Redakcja EnergiaKobietyW ostatnich latach dzięki udoskonalonym narzędziom diagnostycznym obserwuje się wzrost rozpoznań ADHD. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi bywa uciążliwy i przysparza młodemu człowiekowi wielu trudności. Jak psycholog dziecięcy może pomóc przy ADHD?
ADHD u dzieci – jak może pomóc psycholog dziecięcy?
ADHD u dzieci często skutkuje trudnościami w odnalezieniu się w szkolnej rzeczywistości. Młodym ludziom ciężko spędzić 45 minut w ciszy, spokojnie siedząc w ławce, ale nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi jeszcze bardziej komplikuje sprawę. Jeśli Twoje dziecko nie umie skupić się na lekcjach i często otrzymuje uwagi za chodzenie po klasie, rozważ konsultację ze specjalistą. Ewentualna diagnoza może wiele uprościć. Psycholog dziecięcy z Empatio, do którego zgłaszają się młodzi ludzie z ADHD, wyposaża ich w wiele przydatnych narzędzi. Wykwalifikowanych specjalistów, znajdziesz klikając w link https://empatio.pl/specjalisci/psycholog-dzieciecy/ . Psycholog dziecięcy pokaże m.in., jak zapanować nad emocjami i dostosować otoczenie do nauki. Wszystkie spotkania odbywają się w obecności rodzica i przebiegają w życzliwej atmosferze.
ADHD to nie moda
ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, który należy do zaburzeń hiperkinetycznych i utrzymuje się przez całe życie. Dawniej uważano, że dzieci z niego wyrastają, dlatego nawet nie brano pod uwagę konieczności przeprowadzenia diagnostyki u osób dorosłych. Dziewczynki w wyniku uwarunkowań społecznych częściej maskują objawy ADHD, dlatego rzadziej rozpoznaje się u nich tę przypadłość.
Na szczęście w ostatnich latach obserwuje się korzystne zmiany w tym zakresie. Wydawnictwa oferują kolejne wartościowe poradniki nt. nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, co przyczyniło się do wzrostu zainteresowania diagnostyką. Nie zakładajmy jednak, że ludzie “wmawiają” sobie ADHD, lecz przyjmijmy, że po latach dostrzegają potencjalne wyjaśnienie swoich trudności.
W ostatnich latach ADHD diagnozuje się u coraz większej liczby osób nie z powodu mody, lecz większej świadomości społecznej.
Skąd bierze się ADHD u dzieci i jakie daje objawy?
Badania naukowe wskazują na to, że ADHD jest dziedziczne. W przebiegu tej przypadłości obserwuje się nieprawidłowości w neuroprzekaźnictwie. Nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi towarzyszy niedobór noradrenaliny i dopaminy. Wspomniane neuroprzekaźniki odpowiadają za koncentrację, kontrolę impulsów i emocji oraz odpowiednią motywację. Kiedy ich brakuje, pojawiają się trudności w wyżej wymienionych obszarach.
Dzieci z ADHD często mają problem z nadpobudliwością ruchową, koncentracją i impulsywnością. Ulegają one zaostrzeniu, gdy maluch idzie do szkoły, w której musi przestrzegać narzuconych reguł. Większość kilkulatków nie umie wysiedzieć spokojnie na lekcji. System nauczania w Polsce nie uwzględnia faktu, że dzieci mają większą potrzebę ruchu i potrzebują zadań, które je angażują. Młodzi ludzie z ADHD zdradzają jednak znacznie poważniejsze problemy w tym zakresie, które często kończą się uwagami i wezwaniem rodziców do szkoły.
Problemy z koncentracją podczas lekcji
ADHD u dzieci sprawia, że młodzi ludzie nie potrafią skupić się na lekcji. Przyglądają się temu, co dzieje się za oknem, pozwalają pochłonąć się własnym myślom lub zagadują kolegów. Dziecko wywołane do odpowiedzi nie potrafi udzielić odpowiedzi na pytanie nauczyciela. Ma również problemy z przyswajaniem wiedzy i poprawnym rozwiązywaniem zadań.
ADHD odpowiada za problemy z koncentracją uwagi podczas lekcji.
Nieodrabianie zadań domowych
Po powrocie do domu dzieci z ADHD odmawiają odrabiania lekcji lub okłamują rodziców, że nic nie zostało zadane. Zdarza im się wymykać z mieszkania, aby pobawić się z koleżanką na podwórku. Niekiedy chowają smartfon pod biurkiem i włączają swoje ulubione gry, udając, że pilnie uczą się równań i części mowy. Nie robią tego ze złej woli. Mózg osoby dotkniętej ADHD potrzebuje intensywnej stymulacji, której nie zapewniają mu zadania domowe.
Niechęć do nauki przedmiotów postrzeganych jako nudne
Niektóre przedmioty wzbudzają zainteresowanie dzieci z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. Część z nich lubi pisać wypracowania lub rozwiązywać równania. Istnieją jednak takie dziedziny nauki, które wzbudzają w nich niechęć. O ile miłośnikowi pisania udaje się zaangażować w lekcje języka polskiego, o tyle geografia i zlodowacenia mogą znajdować się już poza obszarem jego zainteresowań. ADHD sprawia, że zadania, które wydają się dziecku ciekawe, pochłaniają je bez reszty. Niestety, nudne skutecznie je odstręczają, co skutkuje niskimi ocenami z niektórych przedmiotów.
Dzieci z ADHD nie chcą uczyć się przedmiotów, które postrzegają jako nudne, ale potrafią skupić się na tych, które są dla nich ciekawe.
Huśtanie się na krześle i zagadywanie kolegów
ADHD to nie tylko deficyt uwagi, ale też zwiększona potrzeba ruchu. Trudno ją zaspokoić, spędzając za biurkiem 45 minut. Tłumaczy to, dlaczego niektóre dzieci zaczynają się nerwowo wiercić i huśtać na krzesłach. Inne swoją potrzebę ruchu zaspokajają bardziej dyskretnie, uderzając długopisem o blat biurka.
Mózg z ADHD potrzebuje stymulacji ze względu na obniżony poziom dopaminy i noradrenaliny. Wyjaśnia to, dlaczego dzieci zagadują swoich kolegów, przeszkadzając nauczycielom w prowadzeniu lekcji. Nie robią tego z braku szacunku czy złośliwości, lecz nudy, która je przytłacza.
Niekontrolowane wybuchy złości
W szkole często pojawiają się negatywne informacje zwrotne, które mają zachęcić dziecko do pracy nad określonymi kompetencjami. Niestety, przy ADHD krytyka często kończy się wybuchem złości. Młody człowiek może wypowiedzieć o dwa słowa za dużo, co skutkuje wezwaniem rodziców do szkoły i obniżeniem oceny z zachowania.
Zapominanie o stroju na wuef
Na plastykę często trzeba przynieść konkretne materiały, na język polski omawianą lekturę, a na wuef zabrać strój do ćwiczeń. Dla dzieci z ADHD to bardzo dużo informacji, dlatego często o czymś zapominają, co odbija się negatywnie na ich stopniach.
Przebodźcowanie w szkole
Szkoła dostarcza różne bodźce. Na korytarzach podczas przerwy pojawia się hałas, koledzy jedzą kanapki, które wydzielają zapachy itp. Układ nerwowy osób z ADHD nie radzi sobie z odsiewaniem mało istotnych sygnałów. Prowadzi to do jego przestymulowania i przemęczenia. Przebodźcowaniu sprzyja także nadmiar materiału i jego ogromne zróżnicowanie, co skutkuje poczuciem przytłoczenia.
Szkoła stanowi częste źródło przebodźcowania wśród osób z ADHD.
Zaburzenia integracji sensorycznej
ADHD u dzieci wiąże się też z zaburzeniami integracji sensorycznej. Niektóre bodźce mogą być przez nie odbierane jako nieprzyjemne. Niewykluczone, że Twoja pociecha odmawia krojenia owoców na sałatkę, ponieważ brzoskwinia ma dla niej nieprzyjemną woń, a dojrzały banan kleistą konsystencję.
Psycholog dziecięcy z Empatio pomoże Wam zrozumieć, z czego wynikają trudności towarzyszące ADHD. Wspólnie ułożycie również strategie działania, które są przydatne przy najczęściej zgłaszanych problemach. Specjalista wyjaśni Wam, jak dziecko może lepiej kontrolować emocje i zorganizować wokół siebie przestrzeń do nauki. W razie potrzeby skieruje Was na terapię sensoryczną lub do psychiatry dziecięcego. Ten ostatni przepisuje leki, które wyciszają gonitwę myśli w głowie młodego człowieka i pomagają mu skupić się na przyswajaniu wiedzy.
EMPATIO Magdalena Senderowska
Al. Architektów 10/3
ul. Kłodnicka 2, wejście H
Wrocław
Rejestracja telefoniczna: 535 989 536
https://psycholog-ms.pl/kontakt/
#artykułpartnera #współpraca
Redakcja EnergiaKobiety
Renata Dasek
Patrycja Kowalska
