nie osiągnęłaś?”. Bo byłam zajęta byciem ostrożną!

Bądź opiekuńcza. Dbaj o mamę, męża, dzieci, koleżankę z biurka obok. A Ty to co? Troszczysz się o siebie? Kto to widział taki egoizm!

A co w tym czasie słyszą chłopcy? „Bądź odważny!”, „Walcz!”, „Zarabiaj!”, „Jesteś zwycięzcą!”. Widzicie tę przepaść? Oni dostają mapę do skarbca, my dostajemy instrukcję obsługi żelazka.

Pora na zmianę warty

Ja jestem teraz na etapie, o którym mówiła Sophie Tucker – łączę ciekawą osobowość z budowaniem zaplecza finansowego. I wkurza mnie, że tak wiele fantastycznych kobiet wokół mnie, mądrych i pracowitych, wciąż potyka się o te same, wgrane w dzieciństwie blokady.

Dlatego startujemy z cyklem „Kobiecy Kapitał Własny”

To nie będzie kolejny nudny poradnik o tym, jak oszczędzać na kawie latte. Nie chcę pisać tylko o procentach i giełdzie. Chcę pisać o tym, co siedzi w naszych głowach i blokuje nas przed sięgnięciem po finansową niezależność. O tym, jak przestać czuć się winną, gdy zarabiamy więcej od partnera. O tym, jak wycenić swoją pracę i nie przepraszać, że wystawiamy fakturę.

Czas zmienić nastawienie. Na przekór społecznym „wypada/nie wypada”. Drogie Panie, zadbajmy wreszcie o siebie. Bo niezależność finansowa to nie tylko pieniądze na koncie. To wolność wyboru, kiedy przestać być tylko „ładną”, a zacząć być wolną.

Zostańcie ze mną. Będzie o konkretach, ale będzie też o duszy. I obiecuję – będzie o Was.

Renata

→ ps. Jak Ci się widzi taka seria – będę wdzięczna za każdy komentarz.

Artykuł 1. Kobiecy Kapitał – Kiedy kończy się „ładna”, a zaczyna „bogata”? pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Wywiad prowadziła Renata Dasek – Redaktorka Naczelna portalu „Energia Kobiety” oraz właścicielka agencji kreatywnej e-commerce VORMA.

Źródło inspiracji i początki pisania

Co zainspirowało Panią do stworzenia świata „Ami opowiada” i bohaterki Ami? Skąd wziął się pomysł na tę serię?

Anna: „Kiedy mam otwarte oczy, widzę zbyt dużo zła, nieszczęść i szarości, więc gdy je zamykam, chcę widzieć kolorowy świat pełen magii. Chcę, żeby osoba, która sięgnie po moją książkę, przeżyła razem z bohaterką fascynujące przygody, otworzyła swoją wyobraźnię na cuda i dziwy, a kiedy skończy czytać – poczuła się szczęśliwsza i napełniona pozytywnymi emocjami. Świat „Ami opowiada” ma być właśnie taki – z gadającym kotem, dziwacznym elfem, latającymi miotłami i czarownicami. Kiedy tworzyłam te historie, patrzyłam na moją córkę Amelkę (wtedy dużo młodszą) i chciałam, żeby mogła takiego świata doświadczyć.”

„Kiedy mam otwarte oczy, widzę zbyt dużo zła, nieszczęść i szarości, więc gdy je zamykam, chcę widzieć kolorowy świat pełen magii.(…) Moim marzeniem było stworzyć takie książki, które sprawią, że dzieciaki zakochają się w czytaniu.”

Kiedy zaczęła się Pani przygoda z pisaniem – czy to była czysta intuicja, dziecięce marzenia, czy może coś więcej?

Anna: „Już w podstawówce kupowałam sobie zeszyty (to jeszcze nie był czas laptopów)
i zapisywałam je różnymi historiami. Wszystkie ilustrowałam i opracowywałam. Potem rzuciłam swoje marzenia w kąt. Zaczęło się dorosłe życie: praca w banku, małżeństwo, dziecko, awans. W życiu jest jednak tak, że marzenia wracają jak bumerangi – czasem cichutko, a czasem całkiem głośno upominają się o siebie. W końcu zdobyłam się na odwagę
i zaczęłam pisać. Ile stresu, trudu i niepewności mnie to kosztowało, wiem tylko ja.„

Łączenie życia rodzinnego i twórczości

Jako mama i youtuberka prowadząca rodzinny kanał, jak udaje się Pani łączyć codzienne życie
z twórczą pracą?

Anna: „Pracy twórczej mam całkiem sporo i czasem jest naprawdę ciężko, szczególnie że na pokładzie mam nastolatkę i czterolatka. Na szczęście ta praca pozwala mi na większą elastyczność niż standardowe zajęcie, ale z drugiej strony jest bardziej wymagająca i stresująca.”

Czy pomysły na książki często rodzą się spontanicznie w rodzinnej atmosferze?”

Anna: „Raczej nie. Co prawda, córka jest moją pierwszą recenzentką, ale swoje książki tworzę sama. Najlepsze pomysły wpadają mi do głowy podczas gotowania :)”

Proces twórczy

Jak wygląda Pani dzień twórczy – czy ma Pani rytuały pisarskie, ulubione miejsce lub porę dnia?

Anna: „Staram się pisać rano, kiedy dom opustoszeje (dzieciaki są w szkole, przedszkolu). Zawsze mam przy sobie kubek z kawą i słuchawki z muzyką na uszach. Tak lepiej się skupiam.”

Jak tworzą się bohaterowie – czy Ami jest inspirowana jakimiś realnymi dziećmi, czy raczej powstała w wyobraźni?

Anna: „Moje dzieci są moją inspiracją:) Pisząc o Ami – widziałam moją córkę. Wyobrażałam sobie, że to ona przeżywa wszystkie te przygody. Kiedy pisałam książkę dla najmłodszych „Kubuś poznaje świat. Moc przyjaźni”, widziałam mojego synka Kubusia. Zastanawiałam się, co on mógłby szalonego przeżyć, co dla niego byłoby najważniejsze.”

Tematyka i przekaz

Co jest dla Pani najważniejsze w relacji dziecko –książka – czy chodzi o emocje, wyobraźnię, naukę… czy może wszystkie te elementy razem?

Anna: „Wszystko razem. Kiedy pisałam serię o Ami – chciałam, żeby ona poruszała ważne kwestie dla tych starszych dzieci – próby dopasowania się do innych, lojalności, przyjaźni, uczciwości. Chciałam też, żeby książka pobudzała wyobraźnię, pokazywała, że świat jest pełen magii, ale także żeby czytelnik przeżywał te same emocje, co główna bohaterka.

Z kolei książka dla najmłodszych „Kubuś poznaje świat” uczy w dużo prostszy sposób, dostosowany do wieku. I choć każde opowiadanie jest nieco szalone (wszak najlepszym
przyjacielem Kubusia jest krokodyl Zenek plus cała banda szalonych zwierzaków), to jednak zawsze kończę je mądrym wnioskiem, o którym rodzic może później porozmawiać ze swoją pociechą.”

Edukacja i predyspozycje

Czy wykształcenie związane z historią wpływają na Pani pisanie dla dzieci?

Anna: „Historia od zawsze mnie fascynowała i marzyłam, żeby dodać ją do moich książek, ale dopiero powieść, którą piszę teraz (skierowaną już do starszych czytelników) będzie miała całkiem sporo jej elementów. Cześć akcji będzie toczyła się na Wawelu za czasów Jagiellonów. Czy mi się uda? Zobaczymy :)”

Publikacja i odbiór

Gdzie można kupić Pani książki?

Anna: „Są dostępne praktycznie we wszystkich księgarniach internetowych. Serdecznie zapraszam do zakupu.”

Gdzie można Panią spotkać jako autorkę (spotkania autorskie)?

Anna: „Zdecydowanie mam za mało czasu na ich organizacje, choć je uwielbiam.
Warto śledzić moje media społecznościowe @annadobosz_autorka – tam pojawiają się najświeższe informacje.”

Plany na przyszłość

Czy możemy spodziewać się kolejnych tomów serii „Ami opowiada”? A może nowych tematów
i gatunków?

Anna: „Przygotowuje coś nowego Powieść z elementami fantastyki plus wątek historyczny. Tym razem coś dla starszego odbiorcy.”

Osobiste refleksje

Co dla Pani znaczy „zakochać się w książkach” – nie tylko jako zwykły slogan, ale jako życiowa misja?

Anna: „Kocham książki i marzę, żeby tą miłością zarażać innych:) Uważam, że są odskocznią od czasem nudnego i pełnego obowiązków życia, inspirują do zmian, uczą, bawią, poprawiają humor. Dlatego też piszę. Chciałabym, żeby ktoś, kto przeczyta moją książkę, pomyślał: „Chce następną!””

Jaki jeden moment w Pani twórczej karierze wspomina Pani z największą dumą lub wzruszeniem?

Anna: „Jeśli muszę wybrać ten jeden moment, to będzie to wydanie mojej pierwszej powieści „Ami opowiada. W poszukiwaniu Magicznego Drzewa”. Stres, strach (czy książka się spodoba? Czy ktoś zechce ją przeczytać?), a potem ogromne wzruszenie, kiedy zaczęły spływać pierwsze opinie. To wtedy uwierzyłam, że warto pisać.”

Jaką rolę odgrywa dla Pani kobiecość w twórczości i macierzyństwie? Czy odnajduje Pani w tym wyjątkową siłę?

Anna: „Dla mnie kobiecość to mieszanka siły, wytrwałości, odwagi i wrażliwości. To wiara, że mogę dzięki swoim działaniom zmienić świat dzieci – zarówno moich,
jak i moich czytelników – na lepszy, ciekawszy, i piękniejszy. Chciałabym dać każdemu dziecku, niczym dobra wróżka, odrobinę magii.”

Czy w swoich książkach przełamuje Pani stereotypy i wzorce społeczne dla dziewczynek
i chłopców? Na przykład – czy dziewczynka może być bohaterką-rycerką, a chłopiec opiekować się innymi?

Anna: „Bohaterką serii „Ami opowiada” jest dziewczyna- odważna, dzielna i wrażliwa. Ratuje swoich przyjaciół, czasem wpada w kłopoty, pokonuje przeszkody. I tak widzę dziewczynki. W niczym nie ustępują chłopcom, a wręcz mogą ich inspirować.

Z kolei w książce „Kubuś poznaje świat” mamy chłopca- mądrego, lojalnego
i pomocnego przyjaciela. Uważam, że każde dziecko, zarówno chłopiec, jak
i dziewczynka, ma w sobie potencjał, żeby być tym, kim chce i o kim marzy.”

Jakie bajki były dla Pani inspiracją lub jakie bajki najmilej wspomina Pani z własnego dzieciństwa?

Anna: „Kiedy byłam małą dziewczyną, uwielbiałam bajki o księżniczkach: Śnieżkę, Kopciuszka, Śpiącą królewnę. Jak każda dziewczynka marzyłam, że pewnego dnia przybędzie książę na białym koniu i będziemy żyć długo i szczęśliwie. Dziś wiem, że żeby być szczęśliwym, trzeba po prostu wziąć los w swoje ręce i realizować własne marzenia, a książę to co najwyżej miły dodatek Dlatego też staram się, żeby moje bohaterki – zarówno ta obecna, jak i ta, o której właśnie piszę – tworzyły własną, ciekawą historię, walczyły o siebie, były odważne i ciekawe świata.”

„Jak każda dziewczynka marzyłam, że pewnego dnia przybędzie książę na białym koniu i będziemy żyć długo i szczęśliwie. Dziś wiem, że żeby być szczęśliwym, trzeba po prostu wziąć los w swoje ręce i realizować własne marzenia, a książę to co najwyżej miły dodatek.”

Po tej rozmowie trudno nie uwierzyć, że magia naprawdę istnieje – wystarczy otworzyć serce, marzyć i działać. Dziękujemy Ci Aniu za ciepło, inspirację i przypomnienie, że dziecięca wyobraźnia nigdy nie powinna dorastać.

Zachęcamy do śledzenia literackich przygód Ani na jej mediach społecznościowych @annadobosz_autorka!

Artykuł Zamykając oczy, widzi kolory – Anna Dobosz o tworzeniu światów, w których dzieci czują się szczęśliwe pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Wywiad prowadziła Renata Dasek – Redaktorka Naczelna portalu „Energia Kobiety” oraz właścicielka agencji kreatywnej e-commerce VORMA.

Emilia, jak narodził się pomysł na Fabrykę Dygresji? Czy to była odpowiedź na potrzeby rynku, czy raczej spełnienie Twojej osobistej misji?

Emilia: „U źródła Fabryki Dygresji stoi moja największa pasja: rozwijanie innych ludzi. Jeszcze zanim zaczęłam pracować w wydawnictwie, dzięki własnym przygodom autorskim (głównie potknięciom), poznałam trudy branży od strony debiutantki. Zaczęłam dzielić się nimi na blogu – bolączkami oraz sposobami ich rozwiązania, które samodzielnie wypracowałam. Okazało się, że nikt inny w Polsce tego wtedy nie robił. Brakowało też osób, które powiedziałyby autorowi wprost: jesteś miłym człowiekiem, ale nie umiesz pisać dialogów, a Twoi bohaterowie są banalni. Jeśli się nauczysz, masz szansę publikować. I ja właśnie to robiłam – z troską, ale też szczerze.”

„Brakowało też osób, które powiedziałyby autorowi wprost: jesteś miłym człowiekiem, ale nie umiesz pisać dialogów, a Twoi bohaterowie są banalni. Jeśli się nauczysz, masz szansę publikować. I ja właśnie to robiłam – z troską, ale też szczerze.”

„Nieco później zauważyłam, że temat marketingu jest spychany przez wydawców na autorów, a autorzy myślą, że jak przychodzą do wydawnictwa, to od razu będą promowani na billboardach albo w śniadaniówce. Tak się nie dzieje. A ja kocham marketing i uwielbiam uczyć, więc dodałam to do mojej oferty.Całą wiedzę, jaką zdobyłam dzięki licznym szkoleniom, studiom (bo potem poszłam na marketing internetowy i psychologię społeczną) oraz doświadczeniu z branży, najpierw przetestowałam na sobie. Dzielę się z zainteresowanymi i moimi sukcesami, i porażkami, by mogli wyciągnąć z tego coś dla siebie: mądrość, inspirację albo bodziec do działania. Uwielbiam obserwować postępy i przemiany osób, z którymi współpracuję. Często napisanie czy wydanie książki to tylko pomost do większego spełnienia.„

Prowadzisz autorów od 2014 roku – pamiętasz swoją pierwszą współpracę? Co było w niej najbardziej przełomowe?

Emilia: „Moja pierwsza współpraca była… z samą sobą, bo eksperymentowałam na własnej debiutanckiej powieści, żeby nauczyć się procesu wydawniczego. To było w 2015 roku. I każda kolejna współpraca była przełomowa sama w sobie, bo ludzie, którzy do mnie przychodzą, liczą na realną zmianę, a ja korzystam z wszelkich narzędzi, by im to umożliwić. Choć czasem ich pomysły są naprawdę szalone…

Z Ewą Mielczarek było na przykład tak, że zadzwoniła do mnie w styczniu 2019 roku i powiedziała, że w maju chce mieć wydaną książkę. A na razie… Nie jest jeszcze napisana. I czy ja w to wchodzę. Uwielbiam takie wyzwania z pogranicza niemożliwości, dlatego się zgodziłam. Zadałam Ewie kilka pytań, a Ewa odkryła w sobie piękną historię. Następnie skoordynowałam proces wydawniczy. I w ten sposób w kwietniu debiut literacki Ewy Mielczarek, Trzydzieści kopert, już się drukował.

W październiku bieżącego roku ukaże się zaś już trzecia powieść Ewy pt. Festiwal spadających liści, a nasza współpraca trwa, choć w nowej formie, tym razem Fabryka Dygresji obejmuje patronat medialny nad książką. Robimy rzeczy, które inni powiedzieliby, że są niemożliwe. I do tego w Fabryce Dygresji tworzymy rzeczy piękne, zmieniające postrzeganie ludzi, poszerzające horyzonty.

Zakochani w Świecie – współpraca z Joanną Grzymkowską – Podolak i Jarosławem Podolakiem

Moja ostatnia współpraca z Zakochanymi w Świecie, czyli dziennikarskim, podróżniczym małżeństwem: Joanną Grzymkowską-Podolak i Jarosławem Podolakiem, zaobfitowała kolejną książką z serii Zakochani w Świecie. Kambodża. Asia i Jarek od wielu lat podróżują po świecie, pokazując ludziom, że w świecie jest dużo więcej miłości, niż może się wydawać. Jestem zaszczycona, mogąc wspierać ich w propagowaniu tego podejścia. Cały proces wydawania książki był pełen bliskości i obfitujący w sporo wzruszeń. Spędziliśmy ze sobą sporo czasu. W systemach wydawniczych wielkich domów mediowych nie ma sposobności, by tak budować relacje. Brakuje na to czasu..”

Jak wygląda praca mentorki kreatywnego pisania – czym różni się prowadzenie debiutantów od autorów z doświadczeniem?

Emilia: „Początkujący twórcy miewają coraz częściej problem z trzymaniem się jednego pomysłu, rozwinięciem go i doprowadzeniem do końca. Podczas mentoringu ze mną jesteśmy w stanie zrealizować projekt napisania książki w trakcie ośmiu tygodni, praktycznie od zera. W dwa miesiące, dzięki mojemu przewodnictwu, autor jest w stanie zrobić coś, do czego nie mógł się zabrać przez dekadę.

Renata: „To bardzo ciekawe, bo przedsiębiorcy też miewają takie „blokady”. Miesiącami odkładają start swojego projektu e-commerce, z przeróżnych przyczyn, a gdy mają wsparcie i dobry plan, nagle w kilka tygodni są gotowi do sprzedaży online.”

Emilia: Przy współpracy z bardziej doświadczonymi pisarzami pracujemy nad innymi elementami. Niektórzy z nich trafiają do mnie w momencie, gdy wydawnictwo traci zainteresowanie – po wydaniu kilku książek i przeanalizowaniu raportów sprzedażowych, okazuje się, że współpraca nie zostaje przedłużona. Wtedy robimy czary-mary. Skupiamy się na marce twórcy. I to działa, a autor ociera oczy z niedowierzaniem, że nagle jego kariera ruszyła do przodu. I to galopem.”

„Wtedy robimy czary-mary. Skupiamy się na marce twórcy. I to działa, a autor ociera oczy z niedowierzaniem, że nagle jego kariera ruszyła do przodu. I to galopem.”

Co jest Ciebie największym wyzwaniem w pracy z autorami – ich brak czasu, blokada twórcza, a może brak wiary w siebie?

Emilia: „Każdy twórca jest inny, więc i blokad jest mnóstwo. Ostatnio obserwuję dosyć często przemęczenie i brak strategii – to u osób bardziej doświadczonych, które mówią krótko: nie mogę się przebić. Tylko że pod tą niemocą przebicia jest cała góra lodowa przekonań, które hamują autora. Docieramy do nich po kolei i transformujemy, a autor obserwuje wtedy poruszenie nie tylko w słupkach sprzedażowych swoich książek, a i w życiu osobistym…

W pewnym momencie wszystko nabiera zupełnie nowych barw. Niektórzy młodzi twórcy z kolei są jeszcze bardziej niecierpliwi niż było to 10 lat temu. Nerwowość, rozedrganie, dopaminowy głód. Na szczęście sama praca nad książką potrafi uzdrowić, uspokoić i poprawić koncentrację. To piękna, wartościowa pasja, mogąca stać się stałym elementem dodatkowych dochodów.”

Renata: „Zauważam podobny efekt, kiedy przedsiębiorcy zaczynają świadomie rozwijać swoje marki online. Jasna strategia i konkretne kroki dają spokój, bo chaos zamienia się w plan. To działa terapeutycznie nie tylko w literaturze.”

Czy zdarzyło Ci się odkryć prawdziwy literacki „diament”?

Emilia: „Całe mnóstwo. Ale wspomnę o diamencie literackim, który sam siebie odkrył. To Pola Irkin – Jaroszewska, która 13 września zadebiutowała ze swoim tomikiem poetyckim Wsiebiewzięcie. W 2021 roku Pola przyszła do mnie na konsultacje i przedstawiła swoje wiersze. Gdy tylko na nie spojrzałam, wiedziałam, że większość z nich prezentuje poziom absolutnie konkursowy, więc poradziłam, by je zgłosiła.

Jakiś czas później otrzymałam od Poli wiadomość, że tak zrobiła i zajęła trzecie miejsce, a kto inny opublikował inne jej utwory… Wrażliwość Poli, jej ogromna moc panowania nad słowem, głębokie wglądy i niesamowita wiedza o życiu człowieczym to już kosmiczna mieszanka, a do tego wszystkiego dochodzą jej transcendentalne doświadczenia… Jestem przekonana, że Wsiebiewzięcie docenią krytycy, a czytelnicy od razu pokochają.

Prowadzisz warsztaty i kursy. Jakie są najczęstsze błędy początkujących autorów?

Emilia: „Jest ich naprawdę wiele, tak jak wiele jest autorów. Ale od pewnego czasu, pewnie z powodu popularności seriali w streamingu oraz ubożenia komunikacji na skutek korzystania z social mediów, książki początkujących twórców bardziej zaczynają przypominać scenariusze. To głównie sceny złożone z dialogów. Brak tam stylu, narracja jest znikoma.

„…Historie nadają naszemu życiu smak. Opowieści nas inspirują i potrafią zmieniać życie. Łączą nas i uczą empatii oraz zrozumienia. Opowieści. Nie tik-toki, nie reelsy na Insta czy shortsy na YouTube”

Ludzie nie umieją już opowiadać tak sprawnie historii, jak choćby dwadzieścia lat temu. A to pierwsza rzecz, której uczą się na moich warsztatach. Bo to historie nadają naszemu życiu smak. Opowieści dodają nam siły, gdy jest trudno. Opowieści nas inspirują i potrafią zmieniać życie. Łączą nas i uczą empatii oraz zrozumienia. Opowieści. Nie tik-toki, nie reelsy na Insta czy shortsy na YouTube. Błędy w pisaniu mogą przełożyć się na całe życie. To, czego nie zauważamy w życiu, odbija się również w pisaniu.

Co radzi Pani osobom, które od lat noszą w sercu pomysł na książkę, ale wciąż nie mają odwagi zacząć?

Emilia: By podjęły decyzję, czy wolą nosić w sercu brak odwagi, czy sukces w postaci napisania książki. Niektórym brak odwagi i pomysły wystarczają. Inni pójdą dalej.

Skąd Pani czerpie inspiracje do własnych treści?

Emilia: Po prostu słucham.

Fabryka Dygresji to nie tylko pisanie, ale i marketing. Jaką rolę odgrywa promocja i social media?

Emilia: „Gigantyczną. I tak zawsze było. Bez komunikacji nie da się sprzedać zupełnie nic. Niektórzy ulegają mitowi, że dobre samo się obroni. Ale skąd inni ludzie mają wiedzieć, że to dobre w ogóle istnieje?”

Renata: „Ja zawsze zachęcam właściciela e-sklepu do zakupu wybranego produktu. Jest zwykle zdziwiony, gdy nie może go znaleźć… nawet we własnym sklepie”

„Wcześniej, gdy mówiłam o storytellingu, social media potraktowałam bezlitośnie. One faktycznie działają destrukcyjnie, jeśli nie wie się, jak z nich korzystać świadomie. Natomiast kiedy już tę wiedzę się posiądzie, są świetnym narzędziem marketingowym. Jednym z najlepszych, które do tej pory wymyślono. Oczywiście wciąż gorszym od zwykłej rozmowy. I bardzo dobrze.”

„Social media bywają destrukcyjne, jeśli nie korzystamy z nich świadomie. Ale jeśli już wiemy, jak to robić – to świetne narzędzie marketingowe. Wciąż gorsze od zwykłej rozmowy, ale jednak bardzo skuteczne.”

Renata: „Dokładnie tak, nasza agencja prowadzi social media dla marek i widzimy, że kluczowe jest nie tylko „bycie obecnym”, ale budowanie spójnej historii. Algorytmy lubią regularność, ale ludzie oczekują autentyczności. To działa niezależnie od branży.”

Czy można dziś zaistnieć jako pisarz bez Instagrama, TikToka czy newslettera?

Emilia: „To zależy, w jaki sposób chce się zaistnieć. Co przez to rozumiemy. Do jakiego czytelnika chcemy dotrzeć. Każdą komunikację dopasowuje się indywidualnie pod autora, jego cele, a przede wszystkim: pod odbiorcę treści. Ustalamy to z autorem podczas spotkań strategicznych.”

Renata: „Racja. Podobnie działamy przy strategiach SEO i pozycjonowaniu serwisów. Nie tu ma jednej uniwersalnej strategii. Każda marka potrzebuje indywidualnego podejścia, żeby jej treści faktycznie docierały do odpowiedniej buyer persony.”

Który moment w promocji książki uważa Pani za kluczowy: premiera, przedpremiera, czy działania długofalowe?

Emilia: Jest jeszcze przedsprzedaż, a przedtem etap budowania napięcia, a jeszcze przedtem etap budowania świadomości, czyli zapowiedzi, a przedtem może być jeszcze etap budowania rozpoznawalności autora i budowania społeczności, relacje z prasą, influencerami i wiele, wiele więcej…

„A jak daleko można zajechać na rowerze, który opony ma założone na trójkątach czy kwadratach?”

To jest pewne koło, które musi się cały czas kręcić, jeśli autor zamierza osiągać kolejne etapy swojej rozpoznawalności. Każde zapomnienie o takim elemencie sprawia, że koło staje się coraz bardziej kanciaste. A jak daleko można zajechać na rowerze, który opony ma założone na trójkątach czy kwadratach?

Czy przez ostatnie lata zmienił się kobiecy głos w literaturze i w branży wydawniczej? Czy kobiety są teraz „odważniejsze”?

Emilia: „Pamiętam, że na studiach czytałam teksty Manueli Gretkowskiej, a zaraz potem teksty Sylwii Chutnik, Ingi Iwasiów, Zyty Rudzkiej, i one otworzyły przede mną zupełnie nowe światy. Olga Tokarczuk dostarczyła jeszcze innych jakości. Może momentami mniej zmysłowych niż Iwasiów, ale wcale nie mniej namiętnych.

„W kwestiach wydawniczych zaś wszyscy, kobiety i mężczyźni, powinniśmy brać przykład z Joanny Kuciel-Frydryszak, autorki Chłopek. Jeśli jakieś warunki przestają nas satysfakcjonować, trzeba je renegocjować. Nawet, jeśli trzeba odwołać się do mocy sądowniczej.”

Jeśli chodzi o kobiecy głos w polskiej literaturze to on nigdy nie był jakiś bojaźliwy. Pisarki potrafią powiedzieć, co je boli, i czego pragną, dla siebie oraz dla rodaczek, i każda robi to po swojemu. Kluczem nie jest więc kwestia odwagi, a odkrycie, co to znaczy: po swojemu. To zajmuje trochę czasu.

W kwestiach wydawniczych zaś wszyscy, kobiety i mężczyźni, powinniśmy brać przykład z Joanny Kuciel-Frydryszak, autorki Chłopek. Jeśli jakieś warunki przestają nas satysfakcjonować, trzeba je renegocjować. Nawet, jeśli trzeba odwołać się do mocy sądowniczej.”

Renata: „Tak – kobiety mają wreszcie głos. Manuela Gretkowska jest dosadna, ale jej przekaz jest mocny i potrzebny. A Chłopki… dosłownie miałam przed oczami moje obie babcie i ich los. To była lektura, która bardzo mną poruszyła i pokazała, jak ważne jest, żeby mówić o kobiecych doświadczeniach bez upiększania.”

A jak prywatnie podchodzisz do literatury? Czy w natłoku pracy znajdujesz czas na czytanie dla przyjemności? Jeśli tak to proszę polecić kilka książek czytelnikom.

Emilia: „Literatura to moja miłość, choć faktycznie, czasami po działaniu z tekstem czasem wolę spędzić popołudnie na aktywności sportowej albo wyjść ze znajomymi, bo ta praca potrafi wyczerpać poznawczo.

Piotr Strzeżysz – Niespełnienia

Zacznę od najnowszej książki Piotra Strzeżysza pt. Niespełnienia. Strzeżysz to podróżnik, którego literatura zdobyła już wiele nagród, ale wciąż moim zdaniem nie doczekał się odpowiedniego rozgłosu. Teksty tego autora są jak poetyckie pocztówki z podróży, które od nadawcy trafiają prosto do serca adresata. Tym razem Strzeżysz pisze o tragedii, która rozegrała się w jego życiu w czasie pandemii, a podróżą, wokół której oscylują teksty, jest jego dzieciństwo i dorastanie. To zbiór niesamowicie poruszających, intymnych treści. Smutnych, ale potrzebnych. By oczyścić straumatyzowane doświadczenie zbiorowe setek tysięcy Polaków.”

Grzegorz Kapla „Miasto moje a w nim…„

Ostatnio sporo frajdy sprawiła mi też obyczajowa książka Grzegorza Kapli pt. Miasto moje, a w nim… To jest jakaś rewelacja. Jest Warszawa i są historie Warszawiaków. Jest tu mnóstwo miłości, ale też takie elementy, jak gruzińska mafia, która nagle wywraca wszystko do góry nogami. Grzegorz Kapla pisze absolutnie fenomenalnie. I na uwagę zasługują też książki podróżnicze, bo ten autor nie słynie z siedzenia za biurkiem. Jest prawdziwym wagabundą.

Ostatnio, gdy byłam w Gruzji, towarzyszył mi też jego Włóczęga z Archipelagu. Opowieści podróżne. Indonezja. Oficyna Wydawnicza Kontynenty przepięknie wydała tę książkę, ale ja miałam ją ze sobą w e-booku, żeby nie przeciążać bagażu. Nawet w trudniejszych momentach samotnej podróży, Włóczęga sprawiał, że ścierałam z twarzy łzy od śmiechu. To świetnie napisana książka, bardzo zabawna, obfita w sporo refleksji nad współczesną kondycją świata. Polecam gorąco.

Jaki tytuł miał największy wpływ na Twoje życie lub należy do tych ulubionych, do których się wraca?

Emilia: „Jest ich wiele. Wracam zarówno do trudniejszych pozycji, jak Joga. Nieśmiertelność i wolność Mircei Eliadego czy Archetypy i symbole Carla Gustava Junga, jak i do ukochanych lektur dzieciństwa. Wciąż zaczytuję się w Muminkach Tove Jansson, a w środku czuję się czasem jak Mała Mi, czasem jak Ania z Zielonego Wzgórza.”

Renata: „Uwielbiam, gdy w wywiadach autorki i mentorzy pokazują swoje prywatne inspiracje – bo wtedy widzimy, skąd bierze się ich wrażliwość. Ja też mam swoje książki, do których wracam, i wiem, jak bardzo potrafią zmienić perspektywę.”

Kiedy czujesz się najbardziej spełniona w swojej pracy?

Emilia: „Kiedy wiem, że przyczyniam się do jakiejś głębszej zmiany. I właściwie tylko wtedy podejmuję się pracy z autorem. Czasem jest to e-book, który uruchomi biznes, będący spełnieniem marzeń danego autora, który właśnie zaczyna przygodę z przedsiębiorczością. Bo to dźwignia do zmiany całego jego życia, zamiast ośmiu godzin etatu będzie dzięki temu mógł pracować cztery, a pozostałe cztery spędzić z rodziną czy dalej się rozwijać. A czasem to doprecyzowanie ważnej idei, która da czytelnikom mnóstwo, mnóstwo sił w ciężkich momentach, a dzięki temu sprawi, że wielu odbiorców zmieni swoje nastawienie.”

Renata: „Satysfakcja z dobrze wykonanej pracy daje niesamowitą energię do kolejnych projektów. To taki naturalny zastrzyk dopaminy i serotoniny, który sprawia, że chce się działać dalej.”

Jak postrzegasz stereotypowe role kobiety i mężczyzny – jak mocno są one zakorzenione w literaturze, czy obserwujesz przełamanie typowych ról społecznych?

Emilia: Ostatnio z miną typową dla Cilliana Murphy’ego obserwuję, w jaki sposób pojęcia takie jak kobieca i męska energia splatają się z duchowym marketingiem i rosyjską propagandą. Fascynują mnie różne narracyjne zabiegi krążące wokół płciowej dualności, mające na celu obezwładnienie umysłu i sprzedanie czegoś odbiorcy. Albo produktu, albo idei.

W literaturze, zwłaszcza w nurcie kryminałów, stereotypy bywają mocno zakorzenione. To książki popularne. Docierają do masowego odbiorcy, dostarczając to, czego ludzie chcą. Głównym bohaterem jest więc przepity detektyw po rozwodzie. Może teraz akurat nie pije czy nie ćpa, bo już słuchał podcastu Żulczyka i Strachoty, ale dalej zdarza mu się traktować kobiety przedmiotowo. A one mu na to z radością pozwalają.

Toksyczne wzorce dla młodzieży

Widzę też sporo toksycznych wzorców w literaturze typu young adult. To pokazuje, że młodzi twórcy i twórczyni niestety cierpią wciąż na braki w wiedzy i doświadczeniach o tym, jak dobre relacje damsko-męskie mogłyby wyglądać. Potrzebujemy nowych romantycznych mitów, więc wzywam wszystkich piszących, by rozwijali się w tym obszarze, a potem dzielili swoimi doświadczeniami w literaturze. Choć to trudne zadanie, bo lubimy to, co znamy, a to, co inne, napawa nas niechęcią lub lękiem. Niełatwo zerwać się ze smyczy starego paradygmatu.

Natomiast literatura piękna to inna przegródka. I tam od wielu lat dzieje się coś niezwykłego. Proszę przyjrzeć się książkom np. Macieja Płazy, Ignacego Karpowicza, Radka Raka. W fantastycznej serii tego ostatniego, w Agli, główna bohaterka jest zaprzeczeniem chyba każdego stereotypu. Czy jej płeć w ogóle ma jakiekolwiek znaczenie? Dużo ważniejsze staje się odkrycie jej tożsamości. Skąd pochodzę, dokąd zmierzam, ile jeszcze wytrzymam, gdzie jest źródło mojej mocy. Po naszym wywiadzie zamawiam ostatnią część serii, Abraxas.

Nad czym obecnie pracujesz? Czy szykują się nowe projekty, warsztaty, a może książka Twojego autorstwa?

Emilia: „Na jesień naszych autorów, Zakochanych w świecie, będzie można spotkać w domach kultury i kupić książkę bezpośrednio z autografami. Jak wspomniałam, szykuje się też premiera Festiwalu spadających liści, trzeciej powieści Ewy Mielczarek. Prowadzę też cykliczne co kwartał warsztaty z budowania marki autora i systematycznie recenzujemy teksty książek przed wydaniem, pracujemy strategicznie oraz mentoringowo w modelu 1:1.

Na wiosnę tego roku niezwykły sukces odniosła nowa forma warsztatów – zaawansowany proces dla małej grupy twórczyń, warsztat Rozwoju przez pisanie. Warsztat jest podzielony na dwie części. W pierwszej, dzięki ćwiczeniom z pisania, uczestnicy mogą przetransformować swoje wewnętrzne przekonania, zrzucić ostatecznie blokady i pofrunąć do nowych jakości. W drugiej części pracujemy nad elementami strategicznymi budowania marki autorskiej.

To idealna forma dla osób, które nie tylko piszą, ale rozwijają się też w innych kierunkach – chcą prowadzić własne warsztaty, budować społeczność, biegle łączyć promocję w świecie wirtualnym z tradycyjnym marketingiem. No i nie tylko inwestować w twórczość, ale wreszcie zacząć zarabiać. Myślę, że jeśli moi odbiorcy będą zainteresowani, powtórzymy ten proces w przyszłym roku. Być może odbędą się także warsztaty wyjazdowe. To wszystko zależy od preferencji mojej społeczności. Pracuję dla niej i to ona decyduje, w jakim kierunku się poruszamy, choć to ja pokazuję możliwe ścieżki twórczego i życiowego rozwoju.”

Praca nad moimi treściami

„Jednocześnie pracuję nad swoimi tekstami, ale obecnie priorytetem jest praca magisterska z psychologii społecznej. A w szufladzie czeka kolejna część mojej sagi hotelowej. Warto obserwować mój profil @emiliateofila, bo tam dzielę się kulisami.”

Oczywiście jednocześnie pracuję nad swoimi tekstami, lecz ostatnio najważniejszym z nich jest praca magisterska z psychologii społecznej. Gdy domknę wyzwanie akademickie, przyjdzie czas na kolejne projekty książkowe. Moja ostatnia podróż do Gruzji służyła temu, by zweryfikować trzecią część sagi hotelowej. Romans Antoniny, znanej z Hotelu Aurora i Grand Hotelu Granit, nabierze tam zupełnie nowego kolorytu, a przy okazji będzie mnóstwo dram wokół budowy nowego hotelu. Mam też kilka powieści z zanadrzu, warto więc obserwować mój profil na Instagramie, by być na bieżąco.

A jak widzisz przyszłość rynku książki w Polsce?

Emilia: „Długodystansowo: self-publishing. To się autorom bardziej opłaca. I coraz więcej osób zaczyna to dostrzegać.”

Renata: Dziękuję Ci za rozmowę. Twoje podejście naprawdę inspiruje – pokazuje, że pisanie to nie tylko pasja, ale też droga do zmiany życia. Jak podejmę decyzje o własnej książce z pewnością wrócę na konsultacje z Tobą. Było mi niezmiernie miło Cię poznać!

Emilia: „Dziękuję. I każdej osobie, która marzy o książce, powiem jedno – odwaga nie przychodzi sama. Trzeba ją napisać.”

Fabryka Dygresji – więcej o warsztatach i projektach Emilii znajdziecie na stronie fabrykadygresji.pl i na profilu @emiliateofila.

Zdjęcie główne: fot. Mikołaja Konkiewicza podczas wieczoru autorskiego poetki Edyty Kulczak

Artykuł Od blokady do książki w 8 tygodni. Mentorka, która robi rzeczy „niemożliwe” pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Data wycieczki: 26.07.2025r.

Zoo Łódź – dlaczego warto pojechać tam z dziećmi?

Wiecie co? Żałuję, że wcześniej nie wiedziałam, jak wyjątkowe jest łódzkie Orientarium. To zupełnie inny wymiar zoo: nowoczesny, przestronny, przemyślany. Idealne miejsce na wycieczkę z dziećmi i to nie tylko tymi małymi. Moja córka ma już 16 lat, a i tak obie byłyśmy zachwycone.

Nie jechałyśmy do Łodzi typowo zwiedzać zabytków, ani z napiętym planem dnia. Chciałyśmy po prostu zmienić otoczenie, zobaczyć coś ciekawego, a przy tym się nie zmęczyć logistycznie. I to się udało. Trasa z Lubina do Łodzi jest banalnie prosta: niemal cała prowadzi wygodnymi ekspresówkami i autostradami. Wystarczy uważać na zjazd na A4 za Legnicą i później na A8 we Wrocławiu a potem już tylko 200 km równej jazdy.

Jeśli jesteś mamą, która szuka pomysłu na rodzinny weekend, a Wrocław znacie już na wylot – pozwól, że opowiem Ci, dlaczego Łódź może być świetną alternatywą. Nie tylko dla małych dzieci, ale dla każdego, kto ma ochotę na przygodę blisko natury (i pod wodą!).

Trasa i organizacja – jak wygodnie dojechać do Łodzi z Lubina i zwiedzać Zoo bez stresu

Nie każda wycieczka z dzieckiem musi zaczynać się o świcie i przypominać logistyczną operację wojskową. My postawiłyśmy na komfort i przyjemność – wyruszyłyśmy z Lubina chwilę po ósmej rano, na spokojnie zatankowałam do pełna, bo mój 55-litrowy bak spokojnie wystarczył na całą trasę.Zrobiłyśmy też drobną przerwę po dwóch godzinach jazdy, zatrzymując się na szybki posiłek w KFC – nic wielkiego, ale wystarczyło, byśmy były na siłach na rozpoczęcie dnia pełnego wrażeń.

Trasa? Bajka. Niemal całość prowadzi ekspresówkami i autostradami – to ważne, zwłaszcza dla tych mam, które stresuje jazda w obcym mieście. Poza zjazdami na A4 za Legnicą i A8 we Wrocławiu, jedzie się właściwie jednym ciągiem. Całość zajęła nam niecałe trzy godziny i naprawdę – zero nerwów, zero błądzenia.

Na powrocie warto we Wrocławiu zdecydowałam się na jazdę przez Środę Śląską, dzięki czemu zaoszczędziłam na odległości i dojechałam prawie do Lubina na jednym baku. Tankowałam na stacji Pieprzyk przed Prochowicami.

Parkowanie przy łódzkim Zoo – warto wiedzieć zanim dojedziesz

Sama droga do zoo to bułka z masłem, ale warto wcześniej wiedzieć, że parkowanie przy samym wejściu może być drobnym wyzwaniem – zwłaszcza jeśli przyjeżdżacie po 11:00. My dotarłyśmy na miejsce tuż przed 12:00 i przy głównym wejściu nie było już wolnych miejsc.

Na szczęście system jest przemyślany – przy większych parkingach są tablice świetlne, które pokazują, czy są wolne miejsca. Jeśli pokazuje się „pełny” – nie panikuj! Wokół znajduje się kilka dodatkowych parkingów, ale trzeba się liczyć z dodatkowymi 10–15 minutami na znalezienie miejsca, opłatę i dojście do wejścia.

Tip dla rodzin: Jeśli jedziecie z partnerem, zróbcie „manewr na tatę” – Ty możesz wysiąść z dziećmi przy wejściu, a partner spokojnie zaparkuje i dołączy pieszo.

My zaparkowałyśmy przy Aquaparku Fala – tam podobno zawsze są miejsca. Trzeba tylko przejść kawałek przez park, ale to przyjemna trasa – zwłaszcza latem. Mała sugestia: jeśli planujecie odwiedzić również basen (Fala to popularny punkt rodzinny), możecie zaplanować to jako drugi punkt dnia, wtedy parking pod aquaparkiem będzie już „na miejscu”.

Kilka praktycznych tipów, które warto znać przed wejściem do zoo:

• Zoo w Łodzi otwierane jest od 9:00 – jeśli jedziecie z maluchami, warto wyjechać wcześniej, by mieć więcej czasu na spokojne zwiedzanie lub połączenie atrakcji z Aquaparkiem Fala, który jest obok.
• Bilety do Zoo Łódź najlepiej kupić online – nie trzeba ich drukować, wystarczy pokazać PDF w telefonie, pojedynczy kosztuje 80 zł.
• Scrolluj stronę łódzkiego zoo z biletami, bo na dole znajdują się korzystniejsze opcje biletów rodzinnych – np. 2-osobowy za 150 zł (czyli taniej niż dwa pojedyncze).
• Można też wybrać opcję „pomagam” – np. za 152 zł gdzie 2 zł z biletu trafia na opiekę nad zwierzętami.

Na miejscu dostępne są wózki na dyszel dla dzieci – podobne do tych z Wrocławia. Dla rodziców z młodszymi pociechami to świetne ułatwienie.

Co warto zabrać ze sobą do Zoo:

• Czapki z daszkiem,
• Wodę do picia i przekąski (napoje bywają drogie),
• Krem z filtrem SPF – twarz, ramiona,
• Ubrania „na cebulkę” – bo pogoda potrafi się zmieniać,
• Lekki plecak z niezbędnym minimum: mniej dźwigania = więcej radości.
• Wygodne buty – spędzisz tam kilka godzin więc wygoda to podstawa.
• Parasole lub płaszcze przeciwdeszczowe, jeśli przewidujemy deszcz.

Na miejscu jest wiele przestrzeni zarówno wewnątrz (Orientarium, akwaria, pawilony), jak i na zewnątrz – dlatego dobrze być przygotowanym na każdą pogodę.

Orientarium – nie wszystko naraz! Jak zwiedzać z głową i cieszyć się każdą chwilą

W łódzkim zoo spędziłyśmy około 4 godzin – to wystarczająco, żeby się nasycić, a jednocześnie nie paść ze zmęczenia. Gdy jedziesz z małymi dziećmi, spokojnie możesz dodać do tego godzinę lub dwie. Ale uwaga – to nie znaczy, że trzeba „zaliczyć wszystko”.

I tu mam najważniejszą radę, jaką mogę przekazać po naszej wyprawie:
Nie próbujcie zobaczyć całego zoo na raz.
To nie maraton. Wybierzcie kilka grup zwierząt, które są najbardziej interesujące dla Was lub dzieci – i wokół nich zbudujcie trasę. Plan zoo jest czytelny, ścieżki są dobrze oznaczone, a wiele pawilonów pozwala elastycznie zmieniać kierunek – więc można podejść do tego po swojemu.

My skupiłyśmy się na tym, co naprawdę nas kręci:

• Akwaria i podwodny świat,
• Małpy w Orientarium,
• Gady,
• Motylarnia,
• Duże koty (lwy, tygrysy – niestety nie zobaczyłyśmy ich)
• Surykatki (które mają chyba naturalny talent komediowy – można je obserwować godzinami!).

Jeśli jedziecie z dziećmi, które mają swoje ulubione zwierzaki – warto sprawdzić wcześniej godziny karmienia. My np. wiedziałyśmy, że rekiny są karmione o 14:30, więc wplotłyśmy to w trasę. Nie udało nam się zobaczyć kąpiących słoni, bo tego dnia pokaz był odwołany. Ale nie czułyśmy się zawiedzione – wiemy, że zwierzęta to nie maszyny, i czasem potrzebują spokoju. To ważna lekcja również dla dzieci – nie wszystko musi się zdarzyć „na zamówienie”.

Akwarium, czyli nasz hit dnia

Bez dwóch zdań – największe „wow” zrobił na nas podwodny świat Orientarium.
To, w jaki sposób zbudowano tamten fragment – od gigantycznych szyb, przez podwodny tunel, aż po kolorową rafę koralową – robi wrażenie zarówno na dorosłych, jak i na dzieciach. Rekiny, ogromne ryby, bajkowe stworzenia – wszystko wygląda jak z filmu.

To miejsce, gdzie można się po prostu zatrzymać, wpatrywać i… odpocząć. Dosłownie, bo przy szybach znajdziesz leżaki i pufki do siedzenia. Można się relaksować i podziwiać.

Co zjeść? Głód nie wybiera, ale warto wiedzieć jedno

Strefa gastronomiczna jest skupiona w jednym miejscu, co akurat jest wygodne – wszystko w zasięgu kilku kroków. Dominują fast foody: frytki, burgery, hotdogi i kebab. Jeśli stawiacie tylko na zdrowe jedzenie, zabierzcie własne przekąski.

My nie miałyśmy wielkich oczekiwań i wyszło super: przypadkiem trafiłam na porcję kebabu, którą kuchnia przygotowała „za dużo”, a ja weszłam do środka w idealnym momencie. Jedna porcja na talerzu wystarczyła spokojnie, żebyśmy najadły się obie!

Ile kosztuje rodzinny wypad do Orientarium w Łodzi? – nasze realne wydatki z lipca 2025

Na koniec – konkrety. Oto nasze wydatki dla 2 osób, z Lubina do Łodzi i z powrotem. Dla rodziny z dziećmi koszty mogą być wyższe, ale to dobre odniesienie przy planowaniu budżetu.

Koszty wycieczki: lipiec 2025

Łącznie: ok. 590–600 zł za cały dzień dla 2 osób
(dla rodziny 2+1 lub 2+2 dolicz odpowiednio więcej na bilety, jedzenie i pamiątki).

Rada praktyczna dla rodziców młodszych dzieci:

Sklepy z pamiątkami są pełne pięknych (i drogich) rzeczy – zwłaszcza pluszaków. Żeby uniknąć łez i rozczarowania, warto wcześniej ustalić z dzieckiem „zasady pamiątek” – np. wybór między małym misiem a lodami. Prosty wybór, który oszczędzi stresu i dodatkowych wydatków.

A już wkrótce: → „Zostań w Łodzi na dłużej! Klimatyczne knajpki, Piotrkowska i atrakcje dla dzieci po zwiedzaniu Zoo”.

fot. Renata Dasek

Artykuł Wrocławskie Zoo zaliczone? Odkryj z dziećmi magiczne Orientarium w Łodzi! pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

1. Dlaczego kobiety wybierają starszych partnerów?

Związek z dojrzałym mężczyzną często kojarzy się z bezpieczeństwem, stabilizacją i doświadczeniem. Młodsze kobiety, które dopiero wkraczają w dorosłość, mogą czuć się przy starszym partnerze bardziej „zaopiekowane”. Taki mężczyzna często ma już ugruntowaną pozycję zawodową, doświadczenie życiowe i pewność siebie. To cechy, które mogą działać na kobiety atrakcyjnie.

Jednak warto zadać sobie pytanie: czy szukam partnera, czy mentora? Czy czuję się równorzędna, czy bardziej jak uczennica? Relacja może być harmonijna, ale pod warunkiem, że opiera się na wzajemnym szacunku i partnerstwie, a nie na zależności.

Różnica wieku partnerów

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to, jaka różnica wieku jest „odpowiednia”. W przypadku dużej różnicy wieku ważne jest, ile lat ma młodsza osoba, którą zazwyczaj jest kobieta. Jeśli mamy do czynienia z dorosłą kobietą, która jest świadoma swoich wyborów, to decyzja o zawarciu małżeństwa powinna opierać się na wzajemnym szacunku, miłości i zrozumieniu, a nie na liczbach.

Warto jednak zwrócić uwagę na pewne aspekty, które mogą wynikać z dużej różnicy wieku:

• Perspektywa życiowa: Partnerzy w różnym wieku mogą mieć odmienne perspektywy życiowe i cele, co może wpływać na długoterminowe plany, takie jak założenie rodziny czy rozwój kariery.
• Zdrowie i energia: Wraz z wiekiem mogą pojawić się różnice w poziomie energii, zdrowiu czy aktywności fizycznej, co może wpływać na wspólne spędzanie czasu i realizację codziennych obowiązków.
• Społeczna percepcja: Choć społeczeństwo coraz bardziej akceptuje związki z dużą różnicą wieku, to w niektórych środowiskach mogą pojawiać się stereotypy lub nieprzychylne komentarze. Ważne jest, aby oboje partnerzy byli gotowi stawić czoła takim wyzwaniom.
• Długoterminowe zobowiązania: Partnerzy powinni również rozważyć, jak różnica wieku może wpłynąć na ich przyszłość, np. w kontekście emerytury, zdrowia, czy nawet wychowania dzieci.

2. Mąż starszy o 20 lat – stabilność czy przepaść pokoleniowa?

Miłość nie zna metryki, ale codzienne życie – już tak. Gdy mąż jest starszy o 20 lat, różnice w podejściu do życia, wartości czy planów na przyszłość mogą być wyraźniejsze. Może się okazać, że kobieta marzy o podróżach i rozwoju, a jej partner – o emeryturze i spokojnych wieczorach.

Nie oznacza to automatycznie katastrofy, ale warto szczerze porozmawiać o priorytetach, potrzebach i oczekiwaniach. Czy oboje jesteście gotowi iść na kompromisy? Czy rozumiecie, że wasze etapy życia mogą się nie pokrywać?

3. Starszy partner a role w związku – kto naprawdę decyduje?

Sytuacja staje się bardziej skomplikowana, gdy mamy do czynienia z bardzo młodą kobietą, dopiero wkraczającą w dorosłość, która wiąże się z dużo starszym mężczyzną. W takich przypadkach, jeśli partner nie jest wrażliwym i świadomym różnic wieku mężczyzną, istnieje ryzyko, że związek stanie się nierówny. Mężczyzna może dominować nad swoją młodszą partnerką. Co to oznacza?

Jednym z potencjalnych zagrożeń w związku z dużą różnicą wieku jest nierównowaga sił. Jeśli starszy partner (np. starszy partner o 15 lat) posiada nie tylko przewagę wiekową, ale też finansową i emocjonalną, młodsza kobieta może nieświadomie oddać kontrolę nad swoim życiem. To szczególnie ważne, gdy nie ma jeszcze własnych środków do życia czy życiowego doświadczenia.

Związek ze starszym partnerem – jednostronna dominacja

Oznacza to, że młoda kobieta może mieć ograniczone możliwości decydowania o sobie i swoich życiowych wyborach. Dojrzały emocjonalnie i niezależny partner, świadomy przewagi wynikającej z różnicy wieku i majątku, może nieświadomie lub celowo wykorzystać emocjonalną niedojrzałość kobiet. Młoda, niedoświadczona kobieta może nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji swoich decyzji. Dlatego w takich sytuacjach warto rozważyć odłożenie decyzji o ślubie do momentu, gdy kobieta stanie się bardziej samodzielna. Czyli np. ukończy edukację, rozpocznie pracę, czy po prostu dojrzeje. Naprawdę, nie ma potrzeby się spieszyć.

Niektórzy mogą twierdzić, że nie ma nic złego w tym, że kobieta nie pracuje i nie ma własnych środków finansowych. I rzeczywiście, dopóki w związku panuje harmonia, może to funkcjonować bez problemów. Ale co zrobi kobieta, która ma podstawowe lub zawodowe wykształcenie, nigdy nie pracowała, ma już dziecko lub dzieci, a sytuacja w związku zaczyna się pogarszać? A dodatkowo nie może liczyć na wsparcie rodziny? To może stać się poważnym problemem. Jeśli jednak już „stało się” i sytuacja się pogarsza – warto poszukać wsparcia w instytucjach pomocy dla kobiet, które istnieją, działają i naprawdę mogą pomóc.

Związek nie powinien oznaczać rezygnacji z siebie. Dojrzały, wspierający partner to taki, który inspiruje do samodzielności, a nie oczekuje posłuszeństwa.

4. Żona starsza od męża – czy to działa w drugą stronę?

Choć rzadziej omawiany, temat, kiedy żona jest starsza od męża, również zasługuje na uwagę. Społeczne stereotypy bywają wobec takich par nawet bardziej surowe niż w przypadku odwrotnej konfiguracji. Wciąż pokutuje przekonanie, że to mężczyzna „powinien być starszy”, a jeśli jest młodszy – to zapewne szuka „opiekunki”, „mentorki” albo… ma ukryty interes. Tymczasem życie pokazuje, że różnica wieku nie musi być przeszkodą, jeśli relacja opiera się na dojrzałości emocjonalnej i autentycznej więzi.

Związek, w którym kobieta ma np. 42 lata, a jej partner 30, może być niezwykle fascynujący i satysfakcjonujący – intelektualnie, emocjonalnie i seksualnie. Dojrzała kobieta często wie, czego chce, ma jasno określone potrzeby, stabilną sytuację zawodową, a jednocześnie potrafi cieszyć się życiem. Młodszy mężczyzna z kolei wnosi do relacji świeżość, energię i entuzjazm. Ich relacja może być oparta na wzajemnej inspiracji, uzupełnianiu się i partnerstwie – bez gier, presji i schematów znanych z tradycyjnych układów.

Związek ze starszą partnerką – kiedy zaczynają się problemy?

Jednak warto mówić również o cieniach tego układu, które mogą pojawić się z czasem, szczególnie, gdy różnica wieku przekracza 10–15 lat. Problemy zaczynają się często po dekadzie, kiedy mężczyzna ma już 40 lat. On wciąż pełen energii i chęci do działania, ona zbliża się do 55. To moment, gdy różnice fizyczne i społeczne zaczynają być bardziej odczuwalne.

Nie chodzi tu wyłącznie o wygląd zewnętrzny, ale o to, jak obie strony postrzegają swoją atrakcyjność i potrzeby. Kobieta może w tym wieku wchodzić w etap, który,niesłusznie, ale realnie, przez część społeczeństwa (i przez niektórych mężczyzn) przestaje być postrzegany jako „seksualnie atrakcyjny”. A jednocześnie jej partner może doświadczać wzrostu zainteresowania ze strony młodszych kobiet. szczególnie jeśli jest zadbany, przebojowy i osiągnął stabilizację zawodową.

5. Gdy różnica wieku zaczyna przeszkadzać – co wtedy?

Z czasem w związku ze starszym partnerem lub partnerką możemy odczuwać niepokój. Starsza partnerka może odczuwać lęki, napięcia i poczucie zagrożenia, nawet jeśli wcześniej była pewna siebie i niezależna. Pojawiają się pytania: „Czy on mnie jeszcze pragnie?”, „Czy nie zacznie szukać młodszej?”, „Czy jeszcze jestem dla niego wystarczająco atrakcyjna?”. Jeśli brakuje w relacji szczerej komunikacji i głębokiej więzi, która wykracza poza fizyczność – kryzys może być nieunikniony.

Dlatego tak istotne jest, by w takich związkach – jak zresztą w każdej relacji z różnicą wieku – rozmawiać nie tylko o teraźniejszości, ale i o przyszłości. Co się stanie za 10–15 lat? Czy obie strony są gotowe zaakceptować zmiany biologiczne, psychiczne i społeczne, które nieuchronnie nadejdą? Czy mężczyzna jest na tyle dojrzały, by widzieć w partnerce nie tylko kobietę, ale także osobę, z którą chce dzielić życie? Niezależnie od zmarszczek czy menopauzy? Nie każda relacja przetrwa próbę czasu. Niemniej jednak te, które opierają się na czymś więcej niż chemii czy ekscytacji, mają szansę, niezależnie od metryki, rozkwitać przez lata.

Miłość może rozkwitnąć mimo różnic, ale co jeśli te różnice z czasem zaczynają dominować? Gdy partner traci energię, a Ty chcesz więcej z życia, pojawia się frustracja. Jeśli wcześniej nie zbudowałaś własnej niezależności – finansowej, zawodowej, emocjonalnej – możesz czuć się uwięziona. Właśnie dlatego tak ważne jest, by nie rezygnować z siebie, nawet będąc w szczęśliwym związku. Rozwijaj się, miej własne marzenia i cele. Nawet jeśli dziś związek jest idealny, życie potrafi się zmieniać – warto być na to przygotowaną.

Czy związek ze starszym partnerem ma sens?

Związek z dużo starszym partnerem może być piękny, dojrzały i stabilny. Niemniej jednak tylko wtedy, gdy obie strony są świadome wyzwań i gotowe je wspólnie pokonywać. Nie chodzi o to, kto ile ma lat, ale o to, czy traktujecie się z szacunkiem. Czy wspieracie nawzajem i jesteście gotowi budować relację na równych zasadach.

Dla młodych kobiet szczególnie ważne jest, by nie zatracić siebie w zachwycie dojrzałością partnera. Warto dać sobie czas, zadbać o edukację, niezależność i samoświadomość. Bo tylko wtedy można wchodzić w relacje z pozycji siły, a nie potrzeby.

Artykuł Związek ze starszym partnerem – czy warto? pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Czy kobiety pragną męża w stylu Greya?

Ponoć każda księżniczka czeka na swojego księcia na białym koniu. Tę historię znamy przecież niemal z każdej bajki o księżniczkach. I w sumie wiele dziewcząt być może tak sobie wyobraża swoje życie. Nie, tak serio to zupełnie nie. Czasy kiedy dziewczyny liczyły, że zasobny portfel partnera będzie antidotum na całe zło tego świata już dawno minęły.

Jeśli usłyszałeś, że jako facet, wystarczy, że będziesz mieć gruby portfel i będziesz dobry w łóżku to panna będzie twoja – zmień źródło. Kobieta owszem będzie zadowolona, że masz kasę i znasz ars amandi, niemniej jednak to nie wystarczy do tego aby utrzymać związek. Takie relacje zwykle liczy się na godziny…

A zatem czego pragną kobiety tak zwyczajnie w życiu, jeśli nie pieniędzy i seksu? Pozwól, że przedstawię Ci swoje przemyślenia.

Kobiety chcą równouprawnienia

Kobiety chcą być traktowane tak samo jak mężczyźni – i nie mam tu na myśli jakichś skrajnych, feministycznych haseł. Podobnie jak mężczyźni chcą zdobyć dobre wykształcenie, w kierunku jaki je interesuje bez względu na swoją płeć. Podobnie jest z pracą. Dziś nie dziwi już nikogo strażaczka czy kobieta żołnierz.

Kobiety pragną się rozwijać, awansować i zajmować kierownicze stanowiska. Kobieta chce być także aktywnym członkiem społeczeństwa, pełniąc role społeczne i polityczne. Pomimo, że już dawno wywalczyły sobie takie prawo to osiągnięcie realnych wyników wciąż nie jest takie proste.

Zobacz też: → Cytaty o kobietach – mądre, pełne inspiracji i siły

Kobiety chcą także podobnie zarabiać, gdyż w dalszym ciągu widać znaczące różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn na podobnych stanowiskach. Chcą także wspólnego podziału obowiązków domowych, jako że patriarchalny model rodziny, gdzie ojciec domu zarabia a kobieta zajmuje się domem dawno odszedł do lamusa.

Kobiety potrzebują zrozumienia i akceptacji

Tak, kobiety potrzebują zrozumienia. Zostać wysłuchanym i zrozumianym to jedna z ważniejszych potrzeb każdego człowieka. Każdy z nas chce osiągnąć jakieś cele, ma własne przekonania oraz system wartości, którym się kieruje. Nie oznacza to, że inni muszą się ze wszystkim zgadzać, ważne aby uszanowali czyjąś odmienność.

Kobiety pragną zrozumienia i akceptacji w domu, wśród najbliższych członków rodziny i przede wszystkim od partnera. Chcą wyrażać swoje zdanie i co więcej, oczekują aby partner spróbował je zrozumieć i zobaczyć ich punkt widzenia.  Podobnie jest z oczekiwaniami w miejscu pracy.

Kobiety pragną być rozumiane na wielu płaszczyznach. Od światopoglądowych, po codzienne drobne sprawy. Chwilami potrzebują podyskutować lub ponegocjować w ważnych dla nich sprawach, innym razem zwyczajnie porozmawiać o błahych tematach, tak aby się wygadać.

Kobiety lubią też słuchać czyichś opinii, jednak nie jest to jednoznaczne, że z nich skorzystają. Najważniejsze, aby ktoś nie tylko wysłuchał tego, co mówi kobieta i zdawkowo pomrukiwał „uhm”, Kluczową sprawą jest aktywne uczestniczenie w rozmowie.

Dlatego ważne jest aby osoby w naszym otoczeniu były tymi, którym zależy na dobrej relacji z nami. Takiej relacji, gdzie wzajemnie się rozumiemy a przede wszystkim staramy się akceptować swoją odmienność.

Poczucie bezpieczeństwa jest ważne dla kobiety

Mimo wszystko chcemy czuć się bezpieczne. I to pod wieloma względami. Kobiety chcą mieć na kim się oprzeć, zwrócić z pomocą w trudnych chwilach. Szukają wtedy wsparcia u bliskich: męża, partnera, rodziców, przyjaciół czy rodzeństwa. Ważne, aby mieć kogoś takiego, na kim możemy polegać wtedy, kiedy będziemy tego potrzebować.

Każda z nas chce mieć też własny kąt, bez względu na to czy jesteśmy na etapie własnego pokoju w domu rodzinnym, czy własnego mieszkania czy domu. Dziś nie wystarcza nam, że to przyszły mąż ma dom, do którego mamy się wprowadzić, bo statystycznie małżeństwa się czasem rozpadają i co wtedy?

Poduszka finansowa i oszczędności. Wbrew pozorom kobiety szybko zrozumiały, że bez niezależności finansowej niewiele się w życiu się da bez proszenia o czyjąś zgodę. Dziś kobiety chcą być niezależne i zaoszczędzone pieniądze dają tę niezależność wraz z poczuciem bezpieczeństwa.

Kobiety pragną rozwijać swoje pasje

Kiedyś pasją każdej kobiety było wychowanie dzieci i dbanie o dom. Dziś nie każda z nas chce pełnić taką rolę. Dzisiaj mierzymy daleko i sięgamy wysoko. Nasze marzenia i pasje są nieograniczone. Chcemy podróżować, uprawiać ekstremalne sporty czy prowadzić eksperymenty. I co najważniejsze większość z nas potrafi pogodzić te pasje z życiem rodzinnym.

To czego pragniemy to pełnego wsparcia w rozwijaniu naszych pasji ze strony partnera czy rodziny. Chcemy mieć czas na lekcje tańca, warsztaty z psychologii czy lekcje hiszpańskiego. Jeśli nasza rodzina nie tylko potrafi nas w tym wspierać, ale i umie docenić nasze starania czujemy się szczęśliwe i spełnione. A przecież o to w życiu chodzi, prawda?

Zaufanie daje kobiecie poczucie wolności

Wszystkie potrzeby kobiety wiążą się z zaufaniem. Jeśli mamy obok kogoś kto darzy nas zaufaniem, możemy czuć się swobodnie. Nie musimy się tłumaczyć ze swoich działań i podejmowanych decyzji. Czujemy absolutny spokój, bo wiemy, że możemy być sobą.

Związki oparte na podejrzeniach, zarzutach czy zazdrości są męczące i niezwykle stresujące. Na dłuższą metę nie do wytrzymania. Każdy chce swobodnie działać i mieć poczucie, że najbliżsi mu ufają. To niezwykle ważne dla „zdrowego ducha”.  

Zaufanie jest jak bilet na przejazd. Trzymając go w ręku nie stresujemy się, że dostaniemy mandat, kiedy do autobusu wsiądzie kontroler.

Jeśli wiesz już czego pragną kobiety, udzielę Ci ostatnich wskazówek jako troskliwemu partnerowi:

1. Daj kobiecie to czego sam oczekujesz.
2. Wysłuchaj jej nawet wtedy, gdy się z nią nie zgadzasz.
3. Bądź dla niej oparciem.
4. Wspieraj ją w rozwijaniu jej pasji.
5. Zaakceptuj ją taką, jaka jest i zaufaj jej.

Artykuł Czego pragną kobiety? pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Kim jest Nela Mała Reporterka?

Nela Mała Reporterka, właściwie Nela Małecka, to polska podróżniczka i autorka książek podróżniczych dla dzieci. Już jako dziecko zaczęła dzielić się swoimi przygodami z rówieśnikami, co szybko przyniosło jej popularność. Jej książki i programy telewizyjne przybliżają młodym czytelnikom i widzom różnorodność kultur, przyrody i geografii świata.

Tutaj znajdziesz jej profil instagramowy: https://www.instagram.com/podrozeneli.pl_official/

Początki podróży Neli

Nela rozpoczęła swoje podróże w bardzo młodym wieku. Dzięki wsparciu rodziców miała okazję odwiedzać różne kraje, poznawać ich mieszkańców, zwyczaje oraz faunę i florę. Swoje doświadczenia zaczęła dokumentować, co zaowocowało powstaniem pierwszych książek i programów telewizyjnych.

Ile lat ma Nela Mała Reporterka?

Nela urodziła się 26 maja 2005 roku. Obliczając jej wiek na 2025 rok, ma ona obecnie 19 lat i zbliża się do swoich 20. urodzin. Nie jest już więc małą a całkiem już dorosłą podróżniczką! Zobacz jak wygląda teraz „Nela Mała Reporterka”!

Fenomen Neli Małej Reporterki

1. Inspiracja dla młodych odkrywców

Nela stała się wzorem dla wielu dzieci i młodzieży, pokazując, że wiek nie jest przeszkodą w realizacji pasji podróżniczych. Jej historie zachęcają młodych czytelników do odkrywania świata, poszerzania horyzontów i dbania o środowisko naturalne. Czytając jej książki ma się ochotę odwiedzić te miejsca czy poznać prezentowane zwierzęta i rośliny.

2. Książki Neli

Do tej pory Nela wydała aż 22 książki, w których opisuje swoje przygody z różnych zakątków świata. Każda z nich to nie tylko relacja z podróży, ale także źródło wiedzy o kulturach, przyrodzie i geografii odwiedzanych miejsc.

Jej książki kupowałam swojej, nieco młodszej niż Nela, córce, która uwielbia je przeglądać do dziś! Zresztą nawet dorośli chętnie sięgają po te książki! Nela ma teraz własny sklep internetowy, który znajdziesz pod adresem: https://ksiazkineli.pl/.

3. Programy telewizyjne i filmy

Oprócz pisania książek, Nela prowadziła również programy telewizyjne emitowane na antenie TVP1 i TVP ABC. Jej reportaże przybliżały dzieciom egzotyczne miejsca i zachęcały do poznawania świata.

4. Wyprawy śladami Neli

Dla najwytrwalszych fanów Nela przygotowała wyprawy! Na stronie https://sladamineli.pl/ możesz zapisać się na ciekawe wyprawy podróżnicze z udziałem samej Neli!

Wpływ Neli na młodych ludzi

• Edukacja i świadomość – Dzięki Neli wiele dzieci zyskało wiedzę na temat różnych kultur, zwierząt i miejsc na świecie. Jej książki i programy edukują w przystępny sposób, rozwijając ciekawość i chęć poznawania świata.
• Motywacja do działania – Nela pokazuje, że warto realizować swoje pasje i marzenia. Jej działalność inspiruje młodych ludzi do podejmowania własnych inicjatyw, zarówno w zakresie podróży, jak i działań na rzecz ochrony środowiska.
• Przykład do naśladowania – Jako młoda podróżniczka i autorka, Nela jest przykładem, że determinacja i pasja mogą prowadzić do sukcesu. Jej historia motywuje do działania i pokazuje, że wiek nie jest barierą w realizacji marzeń.

Czy Nela jest autorką swoich książek?

Choć Nela jest główną bohaterką i narratorką swoich książek, proces ich tworzenia jest wynikiem pracy zespołowej. Współpracuje z rodzicami oraz doświadczoną pisarką Moniką Ćwiek, która pomaga w redakcji tekstów.

Ciekawostki o Neli Małej Reporterce

• Najmłodsza reporterka: Nela zaczęła swoją przygodę z mediami w bardzo młodym wieku, co uczyniło ją jedną z najmłodszych reporterek na świecie.
• Fundacja: Założyła fundację „The Adventure Starts Here Foundation”, której celem jest realizacja projektów edukacyjno-badawczych. Stronę fundacji znajdziesz pod adresem: https://fundacjaneli.org/.
• Nagrody: Nela jest czterokrotną laureatką nagrody Bestseller Empiku w kategorii literatury dziecięcej.
• Lektura szkolna: Jej książka „Nela na kole podbiegunowym” została włączona do kanonu lektur uzupełniających dla uczniów szkół podstawowych.

Nela Mała Reporterka to wyjątkowa postać, która od najmłodszych lat inspiruje dzieci i młodzież do poznawania świata. Jej działalność edukacyjna, zarówno poprzez książki, jak i programy telewizyjne, przyczynia się do poszerzania horyzontów młodych ludzi oraz kształtowania ich świadomości ekologicznej. Mimo młodego wieku, Nela osiągnęła wiele sukcesów i nadal kontynuuje swoją misję, zachęcając kolejne pokolenia do odkrywania piękna naszej planety.

Zainspirowałaś się tą postacią?

Sprawdź jak Ty możesz zostać reporterką!

Bycie reporterką, zwłaszcza w dziedzinie podróży, wymaga pasji, ciekawości świata i determinacji. Pierwszym krokiem jest rozwijanie umiejętności obserwacji i opowiadania historii – warto prowadzić dziennik podróży, bloga lub kanał w mediach społecznościowych, gdzie można dzielić się swoimi spostrzeżeniami.

Kluczowe jest także zdobywanie wiedzy – studiowanie dziennikarstwa, komunikacji lub nauk społecznych może pomóc w nauce warsztatu reporterskiego. Ważne jest również praktyczne doświadczenie – uczestnictwo w projektach reporterskich, stażach w mediach czy współpraca z redakcjami pozwala poznać realia pracy w zawodzie.

Nie można zapominać o rozwijaniu umiejętności technicznych, takich jak fotografia, montaż wideo czy obsługa programów edycyjnych, które są niezbędne w nowoczesnym dziennikarstwie. Najważniejsze jednak to ciekawość świata, gotowość do nauki i odwaga, by zadawać pytania i dzielić się swoimi odkryciami z innymi.

Jak zostać profesjonalnym reporterem – krok po kroku

1. Rozwijaj ciekawość świata – Reporterzy muszą być dociekliwi i zainteresowani różnymi tematami. Czytaj, oglądaj wiadomości i śledź aktualne wydarzenia.
2. Zdobywaj wiedzę – Studiowanie dziennikarstwa, komunikacji lub kierunków pokrewnych pomoże zrozumieć podstawy zawodu. Możesz też uczestniczyć w kursach dziennikarskich.
3. Ćwicz pisanie i mówienie – Naucz się pisać ciekawe, angażujące teksty i ćwicz wypowiedzi przed kamerą. Dobry reporter musi być komunikatywny i klarowny.
4. Zdobądź doświadczenie – Szukaj staży, praktyk w redakcjach lub wolontariatu w lokalnych mediach. Możesz także współpracować z gazetami studenckimi.
5. Buduj portfolio – Zbieraj swoje najlepsze artykuły, reportaże wideo lub nagrania audio. Portfolio pomoże Ci znaleźć pracę w mediach.
6. Poznaj narzędzia pracy – Naucz się obsługi aparatu, mikrofonu, programów do montażu wideo i edycji dźwięku. Współczesny reporter często samodzielnie przygotowuje materiały.
7. Nawiązuj kontakty – Uczestnicz w konferencjach, spotkaniach dziennikarskich i buduj sieć znajomości w branży. Często to znajomości otwierają drzwi do nowych możliwości.
8. Szukaj zatrudnienia – Zacznij od lokalnych gazet, stacji radiowych, telewizyjnych lub portali internetowych. Możesz też rozważyć freelancing i publikowanie w różnych mediach.
9. Ucz się na błędach i rozwijaj się – Analizuj swoje materiały, słuchaj opinii innych i ciągle doskonal swoje umiejętności.
10. Bądź wytrwała – Praca reportera bywa trudna, ale konsekwencja i pasja pomogą Ci osiągnąć sukces.

Nie musisz być jednak profesjonalnym reporterem aby realizować taką pasję. Zobacz jak rozwijać się „po godzinach” w tej materii.

Jak zostać reporterką z pasji?

1. Znajdź swoją niszę – Określ, o czym chcesz mówić: podróże, wydarzenia lokalne, ekologia, sport czy inna tematyka? Znalezienie własnego stylu ułatwi budowanie społeczności.
2. Załóż bloga lub stronę internetową – Jeśli chcesz mieć pełną kontrolę nad treścią, warto założyć bloga (np. na WordPressie) i publikować własne reportaże, zdjęcia czy relacje z wydarzeń.
3. Wykorzystaj media społecznościowe – Załóż profil na Instagramie, TikToku, Facebooku czy YouTube i regularnie publikuj krótkie reportaże, zdjęcia oraz relacje na żywo.
4. Ćwicz storytelling – Niezależnie od formatu (wideo, tekst, podcast), naucz się opowiadać historie w sposób, który angażuje odbiorców.
5. Twórz wartościowe treści – Postaw na jakość! Dobrze napisane teksty, ciekawe zdjęcia i profesjonalnie zmontowane filmy przyciągną większą publiczność.
6. Interakcja z odbiorcami – Odpowiadaj na komentarze, twórz ankiety i angażuj swoją społeczność, by budować lojalnych fanów.
7. Współpracuj z innymi – Nawiązuj kontakty z innymi pasjonatami, influencerami i markami, które mogą wesprzeć Twoje działania.
8. Monetyzuj swoją pasję – Możesz zarabiać na reklamach, współpracach z markami, patronatach czy sprzedaży własnych e-booków i kursów.
9. Bądź konsekwentna – Regularność w publikowaniu treści jest kluczem do sukcesu. Stwórz harmonogram postów i trzymaj się go.
10. Nie bój się eksperymentować – Testuj różne formaty, sposoby narracji i obserwuj, co najlepiej trafia do Twojej publiczności.

Dzięki social mediom i własnej stronie internetowej możesz zostać niezależną reporterką na dowolny temat, nie czekając na zatrudnienie w tradycyjnych mediach! Napisz do nas na kontakt@energiakobiety.pl jeśli chcesz pokazać innym kobietą swoją pasję! Może napiszemy o tobie na naszym portalu!

Artykuł Ile lat ma Nela Mała Reporterka? Ciekawostki o młodej podróżniczce i jej twórczości pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.

Ten artykuł rozpoczyna cykl tematów pod nazwą „Objaśnik rzeczy ważnych dla kobiet” – zaglądaj tam często – będą się tam pojawiać nowe tematy!

Zanim zaczniesz czytać (sprawdź spis treści i znajdź tematy, które Cię zainteresują w pierwszej kolejności, gdyż artykuł jest naprawdę rozbudowany:

Jest wiele powodów, dla których warto wyjść za mąż, jak i wiele, które opłaca się przeanalizować przed podjęciem takiej decyzji. Zachęcam Cię też do głębszego zrozumienia słów „opłaca się” oraz „warto”, gdyż nie są to jednoznaczne synonimy. Jak mawiał Jacek Walkiewicz „Nie wszystko co warto się opłaca i nie wszystko co się opłaca warto”.

To wychodzić za mąż czy nie?

Pokolenie naszych rodziców, a więc ludzi urodzonych w latach 40-50tych, na zadane w tytule artykułu pytanie, w większości przypadków odpowiedziałoby, że oczywiście warto! Co ja mówię, powiedzieliby nawet trzeba! Sytuacja zmienia się nieco wraz upływem czasu, wzrostem statusu społecznego kandydatów oraz dochodów takowych ludzi.

Kiedyś ludzie pochodzący ze wsi czy średnio zamożna klasa robotnicza chętniej wspierała młode kobiety w szybkim podjęciu decyzji o ślubie. Jednak im wyższy status społeczny lub stan posiadanego majątku tym decyzje o zamążpójściu podejmowane były rozważniej czy nieco później. Ważniejsza była edukacja oraz pozycja potencjalnego kawalera.

Obecnie ta granica się zaciera i coraz więcej ludzi analizuje, kiedy i w jakich okolicznościach chcą wziąć ślub. Wiele się też zmieniło w kwestii samodzielności i zaradności kobiet a przypadkowa ciąża przestała być wreszcie przymusem do niechcianego, usankcjonowanego prawnie związku.

Małżeństwo – co przeanalizować przed ślubem?

Chcę powiedzieć Ci, że decyzja o ślubie to wyłącznie Twoja i Twojego partnera decyzja! Tak właśnie powinno być! Specjalnie dla Ciebie, zebrałam istotne tematy dotyczące tematyki zamążpójścia , które chcę abyś przeczytała. Jeśli wahasz się przed podjęciem decyzji o zawarciu związku małżeńskiego to być może odpowiedzi zawarte w tym artykule wesprą Cię w takiej chwili.

Tak czy inaczej, ten artykuł nie ma na celu zachęcić cię lub zrazić do instytucji małżeństwa. Celem jest wyposażenie Cię w wiedzę, która umożliwi Ci podjęcie Twojej samodzielnej i niezależnej decyzji. Bez presji rodziny i znajomych.

Jeśli jesteś już mężatką lub konkubiną (brrr okropne słowo w polskim prawie) – to też znajdziesz tu wiele przydatnych zagadnień! Zawsze, w każdym momencie, możesz zadbać o ważne dla Ciebie kwestie. Tak więc ten artykuł jest także dla Ciebie.

No to lecimy z tematami!

I. Tematy osobiste:

1. Wiek partnerów przed ślubem

Czy jest jakiś „dobry wiek” na zamążpójście?

I tak i nie – to zależy od tego jakie działania chcesz podjąć „po ślubie”:

• Czy chcesz urodzić dziecko? Pod względem biologicznym dla kobiety najlepiej rodzić dzieci pomiędzy 20-30 rokiem życia, ale kto powiedział, że trzeba być mężatką aby urodzić dziecko?
• Czy chcesz być wykształcona? Pod względem edukacji – dobrze jest mieć za sobą skończoną szkołę średnią czy nawet studia. W związku, kiedy jest już wiele innych spraw na głowie, warto mieć przynajmniej średnie wykształcenie za sobą.
• Czy chcesz być niezależna? Pod względem finansowym – dobrze jest mieć pracę i stałe źródło dochodu. Przydałoby się jeszcze własne lokum , jednak nie każdy ma majętnych rodziców…

Jeśli nie urodziłaś się w bogatej rodzinie być może będziesz dopiero pracować nad swoją edukacją, pracą czy własnym mieszkaniem. Z tych trzech rzeczy jedna jest absolutnie kluczowa: bezwzględnie zacznij od ukończenia szkoły!

Wspólne mieszkanie z chłopakiem, mężem z reguły oznacza niski stopień skupienia na nauce. Wierz mi, kiedy obok jest ukochany to myślenie o nauce i wkuwaniu do egzaminów graniczy z cudem. A edukacja dla Ciebie powinna być na tym etapie najważniejsza.

Druga sprawa to własne pieniądze. Bez wykształcenia cieżko będzie Ci znaleźć dobrą pracę – a kobieta w 100% zależna od mężczyzny to nie jest dobry kierunek dla Ciebie. Przecież chcesz być niezależna, prawda?

Ile trzeba mieć lat żeby wziąć ślub w Polsce?

Pełnoletniość to podstawa. W Polsce, zgodnie z prawem, każda osoba, która chce zawrzeć związek małżeński musi być pełnoletnia, a więc taka, która ma ukończone 18 lat. Dotyczy to zarówno kobiet jak i mężczyzn. Są jednak wyjątki, dla których ten wiek, Ty jako kobieta możesz obniżyć. Możliwość zawarcia małżeństwa w młodszym wieku ma kobieta, która ukończyła już nawet 16 lat. Musi jednak uzyskać zgodę sądu, przedstawiając ważne powody, dla których chce podjąć taką decyzję.

Dz.U.2023.0.2809 t.j. – Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

§ 1. Nie może zawrzeć małżeństwa osoba nie mająca ukończonych lat osiemnastu. Jednakże z ważnych powodów sąd opiekuńczy może zezwolić na zawarcie małżeństwa kobiecie, która ukończyła lat szesnaście, a z okoliczności wynika, że zawarcie małżeństwa będzie zgodne z dobrem założonej rodziny.
§ 2. Unieważnienia małżeństwa zawartego przez mężczyznę, który nie ukończył lat osiemnastu, oraz przez kobietę, która nie ukończyła lat szesnastu albo bez zezwolenia sądu zawarła małżeństwo po ukończeniu lat szesnastu, lecz przed ukończeniem lat osiemnastu, może żądać każdy z małżonków.
§ 3. Nie można unieważnić małżeństwa z powodu braku przepisanego wieku, jeżeli małżonek przed wytoczeniem powództwa ten wiek osiągnął.
§ 4. Jeżeli kobieta zaszła w ciążę, jej mąż nie może żądać unieważnienia małżeństwa z powodu braku przepisanego wieku.

Co oznaczają te „istotne powody”, które należy przedstawić w sądzie? Z reguły w grę wchodzi ciąża i chęć założenia rodziny, jednak nie jest to jedyny powód, dla którego sąd może wydać pozytywną opinię. Mogą to być dobre przesłanki, związane np. z możliwością „wyrwania się” z toksycznej rodzinny kobiety a partner jest w stanie zapewnić np. lepszy byt kobiecie czy możliwość kontynuowania edukacji.

Jestem daleka od krytykowania tak młodych kobiet, które podejmują decyzję o ślubie w wieku 16-18 lat, gdyż nigdy nie wiem, co stoi za podjęciem takiej decyzji. Jeśli spodziewasz się dziecka ale nie chcesz brać ślubu – pamiętaj, że możesz uzyskać wsparcie. Jeśli znalazłaś się takiej sytuacji postaraj się zadbać o ważne dla Ciebie kwestie, o których napiszę w dalszych częściach artykułu.

Różnica wieku partnerów

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to, jaka różnica wieku jest „odpowiednia”. W przypadku dużej różnicy wieku ważne jest, ile lat ma młodsza osoba, którą zazwyczaj jest kobieta. Jeśli mamy do czynienia z dorosłą kobietą, która jest świadoma swoich wyborów, to decyzja o zawarciu małżeństwa powinna opierać się na wzajemnym szacunku, miłości i zrozumieniu, a nie na liczbach.

Warto jednak zwrócić uwagę na pewne aspekty, które mogą wynikać z dużej różnicy wieku. Jeśli Ciebie dotyczy ten temat sprawdź czy warto wiązać się ze starszym partnerem?

W partnerów to tylko jeden z wielu aspektów związku. Najważniejsze jest wzajemne zrozumienie, komunikacja i wspólne wartości, które decydują o trwałości relacji.

2. Usposobienie i życzliwość

Kiedy jesteśmy zakochani, często patrzymy na świat przez „różowe okulary”. Wiesz, o czym mówię – ukochany wydaje się wtedy „najwspanialszy”. Te okulary zaczynamy zakładać już w szkole, kiedy podkochujemy się w tych „łobuzach” – silnych, męskich, wysokich chłopakach. To może wynikać z naszych wewnętrznych instynktów, gdzie silny samiec miał zapewnić lepsze szanse na przetrwanie. Jednak w dzisiejszym świecie ważniejszy jest umysł niż mięśnie. Dlatego niepotrzebnie patrzymy mniej przychylnie na tych grzecznych, uczących się chłopców, którzy jeszcze nie zdążyli się „opierzyć”.

Sytuacja zmienia się, gdy dojrzewamy. Grzeczni, często niezauważani chłopcy, stają się odpowiedzialnymi mężczyznami, podczas gdy łobuzy zazwyczaj pozostają łobuzami. Oczywiście, mocno upraszczam ten temat, ale jest w tym ziarnko prawdy. Wrażliwy, troskliwy chłopiec najczęściej zachowa te cechy, gdy dorośnie.

Z kolei chłopak, który zawsze był chamski, wulgarny i nie szanował kobiet, raczej się nie zmieni. Niestety, my, zakochane kobiety, często łudzimy się, że z nami będzie inaczej – „Ja go zmienię”. Ale to jest iluzja. Może na etapie randkowania będzie się starał, ale prędzej czy później jego prawdziwe oblicze wyjdzie na jaw. Nie oszukuj się – cham zawsze pozostanie chamem.

3. Seks i bliskość dwojga ludzi

Czy nadal uważa się, że najlepiej, żebyś była dziewicą? Ha! Brzmi staromodnie, prawda? Pomijając kwestie religijne, gdzie czystość przedmałżeńska jest wymagana, większość par pragnie poznać się także od strony intymnej przed ślubem. Twoje dziewictwo, lub jego brak, to Twoja sprawa i nie powinno mieć decydującego wpływu na waszą decyzję o małżeństwie. Dużo ważniejsza jest troskliwość i bliskość, jaką sobie okazujecie.

Bliskość stanie się jedną z najważniejszych kwestii w waszym związku. I zauważ, że nie używam słowa „seks”. Oczywiście, seks i związane z nim preferencje są istotne, ale to bliskość, czułość i delikatność partnera będą dla Ciebie prawdziwym wsparciem. Chodzi o to, jak on zachowuje się „po seksie”. Czy jest czuły? Czy Cię przytula? Pamiętasz, co mówiłam wcześniej? Ludzie rzadko się zmieniają…

Wierz mi, z biegiem lat coraz bardziej będziesz ceniła czułe przytulenie, ciepło drugiego człowieka i zrozumienie Twojej natury. To niemal najważniejszy aspekt związku dwojga ludzi, a nie tylko sam akt seksualny. Oczywiście, nie będę kłamać – seks też jest ważny .

Czy rozmawiasz z mężem/partnerem o seksie i swoich potrzebach?

Czy wiesz, jak wiele osób nie rozmawia ze sobą o seksie? Często mężczyźni nie wiedzą, a czasem nie chcą wiedzieć, co naprawdę myślisz o „tych sprawach”. Dla nich wystarczy „zdjąć spodnie”. Ale kiedy dwoje ludzi sobie ufa, warto przełamać wstyd. Spróbuj, mimo skrępowania, mówić partnerowi o swoich odczuciach, oczekiwaniach, o tym, co lubisz, a czego nie akceptujesz.

Wyjaśnij mu także, jak Ty – nie jak każda kobieta, ale jak Ty – czujesz się przed i w trakcie okresu. Czy masz wtedy ochotę na seks? Co Ci odpowiada, a co absolutnie nie? Ważne są też kwestie związane z Twoim samopoczuciem. Co dzieje się, kiedy przed okresem spada Ci poziom hormonów? I nie zapomnij o kobiecych infekcjach – Twój partner powinien wiedzieć, że również jego higiena jest kluczowa dla Twojego zdrowia. To niby oczywiste sprawy, ale wielu mężczyzn nie ma o nich zielonego pojęcia.

Jeśli Twój potencjalny partner unika rozmowy na „wstydliwe tematy”, jak wyobrażasz sobie wasz związek? Czy ma wróżyć z kart, aby odgadnąć Twoje potrzeby? Zastanów się nad tym.

4. Ciąża i dziecko

Bierzesz ślub i od rodziny słyszysz: to kiedy będą dzieci? Skąd to znamy. Oczywiście jeśli takie są Twoje plany to świetnie. Jest jednak wiele par, które nie decydują się na dzieci i nie planują potomstwa. I to też jest ok.

Każda kobieta chciałaby decydować sama o sobie w temacie kiedy chce urodzić dziecko. Co więcej, niektóre z nas zadają sobie pytanie: Czy ja w ogóle chcę urodzić dziecko? Przecież nie każda z nas musi zostać mamą. Nie każdy może lub chce być rodzicem. Los niestety nie zawsze sprzyja naszym marzeniom. Co zatem zrobić w sytuacji, kiedy zaliczysz „wpadkę”. Czy trzeba wziąć ślub w ciąży? I znów odpowiedź brzmi „to zależy”.

Czy warto brać ślub w ciąży?

Jeśli partner jest człowiekiem, z którym chcesz spędzić resztę życia to rzeczywiście warto zastanowić się nad ślubem. Pytanie tylko czy chcesz brać ślub „na szybko” przed porodem czy może na spokojnie już po urodzeniu dziecka. Jeśli marzy ci się ślub w stylu „moje wielkie polskie wesele” to czas do rozwiązania może być zbyt krótki na realizację hucznego wesela. Dziś już nie ma znaczenia czy będziesz brać ślub jako panna czy panna z dzieckiem. Naprawdę nie ma – jeśli tylko Tobie i Twojemu partnerowi to odpowiada. Zdanie rodziny – przemilczmy.

Jeśli partner nie jest jednak tym, z kim chcesz się związać na dobre i złe. Poczekaj. Nie warto podejmować takiej decyzji pod presją ciąży. Oczywiście wszystko zależy Ciebie i od okoliczności. Ważne przecież abyś miała wsparcie bliskich osób, którego po porodzie będziesz potrzebować. Jeśli nie masz takiego wsparcia poszukaj wsparcia instytucji społecznych takich jak Miejskie Ośrodki Pomocy Społecznej czy lokalnych domów samotnej matki. Pamiętaj, że dziecko nie scementuje związku, który nie jest oparty na miłości, wzajemnym szacunku i bliskości.

Co kiedy nie chcesz urodzić dziecka?

Są też sytuacje, kiedy pojawia się ciąża, które z wielu przyczyn nie chcesz. Nie muszę tu opisywać z jakich przyczyn. Może być ich bardzo wiele. Oczywiście osoby głęboko religijne wystąpią tu w obronie nienarodzonych dzieci. Warto jednak wiedzieć jakie są obecnie przepisy w Polsce w kwestii legalności aborcji.

Czy aborcja w Polsce jest legalna?

Według obecnych przepisów (stan na sierpień 2024), aborcja w Polsce legalna jest tylko w dwóch przypadkach:

• ciąży będącej następstwem czynu zabronionego (czyli gwałtu lub kazirodztwa),
• w wypadku zagrożenia życia lub zdrowia kobiety.

Niestety pod wpływem nacisku politycznego i religijnego wiele kobiet w Polsce jest narażanych w sytuacji, kiedy lekarze odmawiają lub opóźniają wykonanie aborcji, nawet w sytuacji zagrożenia życia kobiety, np. zasłaniając się sumieniem. Takie sytuacje niestety miały już miejsce. Głośno o tym mówiły znane kobiety jak np. Martyna Wojciechowska. Pamiętaj, że istnieją organizacje, takie jak Aborcyjny Dream Team, które mogą pomóc Ci w trudnej sytuacji.

5. Zdrowie i decydowanie o zdrowiu partnera

Nie każda para chce brać ślub. Wiele osób woli, jak to zwyczajowo się mówi, „żyć na kocią łapę”. Warto wtedy wiedzieć jak ułatwić sobie w takiej sytuacji kwestie decydowania o zdrowiu lub życiu. W przypadku udzielania informacji sprawa jest podobna jak w przypadku związku małżeńskiego. Ważne różnice dotyczą decydowania o życiu drugiego człowieka.

Czy Twój partner może mieć wgląd do informacji medycznej o Tobie?

Na co dzień o tym nie myślisz, ale co będzie w sytuacji nagłego zdarzenia, wypadku czy pobytu w szpitalu. Twój partner z pewnością będzie chciał wiedzieć jak się czujesz. I odwrotnie, Ty będziesz chciała wiedzieć jaki jest jego stan. Obecnie obowiązujące przepisy znacząco ograniczają jednak możliwość uzyskania takich informacji.

Tylko pacjent ma prawo do informacji

Zgodnie z ustawą o zawodzie lekarza oraz lekarza dentysty a dodatkowo także zgodnie z wchodzącą w życie ustawą o prawach pacjenta, prawo do otrzymania informacji ma jedynie pacjent oraz jego przedstawiciel ustawowy (w przypadku osób małoletnich i ubezwłasnowolnionych).

Ważne jest więc Wasza wzajemna zgoda, udzielona na piśmie w placówce medycznej (w każdej oddzielnie) na udzielenie takiej informacji. Zazwyczaj podczas przyjęcia do szpitala wypełnia się stosowne oświadczenie. Wtedy wskazana osoba lub osoby, mogą być informowane o jego stanie i rokowaniach, a także planowanych zabiegach medycznych. I nie ma tu znaczenia czy jesteście w związku małżeńskim czy w związku wolnym (konkubinacie).

Co więcej, Ty jako pacjentka możesz również zakazać informowania o stanie także w stosunku do własnej osoby. Może to dotyczyć przypadku gdy jesteś ciężko chora i nie chcesz wiedzieć jakie masz szanse.

Jak informowanie o zdrowiu pacjenta wygląda w praktyce?

Zgodnie z przepisami, nawet najbliżsi krewni i powinowaci nie powinni mieć prawa do tego typu informacji. Podobnie jak w przypadku osób będących w stałym związku. W praktyce jednak, w nagłych sytuacjach np. podczas wypadku w szpitalu, uzyskanie informacji o stanie bliskiego jest zazwyczaj możliwe.

Zgody formalne dot. wykonywania badań i zabiegów

Zgoda na zabieg czy operację lub nawet na badania należy do pacjenta lub opiekuna prawnego (w przypadku osób małoletnich i ubezwłasnowolnionych). W odróżnieniu od uzyskiwania informacji o stanie zdrowia partnera, które jest możliwe nawet mimo braku odpowiednich oświadczeń, zgodna na badania i zabiegi wymaga podpisania przez pacjenta pisemnego oświadczenia. W tej sytuacji jednostki medyczne postępują ściśle z literą prawa.

Co w przypadku zagrożenia życia partnera?

Co jednak w sytuacji, w której ktoś musi podjąć dezycję w przypadku gdy partner nie jest w stanie jej samodzielnie podjąć (wypadek, śpiączka itp.)? Może zdarzyć się sytuacja, w której z uwagi na stan pacjenta, nie będzie on w stanie udzielić stosownej zgody.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, prawo do informacji mają osoby bliskie, takiej jak: małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia w linii prostej, przedstawiciel ustawowy lub osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. I tutaj zatem teoretycznie konkubina może się dowiedzieć o stanie zdrowia partnera. Szpital czy lekarz nie ma jednak jak sprawdzić czy rzeczywiście ma do czynienia z konkubiną.

Najlepszym rozwiązaniem w takiej sytuacji (gdy jesteście przed ślubem lub gdy w ogóle go nie planujecie) jest sporządzenie stosownego oświadczenia o wzajemnym informowaniu, decydowaniu o zdrowiu oraz dostępie do dokumentacji medycznej za życia i po śmierci. Takie oświadczenie powinno być złożone notarialnie, aby nikt nie podważył jego autentyczności.

6. Czy jako kobieta muszę zmieniać nazwisko?

Czy wiesz, że każde z was podczas ślubu może zdecydować o zmianie nazwiska? Para młoda, podczas zawarcia związku małżeńskiego, decyduje o tym, jakie nazwisko będą nosili. W trakcie ślubu składają oboje stosowne oświadczenia, przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego (lub księdza, który na mocy konkordatu pełni taką funkcję).

To czy ty zmienisz nazwisko na męża lub odwrotnie mąż zmieni nazwisko na Twoje jest waszą decyzją. Większość kobiet zmienia nazwisko na to, które nosi mąż. Część kobiet decyduje się na podwójne nazwisko. Warto zastanowić się nad kilkoma kwestiami:

• Aspekty prawne: Warto pamiętać, że po zmianie nazwiska konieczne będzie dokonanie aktualizacji danych we wszystkich dokumentach urzędowych, takich jak dowód osobisty, paszport, prawo jazdy, a także w bankach, u pracodawcy czy w instytucjach finansowych. Może to wiązać się z dodatkowymi formalnościami i kosztami, co warto wziąć pod uwagę.
• Zachowanie nazwiska rodowego: Niektóre kobiety decydują się na pozostawienie swojego rodowego nazwiska, aby podkreślić więź z rodziną pochodzenia lub zachować dziedzictwo rodzinne. Warto zastanowić się, czy dla ciebie ta kwestia ma szczególne znaczenie emocjonalne lub symboliczne.
• Kultura i tradycje: W niektórych rodzinach lub kręgach kulturowych istnieją silne tradycje związane z przekazywaniem nazwiska po mężu. Warto przemyśleć, jakie są twoje osobiste priorytety w odniesieniu do tych tradycji i jak twoja decyzja może być odbierana przez bliskich.
• Równość partnerska: Coraz więcej par decyduje się na rozwiązania, które odzwierciedlają równość w związku, np. wspólne przyjęcie podwójnego nazwiska lub zachowanie swoich nazwisk przez oboje partnerów. Taka decyzja może być wyrazem nowoczesnego podejścia do związku, w którym obie strony zachowują swoją tożsamość.
• Nazwisko a kariera zawodowa: Zmiana nazwiska może mieć wpływ na twoją karierę zawodową, zwłaszcza jeśli jesteś już rozpoznawalna pod swoim rodowym nazwiskiem. Zmiana może wymagać dodatkowego czasu i pieniędzy na budowanie nowej tożsamości zawodowej, co warto wziąć pod uwagę przy podejmowaniu decyzji.
• Dzieci: Jeśli będziecie mieć dzieci, to odziedziczą one nazwisko po ojcu, co w przypadku „zgodności nazwisk” jest na co dzień po prostu wygodne. W małych miejscowościach jeszcze niestety spotyka się niezrozumienie w przypadku, gdy matka i dziecko mają inne nazwiska. Niemniej jednak coraz mnie jest takich sytuacji.
• Długie nazwiska: Warto wziąć pod rozwagę chęć posiadania podwójnego nazwiska w sytuacji bardzo długich nazwisk. Wypisywanie potem ich w różnorodne oficjalne formularze będzie naprawdę uciążliwe,
• Nieatrakcyjne nazwisko: Jeśli Twoje nazwisko lub partnera ma nieatrakcyjny wydźwięk, co się czasem zdarza, zawsze możecie wybrać „to drugie”.

Co ze zmianą nazwiska po rozwodzie?

W przypadku rozwodu, partnerzy mają 6 miesięcy na powrót do poprzedniego nazwiska. Tutaj także wystarczy złożyć stosowne oświadczenie. Nie jest to jednak konieczne. Możesz zostać przy nazwisku męża, pomimo rozwodu.

Czy konkubenci mogą nosić to samo nazwisko?

Niestety ustawodawca nie dał konkubentom podobnego prawa jak małżonkom. Mogą oni zmienić nazwisko jedynie w postępowaniu administracyjnym. Zmianę nazwiska reguluje ustawa o zmianie imienia i nazwiska. W przypadku chęci zmiany nazwiska konieczne jest złożenie wniosku w urzędzie stanu cywilnego. We wniosku musisz wykazać, że zaistniały ważne przyczyny, które uzasadniają zmianę nazwiska.

Nie masz jednak gwarancji, że decyzja będzie pozytywna. Jeśli w dalszym ciągu zależy Ci na zmianie nazwiska zajdzie konieczność skierowania sprawy na drogę sądową. Warto wiedzieć, że coraz częściej zdarzają się sytuacje, gdzie sądy administracyjne prezentują stanowisko, iż pozostawanie w związku o charakterze nieformalnym stanowi „ważny powód” do zmiany nazwiska. Ma to tym większe uzasadnienie, jeśli partnerzy mają dzieci i chęć zmiany nazwiska, jest uzasadniona chęcią noszenia tego samego nazwiska.

II. Tematy religijne

1. Religia i światopogląd pary oraz rodziny

Religia i światopoglądy ludzi zburzyły już nie jeden związek. Religijne tematy bywają naprawdę trudne i warto o nich rozmawiać na długo przed ślubem. Warto też poznać oczekiwania rodziny partnera i jego podatność na rodzinne wpływy.

W naszej kulturze mamy do czynienia głównie z wiarą katolicką a w drugiej kolejności z prawosławną. Niemniej mogą wystąpić związki partnerów, wywodzących się z zupełnie różnych religii, które mają diametralnie inne zasady jak islam.

To co powinnaś pamiętać to fakt, że niestety religie nie sprzyjają kobietom. W większości przypadków spotkasz się z różnego rodzaju ograniczeniami właśnie w stosunku kobiet. Nie będę się tu teraz rozpisywać czy należy być wierzącym i do jakiego wyznania należeć. Zwrócę Ci jedynie uwagę na najistotniejsze fakty, o których powinnaś pamiętać.

Małżeństwo a religia – o czym należy pamiętać

• Równość płci: Zwrócić uwagę, że wiele religii tradycyjnie przyznaje mężczyznom dominującą rolę, co może mieć bezpośredni wpływ na twoje życie codzienne i związki. Przed podjęciem decyzji o ślubie lub wspólnym życiu, zastanów się, jak dany światopogląd wpływa na kwestie równouprawnienia. Jeśli dana religia lub kultura stawia Ciebie, jako kobietę w podrzędnej roli, warto przemyśleć, jak wpłynie to na twoją niezależność i samorealizację.
• Oczekiwania rodzinne: W wielu kulturach rodziny odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu postaw religijnych i moralnych. Nawet jeśli Twój partner wydaje się bardziej liberalny lub otwarty, jego rodzina może mieć bardzo silne tradycje, które będą miały wpływ na wasz związek. Warto zastanowić się, jakie są Twoje granice i jak poradzisz sobie z potencjalnymi konfliktami.
• Ciąża i aborcja: Kwestie związane z ciążą, antykoncepcją i aborcją są często ściśle powiązane z przekonaniami religijnymi i światopoglądowymi. W niektórych religiach aborcja jest surowo zabroniona, a nawet antykoncepcja może być traktowana jako sprzeczna z naukami wiary. Czy wiesz jakie są jego poglądy na temat planowania rodziny, co stanie się w przypadku nieplanowanej ciąży, a także jakie są twoje prawa i możliwości w kontekście religijnym i prawnym? Zrozumienie wzajemnych oczekiwań w tych delikatnych sprawach jest kluczowe dla uniknięcia przyszłych konfliktów i dla twojego poczucia bezpieczeństwa i autonomii. Nie bój się poruszać tych tematów otwarcie – to, jak oboje podchodzicie do kwestii ciąży i aborcji, może mieć ogromny wpływ na waszą relację i wspólną przyszłość.
• Wychowanie dzieci: Jeżeli planujesz mieć dzieci, kluczową kwestią do omówienia z partnerem jest ich wychowanie. W jakiej religii będą wychowywane? Czy oboje zgadzacie się co do tego, jakie wartości chcecie im przekazać? Często różnice w tej kwestii mogą stać się źródłem napięć, szczególnie gdy dochodzi do presji ze strony rodziny lub wspólnoty religijnej.
• Obrzędy i tradycje: Każda religia ma swoje specyficzne obrzędy, tradycje i święta. Ważne jest, abyś była świadoma, jakie obowiązki i zobowiązania mogą na ciebie spocząć w związku z przyjęciem religii partnera lub wprowadzeniem do twojego życia nowych tradycji. Warto też zastanowić się, jak te rytuały wpłyną na twoje codzienne życie i czy są one dla ciebie akceptowalne.
• Praktyka religijna w życiu codziennym: Religia może mieć wpływ na wiele aspektów życia codziennego – od diety, przez ubiór, aż po uczestnictwo w nabożeństwach czy innych praktykach. Ważne, abyś zastanowiła się, na ile jesteś gotowa dostosować swoje życie do nowych zasad i czy te zmiany będą dla ciebie do przyjęcia na dłuższą metę.
• Wsparcie emocjonalne i duchowe: Wiele osób czerpie siłę i wsparcie z wiary, jednak ważne jest, aby to wsparcie było obustronne i szanowało wzajemnie wasze potrzeby i przekonania. Jeśli wyznajecie różne religie, warto zastanowić się, jak będziecie wspierać się nawzajem w trudnych chwilach i czy różnice światopoglądowe nie będą przeszkodą w budowaniu bliskiej relacji.
• Prawo i obowiązki: W niektórych religiach obowiązują przepisy, które mogą wpływać na twoje prawa i obowiązki w związku małżeńskim. Może to dotyczyć kwestii takich jak prawo dziedziczenia, obowiązki małżeńskie, a nawet rozwód. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe, aby uniknąć niespodzianek i konfliktów w przyszłości.

Pamiętaj, że w każdej relacji najważniejsza jest komunikacja i wzajemne zrozumienie. Nie unikaj trudnych tematów, ale podejmuj je z otwartością i gotowością do słuchania drugiej strony. Twój związek powinien opierać się na wzajemnym szacunku, a decyzje dotyczące religii i światopoglądu powinny być wynikiem wspólnego porozumienia.

2. Ślub cywilny i kościelny

W Polsce istnieją dwa rodzaje ślubów: cywilny i kościelny. Ślub cywilny jest jedynym aktem prawnym, który ma moc prawną na terenie kraju i jest zwykle zawierany przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Ślub kościelny, natomiast, jest ceremoniałem religijnym, który związuje małżonków w obrębie danej wspólnoty wyznaniowej, lecz sam w sobie nie ma skutków prawnych w świetle prawa cywilnego.

Obecnie w Polsce masz możliwość zawarcia tzw. ślubu konkordatowego, który łączy obie funkcje – ceremonii religijnej i aktu cywilnego. W takim przypadku ślub kościelny, po spełnieniu odpowiednich formalności, ma również moc prawną na gruncie prawa cywilnego.

Nie ma obowiązku zawierania zarówno ślubu cywilnego, jak i kościelnego, jeżeli para decyduje się na ślub konkordatowy. W takim przypadku wystarczy ceremonia kościelna, której skutki są równocześnie uznawane przez prawo cywilne. Jeśli jednak para zdecyduje się na ślub kościelny bez charakteru konkordatowego, będzie musiała dodatkowo zawrzeć ślub cywilny, aby ich związek był uznawany przez państwo.

Czy mogę zawrzeć jedynie ślub kościelny bez cywilnego?

W Polsce zawarcie jedynie ślubu kościelnego (bez dopełnienia formalności cywilnych wynikających z konkordatu) nie jest uznawane przez prawo cywilne. Oznacza to, że taki związek nie ma skutków prawnych, co wiąże się z brakiem uznania przez państwo, m.in. w zakresie dziedziczenia, wspólnoty majątkowej czy praw do wzajemnego reprezentowania się w urzędach i instytucjach.

Czy mogę zawrzeć jedynie ślub cywilny bez kościelnego?

Ślub cywilny możesz zawrzeć niezależnie od wyznania lub braku wyznania. Formuła takiego ślubu jest świecka. Natomiast ślub kościelny jest uzależniony od przynależności do danej wspólnoty religijnej oraz spełnienia określonych przez nią wymogów.

3. Rozwód vs. unieważnienie małżeństwa

Unieważnienie małżeństwa i rozwód to zupełnie dwa różne procesy. Mają one różne skutki prawne i różnią się także w kontekście prawa cywilnego i kościelnego.

Rozwód i unieważnienie małżeństwa w aspekcie prawnym

W świetle polskiego prawa cywilnego rozwód jest procesem, w którym sąd rozwiązuje ważnie zawarte małżeństwo z powodu trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Rozwód oznacza, że małżeństwo które zawarłaś istniało, ale zostało zakończone z powodu niemożności kontynuowania wspólnego życia. Rozwód reguluje również inne kwestie związane m.in. opieką nad dziećmi i alimentami.

Unieważnienie małżeństwa w prawie cywilnym jest natomiast procesem, w którym sąd stwierdza, że małżeństwo było nieważne od samego początku. To oznacza, że z prawnego punktu widzenia, nigdy ono nie istniało. Do unieważnienia małżeństwa może dojść w ściśle określonych przypadkach. Do takich spraw zalicza się przypadki jak np. bigamia, zawarcie małżeństwa przez osobę niezdolną do czynności prawnych, zawarcie małżeństwa przez osoby blisko spokrewnione lub brak dobrowolnej zgody jednego z małżonków.

Rozwód i unieważnienie małżeństwa w aspekcie kościelnym

W kontekście prawa kościelnego, w katolicyzmie, rozwód nie jest możliwy. Kościół katolicki uznaje małżeństwo za sakrament nierozerwalny. Oznacza to, że raz zawarte małżeństwo sakramentalne nie może być rozwiązane przez żadną władzę ludzką. W związku z tym, jeśli małżonkowie zdecydują się na rozwód cywilny, w oczach Kościoła pozostają nadal małżeństwem. Nie mogą więc ponownie wstąpić w związek małżeński, sakramentalny.

Unieważnienie małżeństwa kościelnego (często błędnie nazywane „rozwodem kościelnym”) polega na stwierdzeniu przez sąd kościelny, że dane małżeństwo od początku było nieważne, ponieważ nie spełniało określonych warunków, np. brak pełnej zgody małżeńskiej, zatajenie istotnych informacji przed ślubem (np. bezpłodność), przymus lub oszustwo. Po unieważnieniu małżeństwa przez Kościół, osoby te mogą zawrzeć nowe małżeństwo sakramentalne.

W skrócie, rozwód jest zakończeniem ważnie zawartego małżeństwa. Jego skutki dotyczą przyszłości. Natomiast unieważnienie, zarówno w prawie cywilnym, jak i kościelnym, oznacza, że małżeństwo od samego początku było nieważne. Skutkuje to tym, że jest ono traktowane tak, jakby nigdy nie istniało.

III. Tematy ekonomiczne

1. Czy warto robić wesele?

Decyzja o organizacji wesela jest jedną z najważniejszych, jakie trzeba podjąć podczas planowania ślubu. Wesele to nie tylko duży wydatek, ale także spore przedsięwzięcie logistyczne, które wymaga czasu, zaangażowania i stresu. Dlatego warto zastanowić się, czy rzeczywiście jest to coś, na czym Wam zależy.

Z jednej strony, wesele to wyjątkowa okazja do świętowania z najbliższymi. To dzień, w którym możecie podzielić się swoją radością z rodziną i przyjaciółmi. Stworzycie dzięki temu wspomnienia, które zostaną z Wami na całe życie. Dla wielu par wesele to także okazja do zacieśnienia więzi rodzinnych i społecznych oraz podkreślenia ważności nowo zawiązanego związku małżeńskiego.

Z drugiej strony, organizacja wesela wiąże się z wieloma wyzwaniami i kosztami. Budżet na wesele może sięgać kilkudziesięciu, a nawet kilkuset tysięcy złotych. Szczególnie wtedy, gdy planujecie zaprosić dużą liczbę gości i zapewnić im odpowiednią oprawę. Warto zadać sobie pytanie, czy takie wydatki są dla Was priorytetem? A może wolelibyście przeznaczyć te środki na inne cele, takie jak zakup mieszkania, podróż poślubną czy inwestycje w przyszłość?

Czy muszę mieć wesele?

Nie ma jednej, uniwersalnej odpowiedzi na pytanie, czy warto robić wesele. Wszystko zależy od Waszych priorytetów, wartości i marzeń. Jeśli marzycie o dużym weselu, które będzie pięknym świętem Waszej miłości, to z pewnością warto podjąć się organizacji. Jeśli jednak bardziej cenicie sobie intymność, spokój i oszczędność, może warto rozważyć bardziej kameralne przyjęcie lub ślub bez tradycyjnego wesela.

Pamiętajcie, że najważniejsze jest, aby ten dzień był dla Was wyjątkowy i zgodny z Waszymi oczekiwaniami. Niezależnie od tego, czy zdecydujecie się na wielkie wesele, czy skromną uroczystość, liczy się to, abyście byli szczęśliwi. Dzień Waszego ślubu powinien przecież odzwierciedlać Waszą miłość i wspólne wartości.

2. Stan majątkowy panny i kandydata na męża

Młodzi ludzie często nie zastanawiają się nad przyszłością, wierząc, że miłość wystarczy, aby wszystko skończyło się szczęśliwie. Niestety, życie nie zawsze układa się jak w bajce. Z roku na rok rośnie liczba rozwodów w Polsce. Według platformy Business Insider, szczyt pozwów rozwodowych w Polsce przypadł na czas pandemii Covid-19. Być może na stan wpłynęła sytuacja, zmuszająca małżonków do częstszego przebywania pod jednym dachem. Rozwody są również częstsze w większych miastach, gdzie łatwiej o pracę i niezależność. Dlatego nie powinnaś bagatelizować kwestii finansowych w związku.

W przypadku dużych dysproporcji majątkowych między przyszłymi małżonkami może dojść do nierównego traktowania, zarówno ze strony partnera, jak i jego rodziny. Z jednej strony „panna młoda” może czuć się szczęśliwa, że znalazła „bogatego męża”, niczym z bajki. Z drugiej jednak strony, czy będzie traktowana jako równoprawna partnerka w podejmowaniu decyzji finansowych?

Nawet jeśli nie posiadasz dużego majątku, warto zdobywać wiedzę na temat finansów. To naprawdę nie jest trudne – wystarczy regularnie czytać na ten temat, korzystając z internetu, gazet czy programów informacyjnych. W kolejnych artykułach opowiem więcej o tym, jak nauczyć się zarządzania finansami. Posiadając wiedzę ekonomiczną, będziesz bardziej świadoma w kwestii decyzji finansowych, co ułatwi ich podejmowanie. Ponadto, partner nie będzie mógł cię lekceważyć ani pomijać w ważnych dyskusjach, ponieważ będziesz w pełni rozumiała te kwestie i mogła aktywnie uczestniczyć w podejmowaniu decyzji.

3. Intercyza i rozdzielność majątkowa

W większości przypadków zawarcie związku małżeńskiego oznacza powstanie wspólności majątkowej między małżonkami. To bardzo ważny aspekt, który wiele młodych osób bagatelizuje, zwłaszcza jeśli nie dysponują żadnym majątkiem – a to duży błąd. Warto rozważyć zawarcie umowy małżeńskiej w formie intercyzy, która pozwala na odmienne uregulowanie kwestii majątkowych. Jest to temat, o którym często niewiele wiemy, więc postaram się go przybliżyć.

Dlaczego intercyza może być przydatna?

Współczesne pokolenie młodych ludzi często wchodzi w związek małżeński, posiadając już pewien majątek, zgromadzony podczas pracy lub darowany przez rodziców. Każdy z partnerów ma prawo chcieć zabezpieczyć ten majątek.

Zawarcie intercyzy nie oznacza braku zaufania ani szacunku do drugiego partnera – świadczy raczej o rozsądnym podejściu do finansów. Jeśli druga strona uważa, że intercyza jest wyrazem braku miłości, może to świadczyć o jej niskiej wiedzy finansowej.

Warto pamiętać, że ludzie żyją coraz dłużej, a związki nie zawsze trwają całe życie. Majątek jest ważnym elementem, zapewniającym swobodę funkcjonowania, dlatego warto ustalić kwestie finansowe i majątkowe przed ślubem, oddzielając uczucia od spraw ekonomicznych.

Co oznacza wspólność majątkowa małżonków?

Po ślubie zawartym bez intercyzy, małżonkowie automatycznie gromadzą wspólny majątek. Oznacza to, że wszystko, co zarobicie lub kupicie w trakcie trwania małżeństwa, będzie wspólne. Nie ma znaczenia, czy tylko jedno z Was pracuje, czy też istnieją duże dysproporcje w zarobkach.

Domniemanie wspólności majątkowej oznacza, że większość nabytych w czasie trwania małżeństwa rzeczy jest wspólna (choć są wyjątki, o których opowiem w oddzielnym artykule). Majątek sprzed ślubu lub otrzymany jako darowizna przez jedno z małżonków będzie jednak stanowił jego odrębną własność.

Kiedy warto zawrzeć umowę przedmałżeńską?

a) Jeśli jako przyszła żona nie masz własnego majątku

Załóżmy, że jesteście młodzi. Ty nie masz nic, ale Twój chłopak posiada mieszkanie, które otrzymał od rodziców. Jeśli pobieracie się bez intercyzy, wszystkie wasze zakupy po ślubie będą wspólne. Co jednak, jeśli w trakcie małżeństwa zaczniesz więcej zarabiać i inwestować w remont domu, kupno samochodu czy innych wartościowych rzeczy?

W praktyce, podczas rozwodu, mieszkanie pozostanie własnością męża, a Ty będziesz mogła ubiegać się o zwrot części wydanych pieniędzy, pod warunkiem, że posiadasz dowody zakupu. Ważne jest, aby przechowywać te dowody – nie tylko w przypadku rozwodu, ale także przy kradzieży, rozliczeniu ubezpieczenia, reklamacji czy sprzedaży.

b) Jeśli świadomie decydujesz się na brak aktywności zawodowej

Jeśli oboje zgadzacie się, że nie będziesz pracować, warto rozważyć podpisanie umowy, która zapewni Ci zabezpieczenie finansowe na wypadek rozwodu. Jeśli Twój przyszły mąż posiada majątek przedmałżeński, może zapisać w intercyzie wspólność majątkową obejmującą także część tego majątku.

Warto skorzystać z porad prawnych, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć wszystkie możliwości. Pamiętaj, że przepisy mogą się zmieniać, dlatego warto zasięgnąć aktualnej wiedzy. Pamiętaj, że przepisy się zmieniają i nie zawsze to co przeczytasz, choćby w tym artykule czy w internecie będzie aktualne.

c) Twój partner nie należy do osób rozsądnie zarządzających pieniędzmi

Jeśli Twój partner jest lekkoduchem w kwestii finansów, może warto z góry ustanowić rozdzielność majątkową. Pamiętaj, że w przypadku wspólności majątkowej nie tylko majątek, ale i długi będą wspólne. Nawet jeśli Ty będziesz oszczędna, nie ochroni Cię to przed konsekwencjami jego nieodpowiedzialnych decyzji finansowych.

Ustanowienie rozdzielności majątkowej po ślubie, poprzez złożenie oświadczenia u notariusza, może nie zawsze uchronić Cię przed długami zaciągniętymi przez męża. Więcej na ten temat opowiem w oddzielnym artykule.

d) Jeśli prowadzisz własną działalność gospodarczą

Jeśli Ty lub Twój partner prowadzicie własną działalność gospodarczą, warto rozważyć intercyzę lub rozdzielność majątkową, aby chronić majątek osobisty przed ryzykiem związanym z biznesem. W przypadku problemów finansowych firmy lub postępowania egzekucyjnego, wspólność majątkowa może spowodować, że wspólny majątek zostanie zajęty na poczet długów. Rozdzielność majątkowa może w takim przypadku uchronić majątek osobisty drugiego małżonka przed konsekwencjami finansowych trudności przedsiębiorstwa.

Czy konkubenci mogą mieć wspólnotę majątkową?

W przypadku konkubentów nie ma prawnej regulacji, dotyczącej wspólnie zgromadzonego majątku. Oznacza to, że jeżeli jeden z partnerów kupi w czasie trwania związku mieszkanie, za swoje zarobki, będzie to jego mieszkanie. Nie będzie ono wspólne, w przeciwieństwie do sytuacji wspólnoty małżeńskiej.

Można oczywiście podejmować próby sądownego rozliczania konkubinatu. Nie łódź się jednak, że to jest proste. Podczas takich spraw spotkasz się z dużo większym większym formalizmem i ścisłym przestrzeganiem litery prawa niż przy podziale majątku byłych małżonków. Niestety więc, w konsekwencji są one niestety również kosztowne i bardziej ryzykowne.

Jak zabezpieczyć swój majątek w przypadku konkubinatu?

Jeśli decydujesz się na związek nieformalny, rozważ zawarcie z partnerem stosownej umowy. Najlepiej aby umowa była sporządzona w formie aktu notarialnego, w której szczegółowo określicie kwestie związane z finansowaniem oraz późniejszym podziałem wspólnie zgromadzonego majątku. To bardzo ważna kwestia, niestety zbyt często bagatelizowana.

Warto w takiej sytuacji skorzystać z usług prawniczych. Wzory umów w internecie mogą posłużyć Wam jako przykład, ale nie warto ostatecznie z nich korzystać. Prawnik zabezpieczy w takiej umowie wszystkie ważne dla Was kwestie. Pamiętaj, że każdy związek jest inny i różne mogą być Wasze oczekiwania.

Możecie też przyjąć różne formy rozliczania się w przyszłości. (W takich sytuacjach stosuje się różnorodne przepisy, np. przepisy o spółkach, przepisy dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia, ochrony własności, umowy zlecenia albo nawet, w szczególnych wypadkach umowy o pracę). Warto więc wydać niewielką kwotę na doradztwo prawne przed zawarciem takiej umowy, tak aby rozważyć różne opcje.

Rozstanie w przypadku konkubentów

W przypadku małżonków, ustawa reguluje wszelkie procedury dotyczące rozwodu, separacji czy podziału majątku. Może Ci się jednak wydawać, że rozstanie konkubentów jest prostsze. Owszem, ale tylko wtedy, gdy związek trwał krótko, nie ma zgromadziliście wspólnego majątku, nie zaciągnęliście wspólnego kredytu czy nie macie dzieci. W przeciwnym razie, już teraz, zabezpiecz następujące tematy:

• rozliczenia majątkowe – nawet jeśli w czasie trwania waszego związku zawarliście umowę cywilno – prawną, regulującą takie kwestie, to w przypadku rozstania warto dokonać ostatecznego rozliczenia również także po rozstaniu. „Pokojowe” zawarcie umowy, która kompleksowo ureguluje rozliczenie tego, co partnerzy w czasie trwania małżeństwa zgromadzili to najlepsze możliwe rozwiązanie. Postarajcie się też uwzględnić wpływ inflacji, co z czasem może znacząco wpłynąć na wartość przedmiotów, nieruchomości czy uzgodnionych kwot,
• spłata kredytu – jeśli posiadacie wspólny kredyt, warto uzgodnić zasady jego spłaty oraz uzyskanie ewentualnej zgody banku na przejęcie kredytu przez jednego z Was,
• dzieci – warto uzgodnić wysokość alimentów, częstotliwość kontaktów drugiego rodzica z dziećmi,
• odwołanie pełnomocnictw – jeśli takowe zostały udzielone, nie zapomnij ich odwołać w takiej samej formie w jakiej zostały udzielone,
• zmiana nazwiska – jeśli nastąpiła w trakcie trwania związku partnerskiego, to zmiana również jest możliwa z tym samym trybie, co w przypadku wejścia w związek partnerski.

4. Własna firma a zabezpieczenie majątku

Prowadzenie własnej działalności gospodarczej może być źródłem dużej satysfakcji i niezależności finansowej. Wiąże się również z ryzykiem, które może wpływać na Twój majątek osobisty. W Polsce, osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania firmy. Oznacza to, że ewentualne długi przedsiębiorstwa mogą być egzekwowane z majątku wspólnego małżonków, jeśli nie została zawarta intercyza lub rozdzielność majątkowa.

Dlatego w przypadku, gdy Ty lub Twój partner prowadzicie działalność gospodarczą, rozważenie zawarcia intercyzy lub ustalenie rozdzielności majątkowej może być szczególnie ważne. Rozdzielność majątkowa pozwala na oddzielenie majątku osobistego od majątku, który może być narażony na ryzyko związane z prowadzeniem biznesu. Dzięki temu w przypadku problemów finansowych firmy lub postępowania egzekucyjnego, majątek osobisty drugiego małżonka pozostaje chroniony.

Ochrona majątku poprzez formy prawne

Warto również rozważyć prowadzenie działalności w formie bardziej zaawansowanych podmiotów prawnych, które oferują lepszą ochronę majątku osobistego niż tradycyjna jednoosobowa działalność gospodarcza. W polskim systemie prawnym dostępne są różne formy prowadzenia biznesu, które mogą pomóc w zabezpieczeniu majątku, np.:

• Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) – Jest to jedna z najpopularniejszych form prowadzenia działalności w Polsce. W spółce z o.o. wspólnicy odpowiadają za zobowiązania spółki jedynie do wysokości wniesionego kapitału. Oznacza to, że majątek osobisty wspólników jest chroniony przed egzekucją długów spółki. Jeśli prowadzisz firmę o większym ryzyku finansowym, warto rozważyć przekształcenie działalności gospodarczej w spółkę z o.o., aby zwiększyć poziom ochrony majątku.
• Spółka komandytowa – Jest to forma spółki, w której co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi pełną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, a pozostali wspólnicy (komandytariusze) odpowiadają jedynie do wysokości wniesionych wkładów. Dzięki temu możesz zaangażować się w działalność gospodarczą, jednocześnie ograniczając ryzyko utraty majątku osobistego.
• Spółka akcyjna (S.A.) – Jest to bardziej zaawansowana forma prowadzenia działalności, która również oferuje ochronę majątku osobistego akcjonariuszy. Spółki akcyjne są bardziej skomplikowane w strukturze i wymagają wyższego kapitału początkowego, ale oferują wysoki poziom ochrony majątku.

Prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o podmioty prawne, takie jak spółka z o.o. czy spółka komandytowa, może znacząco zmniejszyć ryzyko związane z ewentualnymi problemami finansowymi firmy. Daje to większe poczucie bezpieczeństwa zarówno Tobie, jak i Twojemu partnerowi, oraz chroni majątek osobisty przed skutkami finansowych niepowodzeń biznesowych.

Decyzja o prowadzeniu działalności gospodarczej w małżeństwie to nie tylko wybór dotyczący kariery, ale także odpowiedzialność za wspólny majątek. Dlatego warto przemyśleć formę prawną działalności oraz zabezpieczyć majątek poprzez intercyzę lub rozdzielność majątkową. Takie działania nie są wyrazem braku zaufania, lecz świadczą o dalekowzroczności i odpowiedzialności finansowej. Korzystając z porad prawnych i dobierając odpowiednie formy prawne, możesz chronić siebie i swoją rodzinę przed niepotrzebnym ryzykiem.

5. Małżeństwo a kwestia podatków i ulg w Polsce

W Polsce istnieje wiele różnic w traktowaniu przez prawo podatkowe osób będących w formalnym związku małżeńskim oraz tych żyjących w związku partnerskim, czyli tzw. konkubinacie. Te różnice mogą mieć znaczący wpływ na Waszą sytuację finansową, dlatego warto je dokładnie przeanalizować.

Wspólne rozliczenie podatkowe małżonków

Jednym z najważniejszych przywilejów wynikających z formalnego zawarcia małżeństwa jest możliwość wspólnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Wspólne rozliczenie może być korzystne w sytuacjach, gdy jeden z małżonków zarabia znacznie mniej lub nie ma dochodów w ogóle. Pozwala to na obniżenie łącznego podatku, dzięki zastosowaniu kwoty wolnej od podatku na oboje małżonków oraz podwójnego zastosowania pierwszego progu podatkowego.

Związek partnerski (konkubinat) a podatki

W przypadku osób pozostających w związku partnerskim, prawo podatkowe nie przewiduje możliwości wspólnego rozliczenia podatków. Oznacza to, że każda osoba w konkubinacie musi rozliczać się indywidualnie, co może być mniej korzystne w porównaniu do małżeństw, zwłaszcza jeśli dochody partnerów są nierówne.

Ulgi podatkowe dla samotnych rodziców

Samotny rodzic, w tym samotna matka, ma możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatkowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Rozliczenie to jest bardzo korzystne, ponieważ pozwala na podwójne zastosowanie kwoty wolnej od podatku, podobnie jak w przypadku wspólnego rozliczenia małżonków.

Aby jednak móc skorzystać z tej ulgi, konieczne jest spełnienie określonych warunków. Jednym z nich jest to, że rodzic musi faktycznie być osobą samotnie wychowującą dziecko, co oznacza, że:

• Rodzic nie może pozostawać w związku małżeńskim – W sytuacji, gdy rodzic jest rozwiedziony, wdowiec, wdowa lub nigdy nie był w związku małżeńskim, może rozliczać się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
• Nieformalny związek (konkubinat) – W przypadku, gdy samotna matka pozostaje w nieformalnym związku z partnerem (konkubinacie), istnieje ryzyko, że urząd skarbowy może zakwestionować prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia. Szczególnie dotyczy to sytuacji, gdy oboje partnerzy mieszkają pod jednym adresem. Formalnie, meldunek partnera pod tym samym adresem, co samotna matka, może budzić wątpliwości, czy faktycznie spełnia ona kryterium „samotnie wychowującego rodzica”.
• Rozdzielność finansowa – Aby dodatkowo zabezpieczyć się przed potencjalnymi problemami z urzędem skarbowym, możesz zadbać o rozdzielność finansową w związku partnerskim. Oznacza to prowadzenie oddzielnych kont bankowych oraz osobnych rozliczeń finansowych.

Zawarcie związku małżeńskiego w Polsce wiąże się więc z szeregiem korzyści podatkowych i ulg. Warto je znać, gdyż mogą znacząco wpłynąć na Waszą sytuację finansową. Związek partnerski, choć coraz bardziej akceptowany społecznie, nie daje takich samych przywilejów w świetle prawa. Z drugiej strony, osoby samotnie wychowujące dzieci mogą skorzystać z preferencyjnych ulg podatkowych. Muszą jednak spełnić ściśle określone warunki, aby uniknąć problemów z urzędem skarbowym. Warto zastanowić się nad tymi różnicami i świadomie podjąć decyzję o formalizacji związku, biorąc pod uwagę zarówno uczucia, jak i aspekty finansowe.

6. Dziedziczenie, spadki i darowizny w małżeństwie

Jakie są różnice w kwestii dziedziczenia, spadków i darowizn w małżeństwie w porównaniu do związku partnerskiego? Ten temat jest niezwykle ważny do analizy z uwagi na znaczące różnice. W polskim systemie prawnym małżonkowie mają zdecydowanie większe przywileje i ochronę prawną w tych obszarach w porównaniu do partnerów żyjących w nieformalnych związkach.

Małżeństwo a dziedziczenie

W przypadku śmierci jednego z małżonków, drugi małżonek automatycznie dziedziczy część majątku zmarłego. Małżonek jest zaliczany do tzw. pierwszej grupy spadkowej, co oznacza, że dziedziczy wraz z dziećmi zmarłego. Jeśli zmarły nie miał dzieci, małżonek dziedziczy cały majątek, a w przypadku istnienia dalszych krewnych, małżonek dziedziczy część spadku wspólnie z rodzicami zmarłego. Co więcej, dziedziczenie przez małżonka odbywa się na zasadach preferencyjnych. Jest on zwolniony z podatku od spadków i darowizn, co stanowi istotną ulgę finansową.

Dziedziczenie w związku partnerskim (konkubinacie)

W związku partnerskim, czyli konkubinacie, sytuacja jest znacznie mniej korzystna. Partnerzy nie są traktowani przez prawo jako rodzina. Oznacza to, że w przypadku śmierci jednego z partnerów, drugi nie ma automatycznego prawa do dziedziczenia. Jeśli nie został sporządzony testament, całość majątku zmarłego trafia do jego krewnych według ustawowego porządku dziedziczenia, a Ty jako partner ka możesz być całkowicie pominięta.

Nawet jeśli zmarły partner sporządził testament, pozostawiając część lub całość majątku swojemu partnerowi, osoba ta zostanie obciążona podatkiem od spadków i darowizn, jako że zalicza się do III grupy podatkowej (osoby niespokrewnione). Podatek ten może być znaczny, zwłaszcza w przypadku dużego majątku.

Darowizny w małżeństwie i związku partnerskim

Podobnie jak w przypadku dziedziczenia, darowizny pomiędzy małżonkami są zwolnione z podatku od darowizn. Małżonkowie mogą przekazywać sobie majątek bez obaw o dodatkowe obciążenia finansowe. Wystarczy, że zgłoszą darowiznę do urzędu skarbowego, aby skorzystać z tego zwolnienia.

W związku partnerskim sytuacja jest bardziej skomplikowana. Partnerzy traktowani są jak osoby niespokrewnione, co oznacza, że darowizny między nimi są objęte wyższymi stawkami podatku. Aby uniknąć tych obciążeń, partnerzy często decydują się na inne formy zabezpieczenia majątku, takie jak umowy przedwstępne, testamenty, czy założenie wspólnego konta bankowego. Jednak nawet te rozwiązania nie dają takiego poziomu ochrony i korzyści finansowych, jak w przypadku małżeństwa.

Małżeństwo w Polsce zapewnia partnerom zdecydowanie większe bezpieczeństwo prawne w kontekście dziedziczenia, spadków i darowizn. Związek partnerski, choć coraz częściej akceptowany społecznie, nie daje takich samych przywilejów w świetle prawa. Dlatego, jeśli kwestie dziedziczenia i ochrony majątku są dla Ciebie ważne, warto rozważyć formalizację związku, aby zapewnić sobie nawzajem pełną ochronę prawną i finansową.

7. Małżeństwo: emerytura lub renta „po mężu”

Jednym z istotnych przywilejów, które wynikają z formalnego zawarcia małżeństwa jest możliwość uzyskania renty rodzinnej lub emerytury po zmarłym małżonku. W polskim systemie prawnym, Ty jako żyjący małżonek, będziesz mieć w przyszłości prawo do renty rodzinnej po zmarłym współmałżonku. Taka możliwość może stanowić istotne wsparcie finansowe, zwłaszcza w przypadku, gdyby Twój zmarły mąż byłby jedynym lub głównym żywicielem rodziny.

Jakie świadczenia przysługują po zmarłym współmałżonku?

• Renta rodzinna: Po śmierci małżonka, jako żyjący współmałżonek możesz ubiegać się o rentę rodzinną, pod warunkiem, że zmarły spełniał warunki do otrzymania emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy. Renta rodzinna wynosi zazwyczaj 85% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu mężowi. Jeśli uprawnionych do renty jest więcej osób (np. dzieci), świadczenie to jest dzielone między nie w odpowiednich częściach.
• Emerytura po mężu: Jako żyjąca żona masz również prawo do przejęcia emerytury po zmarłym małżonku, jeśli ta jest wyższa niż Twoja własna. Może to być istotna korzyść, szczególnie w sytuacji, gdy samodzielnie nie wypracowałaś wystarczających świadczeń emerytalnych lub gdy emerytura zmarłego męża byłaby znacząco wyższa.

Świadczenia a konkubinat

W przypadku związków nieformalnych, takich jak konkubinat, partnerzy nie mają prawa do renty rodzinnej ani emerytury po zmarłym partnerze. Prawo polskie nie traktuje partnerów w konkubinacie jako uprawnionych do tych świadczeń. Nie ma tu znaczenia długość trwania takiego związku czy prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego. Brak możliwości uzyskania renty rodzinnej lub emerytury po partnerze może być szczególnie dotkliwa, zwłaszcza w przypadku długotrwałych związków, gdzie partnerzy wspólnie budowali swoje życie, ale nie zdecydowali się na formalizację związku.

Małżeństwo daje więc istotne zabezpieczenie finansowe na wypadek śmierci jednego z małżonków. Jest to niezwykle ważne dla osób, które nie wypracowały wysokiej emerytury lub które liczą na wsparcie finansowe po śmierci partnera. Związek nieformalny, choć coraz częściej akceptowany społecznie, nie daje takich samych praw i przywilejów w kontekście renty rodzinnej czy emerytury po zmarłym partnerze. Dlatego warto rozważyć te aspekty przy podejmowaniu decyzji o formalizacji związku.

8. Poślubienie rozwodnika

Decyzja o poślubieniu mężczyzny, który już wcześniej był w związku małżeńskim, niesie ze sobą pewne specyficzne wyzwania i kwestie, które powinnaś rozważyć z wyprzedzeniem. Zanim podejmiesz ostateczną decyzję, zastanów się nad kilkoma istotnymi aspektami:

1. Charakter i przyczyny rozwodu: Poślubienie rozwodnika może oznaczać, że Twój przyszły mąż ma za sobą trudne doświadczenia związane z poprzednim małżeństwem. Warto zastanowić się nad przyczynami jego rozwodu – czy była to kwestia niezgodności charakterów, niewierności, czy może inne powody? Ważne jest, abyś zrozumiała, w jaki sposób te doświadczenia wpłynęły na jego charakter i jak mogą wpłynąć na Wasz przyszły związek. Porozmawiaj z nim otwarcie o tym, co nie powiodło się w poprzednim małżeństwie, aby upewnić się, że te same problemy nie pojawią się w Waszej relacji.
2. Traktowanie byłej żony: Sposób, w jaki Twój przyszły mąż traktuje swoją byłą żonę, może być ważnym wskaźnikiem tego, jak będzie traktował Ciebie w przyszłości. Jeśli widzisz, że pomimo rozstania okazuje jej szacunek, dba o dobre relacje, zwłaszcza jeśli mają razem dzieci, to może to świadczyć o jego dojrzałości emocjonalnej i umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Z drugiej strony, jeśli zauważysz, że jest wobec niej nieprzyjazny, mściwy lub obwinia ją za wszystkie niepowodzenia w ich małżeństwie, warto zastanowić się, jak może to wpłynąć na Wasz związek w dłuższej perspektywie. Jego postawa wobec byłej żony może być sygnałem, jak radzi sobie z konfliktem i jak traktuje osoby, z którymi ma różne doświadczenia. Taka sytuacja może przecież w przyszłości odnosić się również do Ciebie.
3. Dzieci z pierwszego małżeństwa: Jeśli Twój przyszły mąż ma dzieci z poprzedniego małżeństwa, musisz być gotowa na to, że będą one integralną częścią Waszego życia. Relacje z byłym małżonkiem w kontekście wychowywania dzieci mogą być skomplikowane. Będą one wymagać od Ciebie zrozumienia, empatii oraz gotowości do współpracy. Upewnij się, że rozumiesz, jakie są jego obowiązki finansowe i emocjonalne wobec dzieci z pierwszego małżeństwa, oraz jak to wpłynie na Waszą wspólną przyszłość.
4. Kwestie dziedziczenia: Kiedy poślubiasz rozwodnika z dziećmi, istotne jest, aby zrozumieć, jakie mogą być konsekwencje dziedziczenia. Dzieci z pierwszego małżeństwa mają prawo do dziedziczenia po swoim ojcu, co oznacza, że w przypadku jego śmierci będą one automatycznymi spadkobiercami. Warto rozważyć, jak ten aspekt może wpłynąć na Twój wspólny majątek, zwłaszcza jeśli planujecie mieć dzieci razem. Możliwe jest zabezpieczenie swoich interesów i interesów Waszych przyszłych dzieci poprzez odpowiednie ustalenia testamentowe lub inne formy zarządzania majątkiem.

Poślubienie rozwodnika wymaga szczególnej uwagi i otwartości na kwestie, które mogą nie dotyczyć związku z osobą, która wcześniej nie była w małżeństwie. Rozmowy o jego przeszłości, obowiązkach wobec dzieci oraz kwestiach dziedziczenia są kluczowe dla budowania zdrowego i trwałego związku. Dzięki temu będziesz lepiej przygotowana na wspólne życie i zrozumiesz, jakie wyzwania mogą się pojawić w przyszłości.

Warunki formalne, konieczne do zawarcia związku małżeńskiego

Jak pamiętasz z wcześniejszego akapitu musisz mieć ukończone 18 lat a za zgodą sądu ukończone przynajmniej 16 lat. Abyś mogła zawrzeć związek małżeński nie możesz jednak:

• być w innym związku małżeńskim – poligamia w Polsce jest zabroniona prawnie.
• być spokrewniona z drugą osobą (przyszłym mężem) w linii prostej. Co to jest pokrewieństwo w linii prostej? To takie osoby, z których jedna pochodzi od drugiej a więc wstępni (np. ojciec, matka, dziadek, babcia, syn, córka itp.). Więcej na ten temat znajdziesz w artykule Jakie są stopnie pokrewieństwa?
• być z drugą osobą w stosunku przysposobienia. Stosunek przysposobienia (łac. adoptio) zwany także usynowieniem, to stosunek prawnorodzinny, który powstaje między przysposabiającym a przysposobionym, który w świetle prawa przybiera postać stosunku jaki istnieje między rodzicami i dziećmi (art. 121 § 1 Kodeksu Rodzinnego i opiekuńczego).
• być całkowicie ubezwłasnowolniona. Osoba taka nie może związku małżeńskiego, który w takiej sytuacji zostanie unieważniony.

Małżeńskie przeszkody – kiedy nie weźmiesz ślubu?

Choć decyzja o zawarciu małżeństwa to osobista sprawa, istnieją określone przeszkody prawne, które mogą uniemożliwić zawarcie ślubu. W polskim prawie cywilnym oraz kościelnym (katolickim) funkcjonują różne przeszkody małżeńskie, które warto znać, zanim zdecydujesz się na ten krok.

Przeszkody małżeńskie w prawie cywilnym

• Wiek: W Polsce, aby zawrzeć związek małżeński, kobieta musi mieć ukończone 18 lat, a mężczyzna również 18 lat. W wyjątkowych sytuacjach sąd rodzinny może zezwolić na małżeństwo kobiety, która ukończyła 16 lat, jeśli uzna to za zgodne z dobrem rodziny.
• Wcześniejsze małżeństwo: Osoba pozostająca w ważnym związku małżeńskim nie może zawrzeć kolejnego małżeństwa, dopóki nie uzyska rozwodu lub unieważnienia poprzedniego małżeństwa.
• Pokrewieństwo: Małżeństwa nie mogą zawierać osoby blisko spokrewnione – dotyczy to związków między wstępnymi (np. ojciec i córka), zstępnymi (np. matka i syn), rodzeństwem oraz między osobami spokrewnionymi w linii bocznej (np. ciotka i bratanek), jeśli pokrewieństwo jest w pierwszym stopniu. Przeszkoda ta dotyczy również pokrewieństwa wynikającego z adopcji.
• Ubezwłasnowolnienie: Osoby całkowicie ubezwłasnowolnione (czyli osoby, które nie są w stanie samodzielnie podejmować decyzji w ważnych sprawach życiowych z powodu choroby psychicznej, niepełnosprawności intelektualnej lub innych poważnych zaburzeń) nie mogą zawrzeć małżeństwa.

Przeszkody małżeńskie w prawie kościelnym (katolickim)

• Przeszkoda nierozerwalności małżeńskiej: Osoba, która już zawarła małżeństwo sakramentalne (kościelne), nie może zawrzeć drugiego, dopóki pierwsze małżeństwo nie zostanie unieważnione przez sąd kościelny.
• Przeszkoda święceń: Osoby, które przyjęły święcenia kapłańskie lub złożyły śluby zakonne, nie mogą zawrzeć małżeństwa, chyba że uzyskają dyspensę od Stolicy Apostolskiej.
• Przeszkoda pokrewieństwa: Podobnie jak w prawie cywilnym, kościół katolicki zabrania zawierania małżeństw między osobami blisko spokrewnionymi (do czwartego stopnia pokrewieństwa w linii bocznej), chyba że uzyskają one dyspensę od władzy kościelnej.
• Przeszkoda różnicy religii: Małżeństwo katolickie nie może zostać zawarte z osobą, która nie została ochrzczona, chyba że zostanie udzielona dyspensa.

Znajomość tych przeszkód jest kluczowa, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek w trakcie przygotowań do ślubu. Jeśli masz wątpliwości dotyczące którejkolwiek z tych przeszkód, warto zasięgnąć porady prawnika lub księdza, aby upewnić się, że możecie bez przeszkód zawrzeć związek małżeński.

Czy osoba częściowo ubezwłasnowolniona może wziąć ślub?

Osoba ubezwłasnowolniona częściowo może wystąpić do sądu o wyrażenie zgody na zawarcie związku małżeńskiego. Sąd może wyrazić zgodę na zawarcie związku małżeńskiego, jeśli stan zdrowia lub umysłu takiej osoby nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa.

Ubezwłasnowolnienie częściowe z powodu choroby psychicznej albo niedorozwoju umysłowego nie jest kryterium ustawowym oceny zdolności do zawarcia małżeństwa. Oznacza to, że sąd samodzielnie musi ocenić, czy stwierdzona w sentencji postanowienia o ubezwłasnowolnieniu choroba (lub jej przyczyna) wyłącza udzielenie zezwolenia ze względu na dobro małżeństwa i zdrowie potomstwa. A więc taki ślub jest możliwy, jednak zgodę musi wyrazić sąd. (źródło: stanowisko Sądu Najwyższego – Uchwała z dnia 7 kwietnia 1967 r., I CR 559/66, RPEiS 1968, nr 2, s. 437; NP 1971, nr 4, s. 579)

Jak wygląda formalny przebieg ślubu?

Zawarcie małżeństwa to nie tylko romantyczna ceremonia, ale również szereg formalności, które muszą zostać dopełnione zarówno przed, jak i po ślubie. Rozumienie przebiegu ślubu oraz czynności prawnych, które następują po jego zawarciu, pomoże Ci lepiej przygotować się do tego ważnego dnia.

Przebieg ślubu cywilnego

Ślub cywilny odbywa się w urzędzie stanu cywilnego lub innym miejscu wybranym przez parę (po uzyskaniu zgody urzędnika). Ceremonia ślubu cywilnego jest dość krótka i formalna. Składa się z kilku kluczowych etapów:

• Powitanie: Urzędnik stanu cywilnego wita parę młodą i zgromadzonych gości.
• Odczytanie przepisów: Urzędnik przypomina przepisy dotyczące małżeństwa oraz obowiązki małżonków wynikające z prawa.
• Złożenie przysięgi: Para młoda składa sobie nawzajem przysięgę małżeńską, a następnie podpisuje akt małżeństwa.
• Ogłoszenie małżeństwa: Po podpisaniu aktu, urzędnik ogłasza parę za małżonków, a małżonkowie wymieniają się obrączkami.

Przebieg ślubu kościelnego

Ślub kościelny, w przypadku małżeństwa katolickiego, jest bardziej rozbudowaną ceremonią, która odbywa się w kościele. Przebieg ceremonii zazwyczaj obejmuje:

• Msza święta: Ślub odbywa się podczas Mszy Świętej, której częścią jest liturgia słowa oraz eucharystia.
• Przyrzeczenie małżeńskie: Małżonkowie składają przyrzeczenia przed ołtarzem, w obecności księdza i świadków.
• Wymiana obrączek: Małżonkowie wymieniają się obrączkami jako symbolem swojej miłości i wierności.
• Błogosławieństwo: Ksiądz udziela nowożeńcom błogosławieństwa, a para zostaje ogłoszona mężem i żoną.

Jakie czynności prawne należy wykonać po ślubie

Po zawarciu małżeństwa, zarówno cywilnego, jak i kościelnego (w przypadku ślubu konkordatowego), istnieje kilka ważnych czynności prawnych, które należy wykonać:

• Odbiór aktu małżeństwa: Akt małżeństwa jest oficjalnym dokumentem potwierdzającym zawarcie związku małżeńskiego. Po ślubie warto odebrać odpis tego aktu z urzędu stanu cywilnego, ponieważ będzie on potrzebny do dalszych formalności.
• Zmiana nazwiska: Jeśli jedno z małżonków zdecydowało się na zmianę nazwiska, należy dokonać aktualizacji dokumentów, takich jak dowód osobisty, paszport, prawo jazdy oraz informować o zmianie instytucje finansowe, pracodawcę i inne odpowiednie urzędy.
• Aktualizacja danych w urzędach i instytucjach: W przypadku zmiany nazwiska lub adresu zamieszkania, należy poinformować o tym odpowiednie urzędy, banki, ubezpieczycieli, pracodawcę oraz innych usługodawców.
• Wspólne rozliczenie podatkowe: Po zawarciu małżeństwa możecie zdecydować się na wspólne rozliczenie podatkowe. W tym celu należy złożyć odpowiednie dokumenty w urzędzie skarbowym.
• Aktualizacja stanu cywilnego: Należy również zaktualizować swój stan cywilny w dokumentach urzędowych, co może być istotne przy załatwianiu spraw administracyjnych czy wnioskowaniu o różne świadczenia.

Rozwód – co muszę o nim wiedzieć już teraz?

Rozwód to proces, który może być emocjonalnie i logistycznie wyczerpujący. Nawet jeśli nie jesteś jeszcze mężatką warto wiedzieć z czym się wiąże rozwód. W przyszłości, być może będziesz potrzebować takiej wiedzy.

Aby przejść przez rozwód możliwie bezboleśnie, warto się odpowiednio przygotować. Oto kilka kluczowych kroków, które mogą pomóc Ci lepiej zorganizować się i zabezpieczyć swoje interesy:

Jak przygotować się do rozwodu?

1. Zbierz dokumentację. Przed rozpoczęciem postępowania rozwodowego warto zgromadzić wszystkie niezbędne dokumenty, które mogą być potrzebne w trakcie procesu. Obejmuje to m.in.:

• Akt małżeństwa,
• Dokumenty dotyczące posiadanych nieruchomości i majątku (akty notarialne, umowy sprzedaży, wyciągi bankowe),
• Dokumenty dotyczące kredytów, pożyczek i innych zobowiązań finansowych,
• Dowody dotyczące dochodów obu małżonków (paski wypłat, zeznania podatkowe),
• Umowy i faktury potwierdzające wspólne wydatki oraz inwestycje.

2. Przemyśl kwestie opieki nad dziećmi. Jeśli macie wspólne dzieci, konieczne jest przemyślenie, jak będą wyglądały kwestie opieki nad nimi. Warto rozważyć:

• Jak będzie wyglądała opieka nad dziećmi (czy będzie to opieka naprzemienna, czy dzieci będą mieszkały głównie z jednym z rodziców),
• Zasady dotyczące odwiedzin i kontaktów z dziećmi,
• Kwestie alimentacyjne – wysokość alimentów na dzieci i ewentualnie na małżonka.

3. Rozważ kwestię podziału majątku. Jeśli nie macie podpisanej intercyzy, całość majątku zgromadzonego podczas trwania małżeństwa podlega podziałowi. Przygotuj się na omówienie:

• Jakie aktywa będą podlegały podziałowi (mieszkanie, samochody, oszczędności, inwestycje),
• Jakie długi będą musiały zostać podzielone (kredyty hipoteczne, pożyczki, karty kredytowe),
• Czy jest możliwość osiągnięcia porozumienia w kwestii podziału majątku, czy konieczne będzie zaangażowanie sądu.

4. Zasięgnij porady prawnej. Przed rozpoczęciem postępowania rozwodowego skonsultuj się z prawnikiem specjalizującym się w prawie rodzinnym. Prawnik pomoże Ci zrozumieć Twoje prawa, oszacować realne oczekiwania dotyczące podziału majątku, alimentów czy opieki nad dziećmi, a także przygotować strategię działania.
5. Przemyśl kwestie emocjonalne i psychologiczne. Rozwód to nie tylko proces prawny, ale także emocjonalne wyzwanie. Warto zainwestować czas w przygotowanie się psychicznie na ten trudny okres:

• Zastanów się nad skorzystaniem z pomocy terapeuty, który pomoże Ci przetrawić emocje związane z rozwodem,
• Rozważ rozmowę z bliskimi przyjaciółmi lub rodziną, którzy mogą Cię wesprzeć emocjonalnie.

6. Przygotuj plan na przyszłość. Rozwód może oznaczać konieczność zmiany stylu życia, dlatego warto już na początku przemyśleć:

• Jakie będą Twoje potrzeby finansowe po rozwodzie (wydatki na mieszkanie, edukację dzieci, codzienne koszty utrzymania)?
• Czy planujesz podjąć nowe wyzwania zawodowe, aby zabezpieczyć swoją niezależność finansową?
• Jakie są Twoje cele osobiste na przyszłość, zarówno krótko- jak i długoterminowe?

7. Zachowaj spokój i cierpliwość. Rozwód to proces, który może trwać wiele miesięcy. Warto zachować spokój i unikać podejmowania pochopnych decyzji pod wpływem emocji. Pamiętaj, że Twoje działania i decyzje będą miały wpływ na Twoje życie przez długi czas po zakończeniu rozwodu.

Jak widzisz, odpowiednie przygotowanie do rozwodu to klucz do przejścia przez ten trudny okres z minimalnymi stratami emocjonalnymi i finansowymi. Im lepiej się przygotujesz, tym większa szansa na to, że proces rozwodowy przebiegnie sprawnie i z możliwie jak najmniejszym stresem.

Podsumowanie aspektów małżeństwa

Decyzja o zawarciu małżeństwa to jeden z najważniejszych kroków, jakie możesz podjąć w swoim życiu. To nie tylko akt miłości i oddania. To także decyzja, która niesie ze sobą szereg konsekwencji – osobistych, społecznych, prawnych i finansowych. Przez cały artykuł starałam się przedstawić Ci różne aspekty związane z małżeństwem, które warto rozważyć zanim powiesz „tak”.

Niezależnie od tego, czy jesteś młodą kobietą, która dopiero planuje swoją przyszłość, czy dojrzałą osobą mającą za sobą różne doświadczenia życiowe, świadome podejście do małżeństwa jest kluczowe. Przyjrzenie się tematom, takim jak różnica wieku między partnerami, kwestie religijne, sprawy majątkowe czy zobowiązania wynikające z poprzednich związków, pozwala na lepsze zrozumienie tego, co Cię czeka. Małżeństwo to nie tylko formalność – to decyzja, która wpłynie na całe Twoje życie.

Małżeństwo świadome

Przygotowanie się do ślubu z dużą dawką wiedzy, zarówno pod kątem emocjonalnym, jak i praktycznym, daje Ci narzędzia do budowania trwałego i szczęśliwego związku. Informacje na temat intercyzy, dziedziczenia, czy nawet rozwodu, mogą wydawać się trudne i złożone, ale to one pozwolą Ci podejść do małżeństwa z odpowiedzialnością i mądrością. Pamiętaj, że każdy związek jest inny, a klucz do sukcesu leży w otwartej komunikacji, wzajemnym szacunku i zrozumieniu drugiego człowieka.

Zastanów się, co jest dla Ciebie najważniejsze i jakie wartości chcesz realizować w swoim życiu. Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na małżeństwo, czy wybierzesz inną drogę, najważniejsze jest, aby była to Twoja decyzja, podjęta w pełni świadomie i bez nacisków zewnętrznych.

Mam nadzieję, że artykuł dostarczył Ci cennych informacji i pomoże w podjęciu tej ważnej decyzji. Pamiętaj, że małżeństwo to nie tylko formalny związek dwojga ludzi, ale także wspólna podróż przez życie. Zadbaj o tę najważniejszą podróż życia!

Podziel się swoją opinią!

Każdy z nas ma swoje własne doświadczenia, przemyślenia i poglądy. Jeśli więc nie zgadzasz się z niektórymi moimi opiniami lub masz inne spojrzenie na poruszone tematy – to całkowicie w porządku! Twoje zdanie jest równie ważne, dlatego zachęcam Cię do dzielenia się swoimi myślami w komentarzach. Twój głos może wzbogacić dyskusję i pomóc innym czytelniczkom spojrzeć na temat małżeństwa z innej perspektywy.

Jeśli zauważysz, że gdzieś popełniłam błąd lub coś mogłoby zostać lepiej wyjaśnione, również bardzo chętnie się o tym dowiem. Cenię sobie Twoje wsparcie i konstruktywną krytykę, ponieważ pozwala mi to na rozwijanie się i tworzenie jeszcze lepszych treści.

Dobrnęłaś do końca? Uffff… Dziękuję, że poświęciłaś czas na przeczytanie tego artykułu. Czekam na Twoje opinie i sugestie – razem możemy stworzyć wartościową przestrzeń do wymiany doświadczeń i wiedzy!

fot. Canva

Artykuł Małżeństwo świadome – co kobieta powinna wiedzieć przed ślubem? pochodzi z serwisu Blog dla kobiet z energią do działania.